Ερώτηση Ο σκύλος μου.

17/01/2009 16:49 #11 από ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ
Απαντήθηκε από ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.
Φίλε μου μην στενοχωριέσαι, αν το σκυλί δεν πονάει ή δεν έχει κάποιο άλλο πρόβλημα, δώστου ακόμα λίγο χρόνο και ίσως επανέλθει... Αυτά τα σκυλιά είναι μαχητές και το γνωρίζεις πολύ καλά... Και όσο και αν οι ``ειδήμονες`` της ράτσας λένε ότι ζούν μέχρι 10-12 χρόνια, τόσο η ιστορία θα τους διαψεύδει, αφού σε καλό και ισορροπημένο περιβάλλον αυτά τα σκυλιά φτάνουν και ξεπερνούν τα 15 χρόνια καλής ζώης...
Αν δεν δέχεται στερεά τροφή, δοκίμασε να του δίνεις σιγά σιγά χλιαρές σούπες (χωρίς λάδια και λίπη). Επίσης προσπαθήστε, όσο γίνεται περισσότερο, όταν είστε κοντά του να είστε εύθυμοι, γιατί αλλιώς το ζώο καταλαβαίνει ότι είστε στενοχωρημένοι και χαλάει και
η δικιά του ψυχολογία.  Γενικά προσπάθησε να τον κρατάς σε εγρήγορση (με παιχνίδια και βόλτα) και μην τον αφήνεις να καταβληθεί...

Εγώ και ο Ασκούλης (Asko vom pierro) σας ευχόμαστε τα καλύτερα και καλή δύναμη... :bye:
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

17/01/2009 18:51 #12 από Βασίλης (fishbass)
Απαντήθηκε από Βασίλης (fishbass) στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.
Λυπάμαι Κώστα (sarigiko) :cray: Ο δικός μας ο scam μόνο 1 χρόνο έζησε. καλοκάιρι 2007, και το καλοκαίρι του 2008 έφυγε για πάντα...
Ο scam ημερών :heart:

You'll never walk alone...
Liverpool...κάτι παραπάνω από μια ποδοσφαιρική ομάδα
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

17/01/2009 19:46 #13 από Γιωργος Μενεγακης (daemonhook)
Απαντήθηκε από Γιωργος Μενεγακης (daemonhook) στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.
Κωστα,οπως σου ειπα και στο πμ,ακομη δεν εχει τελειωσει τιποτε.
Δεν υπαρχουν ορια ηλικιας-τουλαχιστον σε στενα πλαισια-και το τελος το ξερει μονο ο Θεος...
Παλεψε το...

Να εισαι καλα,Γιωργος

Δυο πραγματα ειναι απεραντα.Η βλακεια ορισμενων ανθρωπων και το συμπαν.Για το δευτερο δεν ειμαι σιγουρος..........Αλβερτος Αινσταιν.

Φωτια και τσεκουρι στα σπαρια...ΤΩΡΑ

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

17/01/2009 20:12 #14 από Γεωργία Κάρλου (Fisherwoman)
Απαντήθηκε από Γεωργία Κάρλου (Fisherwoman) στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.
Κώστα κουράγιο!
Είναι πολύ οδυνηρό όταν κάτι που αγαπάς πολύ νιώθεις ότι το χάνεις και το πιο οδυνηρό
είναι όταν δεν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό.
Κάποια πράγματα στη ζωή, δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να περνάνε από το χέρι μας.
Εύχομαι ότι καλύτερο για το σκυλάκι σου.
Εμένα πέρσι μου το σκότωσε αυτοκίνητο και δεν μπορώ να το ξεπεράσω ακόμα.
Σήμερα λίγο πριν το αρχικό σου ποστ (το οποίο με στενοχώρησε τρομερά)
ήρθα σε επαφή με κάποιον άνθρωπο που θα μου προμηθεύσει την ίδια ράτσα
με αυτό που "έχασα" παρότι είχα πει ότι δεν θα ξαναδεθώ με ζώο.Αλλά τα λατρεύω.
Φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να αντικαταστήσει τον "μπούμπη μου" στην καρδιά μου.

Επιπλέον να ξέρεις ότι "η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία".
Πιστεύω ότι ο σκύλος σου θα ανακτήσει τις δυνάμεις του και θα συνεχίσει να χτυπάει η καρδούλα του για
πολύ καιρό ακόμα.
Θέλω το επόμενο διάστημα να μάθω καλά νέα.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

18/01/2009 12:05 #15 από Σταμάτης Λουπάκης
Απαντήθηκε από Σταμάτης Λουπάκης στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.
Άρτεμις.
Τη φέραμε στο σπίτι μας όταν ήτανε μόλις 45 ημερών. Από την Αγία Παρασκευή της Αθήνας μέσα σε ένα πλαϊνό σάκο της μοτοσυκλέτας. Τώρα είναι 7 και κάτι ετών.
Φαίνεται παράδοξο αλλά ώρες ώρες με τη σύζυγο έρχεται η κουβέντα "τι θα κάνουμε όταν τη χάσουμε". Νομίζω όμως ότι τέτοιες σκέψεις είναι λανθασμένες. Άσε τα πράγματα να κυλήσουν μόνα τους. Όπως επίσης νομίζω ότι και  η ευθανασία είναι κατά 80 % λάθος. Σωστή μόνο αν το πλάσμα πραγματικά( και αποδεδειγμένα...) υποφέρει.
Κώστα είμαι μαζί σου :bye:. Δώσε στο φίλο σου την αγάπη, που του αξίζει, κάνε μόνο θετικές σκέψεις και... δοκίμασε και αυτό:

ο κτηνιατρος μου εξηγησε το οτι προσφερει το μελι στους ανθρωπους προσφερει και στα ζωα  φιλε Κωστα δωστου μια κουταλια μελι για να μπορεσει να παρει δυνάμεις!

