Ερώτηση Ο σκύλος μου.

Πριν 13 χρόνια αγόρασα ένα γερμανικό ποιμενικό τον Victor Εγγονός του quado von Arminius, Το μεγαλώσαμε με πολύ αγάπη και εξελίχθηκε σε έναν καλό σύντροφο και φύλακα Πριν 2,5  χρόνια έπαθε στρίψει στομάχου και εγχειρίστηκε στο Πανεπιστήμιο στην Θεσ/νίκη ευτυχώς το είχα προλάβει. Από τότε τα γεράματα ήλθαν πιο γρήγορα αλλά φτάσαμε έως σήμερα. Τώρα έχει τρεις ημέρες δεν τρώει και αν φάει κάτι το κάνει εμετό. Ο κτηνίατρος δεν του δίνει ελπίδες, και δυστυχώς ούτε και εγώ. παρουσιάζει και συμπτώματα αφυδάτωσης. Πιστεύω ότι πολύ σύντομα θα χρειαστεί να του κάνω ευθανασία. Γράφω αυτά  τα λίγα λόγια για να τον τιμήσω. Τον αγαπάμε  πάρα πολύ και είναι πολύ δύσκολο να τον βλέπουμε να μας κοιτάζει και εμείς να μην μπορούμε να τον βοηθήσουμε.         

Mia fotografia sas parakalo.

Με αφορμή αυτό που έγραψε ο Φίλος  Ντίνος
για όσους θέλουν καλούς γερμανικούς ποιμενικούς  www.hausghor.com/gr_home.htm

Δυστυχως αυτο ειναι το τιμημα που πληρωνουν οσοι εχουν κατοικιδια!!
Ενα πρωι το 1980 ενα κουταβακι ηρθε στην πορτα μου...
Ενα πρωι του 1993 "χαθηκε"
Οπως καταλαβαινεις φιλε Κωστα,το πληγμα ηταν μεγαλο!!!
Εχασα εναν "αδερφο"!!!!
4 χρονων ημουν οταν ηρθε,17 οταν εφυγε...

Καλη δυναμη....

Τρεις φορές το έχω περάσει Ντίνο. Κουράγιο...

με αφορμη αυτο το θεμα με κανη να γυρναω 10 χρονια πισω τοτε που εχασα το αγαπημενο μου κουσκαρ που για 13 χρονια ειχα τοσο πολυ δεθει μαζι του ωπος και η οικογενεια μου με αυτο το σκυλι κοιταγομασταν στα ματια και μιλαγαμε οταν πεθανε και κλαμα και πολυ στενοχορια και ειπα οτι ποτε δεν θα ξαναπαρω σκυλο αλα ωμος που αγαπαω τα σκυλια και σε λιγο καιρο πηρα την μικρη τζεση που ειναι ηδη 9 χρονων

πριν κάποια χρονια ειδα σε ενα  κτηνιατρο στο Παλαιο Φαληρο  ενα μαστιφ τα τελευταια 5 χρονια ετρωγε δυο κουταλιες τις σουπας μέλι η κατασταση του ηταν πολυ ασχημη η υπερβολικη αγαπη του αφεντικου του το εκανε να ζησει αρκετα χρόνια οταν ρωτησα την ηλικια του ο κτηνιατρος μου εδειξε το βιβλιαριο υγειας του επαθα σοκ το ζωο ηταν 22 χρονων!!! ο κτηνιατρος μου εξηγησε το οτι προσφερει το μελι στους ανθρωπους προσφερει και στα ζωα Προσοχη!!! οχι ζαχαρι γιατι δημιουργει τυφλωση φιλε Κωστα δωστου μια κουταλια μελι για να μπορεσει να παρει δυνάμεις!

Αγαπητέ φίλε Κώστα........

Σε νοιώθω απίστευτα πολύ, και ήδη αισθάνομαι σαν να το βιώνω ο ίδιος, αν και τα πράγματα με τον Victor σας μάλλον είναι έτσι όπως τα λες, εντούτοις εγώ εύχομαι να πάνε όλα καλά, αλλά αν έρθει τελικά αυτή η στιγμή, ας έχει τον θάνατο που του αξίζει, έναν θάνατο με αξιοπρέπεια, έτσι όπως έζησε κοντά σας, κουράγιο φίλε - αν κάποιος διαβάσει αυτά που σου γράφω, και δεν έχει σχέση με τα ζώα θα νομίζει πως μιλάω για άνθρωπο.........όμως οι άνθρωποι 'δαγκώνουν ' πολύ πιο επικίνδυνα από τα ζώα.......

Η δικιά μου Η 'ΦΑΙΔΡΑ'  αυτή την στιγμή που σου γράφω είναι ξαπλωμένη δίπλα στα πόδια μου και με κοιτάζει στα μάτια μ 'εκείνο το απίστευτα γλυκό της βλέμμα σαν να με νοιώθει τι σου γράφω, πολλές φορές με την γυναίκα μου και με τις κόρες μου έχει έρθει τό θέμα μιας αρρώστιας και ενός χαμού για την αγαπημένη μας σκυλίτσα στην συζήτηση και σίγουρα αργά η γρήγορα θα κλιθούμε να το αντιμετωπίσουμε, όμως αλλάζουμε κουβέντα με φανερή την στεναχώρια στα πρόσωπα μας, είναι μέλος της οικογένειας μας και θα είναι σαν να χάνεται κάποιος δικό μας...........

όμως έτσι είναι η ζωή και για τα ζώα...........ας τους χαρίσουμε όμως όσο ζούνε κοντά μας χαρά και αγάπη, είναι το μόνο που ζητάνε από εμάς ανιδιοτελώς……….

Καλό κουράγιο φίλε
Και καλή δύναμη στον Victor σας.

Εχοντας αποχαιρετησει αρκετους τετραποδους φιλους στα 30 μου χρονια και εχοντας χασει
τα μοναδικα και αγαπημενα μου σκυλια απο κλοπη (φωτο) καταλαβα
οτι μεγαλωνοντας ενα ζωντανο με αγαπη και αφοσιωση παυει να ειναι απλως ενας αχωριστος συντροφος
αλλα αποτελει και μια προεκταση ολων των καλων στοιχειων που εχουμε μεσα μας.
Η θλιψη ειναι μεγαλη αλλα οσοι εχουμε συνηθισει με αυτα δεν μπορουμε παρα να προσπαθησουμε
να αναπληρωσουμε το κενο.
Αφου λοιπον τα κυνοκομεια και τα κτηνιατρεια ειναι γεματα απο ατυχα τετραποδα ας χαριζουμε
αυτη μας την αγαπη και την ευαισθησια οσο μπορουμε γιατι μας χρειαζονται.
Αυτη τη στιγμη εχω μια γατα 14 ετων που πρακτικα εχουμε μεγαλωσει μαζι και οταν μου δοθει η δυνατοτητα λογω χωρου
θα ξαναποκτησω και 2 σκυλια.

Δημήτρη χαίρομαι που αναφέρεσαι στα αδέσποτα σκυλιά και γατιά. Μπράβο σου.

Κώστα μια συμβουλή αν τελικά προχωρήσεις σε ευθανασία. Μην παρακολουθήσεις την στιγμή. Θα σου μείνει για πάντα μια αρνητική ανάμνηση. Το έκανα και δεν θα το ξαναέκανα για τίποτα στον κόσμο.

Νίκος