Έχω τη γνώμη ότι ο κύριος Γιαννης Κουνέλης έχει δίκιο! :yes3:

Καλύτερος ψαράς είναι αυτός που σέβεται περισσότερο τη θάλασσα
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

18/01/2009 14:46 #16 από Γιωργος Μενεγακης (daemonhook)
Απαντήθηκε από Γιωργος Μενεγακης (daemonhook) στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.


Φαίνεται παράδοξο αλλά ώρες ώρες με τη σύζυγο έρχεται η κουβέντα "τι θα κάνουμε όταν τη χάσουμε". Νομίζω όμως ότι τέτοιες σκέψεις είναι λανθασμένες. Άσε τα πράγματα να κυλήσουν μόνα τους. Όπως επίσης νομίζω ότι και  η ευθανασία είναι κατά 80 % λάθος. Σωστή μόνο αν το πλάσμα πραγματικά( και αποδεδειγμένα...) υποφέρει.


Εχεις χιλια δικια Σταματη...Δεν ειμαστε Θεοι,να εχουμε δικαιωμα ζωης και θανατου πανω στα ζωα μας....

Φιλικα Γιωργος

Υ.Γ.Χαιρετισμους απο μια 9χρονη γερμανικο ποιμενικο...

Δυο πραγματα ειναι απεραντα.Η βλακεια ορισμενων ανθρωπων και το συμπαν.Για το δευτερο δεν ειμαι σιγουρος..........Αλβερτος Αινσταιν.

Φωτια και τσεκουρι στα σπαρια...ΤΩΡΑ
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

18/01/2009 17:45 #17 από sarigiko (Κώστας)
Απαντήθηκε από sarigiko (Κώστας) στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.
Σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον σας. Τα πράγματα από χθες είναι καλύτερα άρχισε από το βράδυ να πίνει νερό οπότε αποφύγαμε την αφυδάτωση. σήμερα έφαγε λίγο κάνοντας και τις σωματικές του ανάγκες. Μάλλον τα πράγματα είναι καλύτερα γιατί φεύγει η θολάδα από τα μάτια,  και αποκτά  ελαστικότητα  το δέρμα. Έχω πολλές ελπίδες μάλλον την γλυτώσαμε.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

18/01/2009 18:44 #18 από a Guest
Απαντήθηκε από a Guest στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.

Σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον σας. Τα πράγματα από χθες είναι καλύτερα άρχισε από το βράδυ να πίνει νερό οπότε αποφύγαμε την αφυδάτωση. σήμερα έφαγε λίγο κάνοντας και τις σωματικές του ανάγκες. Μάλλον τα πράγματα είναι καλύτερα γιατί φεύγει η θολάδα από τα μάτια,  και αποκτά  ελαστικότητα  το δέρμα. Έχω πολλές ελπίδες μάλλον την γλυτώσαμε.


Κώστα τώρα το είδα το topic. Εύχομαι όλα να πάνε καλά.

Σε παλιότερη περίπτωση δικός μου σκύλος που είχε τα ίδια συμπτώματα (δεν έτρωγε, αφυδατόνονταν κτλ) είχα διαγνωστεί πως έπασχε από γαστρεντερίτιδα (η οποία για τα σκυλιά μπορεί να αποβεί και θανατηφόρα).

Για την αφυδάτωση ο κτηνίατρος του είχε βάλει ορό + την φαρμακευτική αγωγή που μου είχε δώσει για την γαστρεντερίτιδα.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

20/01/2009 21:13 #19 από vasilios
Απαντήθηκε από vasilios στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.
Φίλε Κώστα καλησπέρα  :bye:

Γράψε μας σε παρακαλώ πως πάει ο Victor σας, το ξεπέρασε?ασατε?

Θα περιμένω νέα

Φιλικά
Βασίλης

Διαφωνώ με όσα λές, όμως θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να τα λες.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

20/01/2009 23:51 #20 από sarigiko (Κώστας)
Απαντήθηκε από sarigiko (Κώστας) στο θέμα Απ: Ο σκύλος μου.
Σήμερα γύρισα πάλι από τον κτηνίατρο η κλινική του εικόνα είταν καλύτερη του έδωσε κάτι βιταμίνες (σκεύασμα σε σωληνάριο), δεν είναι γαστρεντερίτιδα παιδιά είναι γεράματα Το βράδυ  του πήρα κεφάλι πατσά χωρις σκόρδα αλάτια κλπ το έφαγε  αμέσως σε σημείο μάλιστα που ανησύχησα και τον σταμάτησα άρχισε να πίνει πολύ νερό και ενεργήθηκε κανονικά. Πιστεύω να την γλιτώσαμε ....λετε να είναι γεροντοπαραξενιές!!!

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Συντονιστές: Δημήτρηs Κουζούπηs, Παπακωστας Δημητρης (tselikas), Γιαννης (STAY_ALIVE), Φώτης Σαρρηγεωργίου
Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.189 δευτερόλεπτα

© 2004 - 2026 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection