Ερώτηση Αν εχεις τυχη...το ψαρι γραφει το ονομα σου

Βλεποντας το θεμα "Οταν ενα ψαρι φευγει" σκεφτηκα να γραψουμε για τα ψαρια που ΕΠΡΕΠΕ να τα πιασουμε εμεις.
Για αυτα που εχουν το ονομα μας πανω τους και ΜΟΝΟ αυτο..

Ολοι εχουμε κανει (επλιζω ολοι) αξιοζηλευτες ψαριες, αλλα δε μπορουμε να πουμε οτι αυτες οι ψαριες επρεπε να γινουν απο εμας.(γιατι αν πεσεις πανω στο κοπαδι κ ασχετος να εισαι ολο κ κατι θα πιασεις...)
ΜΙλαω για τις στιγμες κ τα ψαρια που δε θα φανταζοταν κανεις μας οτι θα μπορουσαν να πιαστουν κ αν μας το ελεγαν θα το θεωρουσαμε μεγαλο ψεμα.
Για τις μερες εκεινες που "κοιμηθηκε ο θεος" κ ΤΟ ψαρι ηρθε στο αγκιστρι μας με τον πιο παραδοξο τροπο..
Που και να το προσπαθησουμε δε θα μπορεσει να  ξανασυμβει..

Έχω μια τέτοια ιστορία!Πολλές για την ακρίβεια αλλά θα σας πω την πιο πρόσφατη!
Φέτος το καλοκαίρι ήμουν στην παραλία κι έκανα spinning!Για αρκετή ώρα προσπαθουσα αλλά δεν είχα δει ούτε καν ψάρι να ακολουθεί το χελάκι μου!Ήμουν με έναν φίλο μου κι εκείνος άψαρος, είχε παρατήσει τις προσπάθειες και κάθόταν δίπλα μου και συζητούσαμε!Κι εγώ δεν πολυψάρευα!Πιο πολύ πετούσα και τραβούσα χωρίς να προσέχω απλά για να κάνω κάτι...Σε κάποια φάση που η συζήτηση είχε αποκτήσει ενδιαφέρον,είχα σταματήσει την επαναφορά, είχα αφήσει το χελάκι να επιπλέει εκεί που σκάει το κύμα χωρίς καν να του δίνω σημασία, είχε άμμο κάτω οπότε δεν φοβόμουν μην μου μπλέξει κιόλας και είχα γυρίσει την πλάτη προς την θάλασσα και κοιτούσα τον φίλο μου!Ξαφνικά το καλάμι τραντάχτηκε, έφυγε από τα χέρια μου κι έπεσε κάτω!Κοίταξα κάτω για να πιάσω το καλάμι και βλέπω δίπλα από τα πόδια μου ένα λαυράκι λίγο πάνω από κιλό να σπαρταράει!Από ότι μου είπε ο φίλος μου που το είδε, αφού εγώ ήμουν πλάτη για να το δω, το λαυράκι πήδηξε έξω από το σκάσιμο του κύματος για να πίασει το χελάκι που κινούνταν πέρα δώθε εκεί στην άκρη...
Αν δεν έγραφε αυτό το ψάρι το όνομά μου, τότε ποιό το έγραφε!!!!

  Εχω εδω την ιστορια αν και δεν ειναι δικη μου.

    Το ενα απο τα φιλαρακια που παμε για ψαρεμα ειχε παει πριν  κατι χρονια ολονυχτιο στο νεο λιμανι,ειχε στησει 5-6 καρουλια με μοναγκιστρο κ συρομενο βαριδι (δολωμα τσουτσουνι η φαραω).Για αρκετη ωρα λεει ετρεχε και τα κυνηγουσε,τα καρουλια εφευγαν σφηνα,οταν τα σηκωνε το δολωμα ηταν κανονικοτατο και ψαρι τιποτα ...εγινε αρκετες φορες αυτο λεει,καθε που εφευγε ενα καρουλι ετρεχε,σε μια φαση νιωθει (επιτελους) σε ενα αντισταση,"περιεργο το ενιωθα" ειπε....με τα πολλα-πολλα το φερενει και τι ηταν,μια παλαμιδα 2 κιλα...η οποια ειχε πιαστει απ τη ουρα!!!!.....ΟΧΙ ΜΕ ΑΓΚΙΣΤΡΙ...απλα ειχε κανει τσακιστη κ ειχε τυλιχτει η πετονια!!!...φανταστειτε τι γινοταν απο κατω εκεινο το βραδυ για να φευγουν σφηνα τα καρουλια...Ε αν δεν εγραφε αυτο το ονομα του τοτε τι;!!

Κ μια ιστορια που ειναι και δικη μου 

  Αλλη περιπτωση.Πιτσιρικαδες με το ιδιο φιλαρακι 16-17 χρονων,πηγαιναμε για ολονυκτιο στο παλιο λιμανι,εκεινο το βραδυ δεν ελεγε να τσιμπησει,μαζι μας ειχαμε μονο γαριδα αλατισμενη.Παραδιπλα δυο τυποι (50ρηδες) ψαρευαν με φαραω κλπ,μας ρωτουν "τι δολωμα εχετε;"..."γαριδα" απανταμε...ο ενας γελουσε κι ελεγε..."με γαριδα τι περιμενετε να πιασετε;"...ηταν τοσο ψοφια τα πραγματα εκεινο το βραδυ που εν τελει μας πηρε ενας υπνακος,ωστοσο 2-3 καρουλια ηταν ριγμενα και ψαρευαν.Σε μια φαση ξυπναμε,ρωταμε τους διπλανους αν ειχαν κανει κατι...ουτε τσιμπια.Πιανουμε να αλλαξουμε δολωματα....ελειπε ενα καρουλι,ψαξε απο δω, ψαξε απο κει....το βλεπω εγω μεσα στη μεση του λιμανιου (μεσα στη θαλασσα)....καναμε 5-6 ριξιες με ενα αλλο,το φεραμε πανω μαζι με ενα μισοκιλο σαργο που ειχε πιαστει και το ειχε συρει οσο κοιμομασταν....το εγραφε ολοκαθαρα!!!

Aπο πρόσφατο ψάρεμα. Πιασμένη από την ουρά.


ΦΙΛΙΚΑ

ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Aπο πρόσφατο ψάρεμα. Πιασμένη από την ουρά.


ΦΙΛΙΚΑ

ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Ως συνήθως λέμε πως το ψάρι κάνει "κεφάλια". Εδώ... τι λένε;


Προσπαθώ να φανταστώ, πως την έβγαλες έξω. Τραβήγματα κλπ

Λιμάνι Πλαταμώνα πριν 5-6 χρόνια.

Αφού έχω ρίξει 2 ή 3 καλάμια, (δεν θυμάμαι) και αφού είχαν βγει λίγοι σπάροι, χτυπάει το ένα το καλάμι το οποίο ήταν σχετικά μαλακό. Περιμένω, ξαναχτυπάει. Ε! λέω πάνω είναι. Πάω να μαζέψω... ασήκωτο. Σκέφτομαι πως σκάλωσα. Συνέχισα να έχω χτυπήματα και ξαναπροσπαθώ να μαζέψω. Τελικά άρχισε να έρχεται η αρματωσιά (διπλάρι) με πολύ ζόρι και καθώς ερχόταν ήμουνα πολύ μπερδεμένος, γιατί απ' τη μια ένοιωθα κάτι μικροχτυπήματα κι απ' την άλλη ήταν ασήκωτη.

Αποτέλεσμα:
Ένας μικρός σπάρος στο ένα αγκίστρι και ένα κιλίσιο χταπόδι στο άλλο. Το κουφό όμως δεν είναι το αποτέλεσμα. Το κουφό είναι πως το χταπόδι είχε πάνω του ενσωματωμένο ένα πολυάγγιστρο σκουριασμένο.

Τι είχε γίνει! Το δεύτερο αγκίστρι απ' το διπλάρι μου είχε "αρπάξει" απλώς ένα αγκίστρι από το πολυάγγιστρο (αγκίστρι με αγκίστρι). Φαντάζομαι πως ο σπάρος μάλλον τα 'χε παίξει που ήταν παρέα με ένα χταπόδι.

Ανεβάζοντάς τα επάνω, με το που ακούμπησε το 8πόδι στο τσιμέντο, ξεσκάλωσε μόνο του.

Αν κάποιος φίλος έχασε πολυάγκιστρο στον Πλαταμώνα πριν 5-6 χρόνια, του κάνω δώρο ένα καινούργιο και τον ευχαριστώ.

Προφανώς (κατά το τόπικ) το χταπόδι έγραφε το όνομά μου και μάλιστα 12-13 φορές. Όσα και τα αγκίστρια του πολυάγκιστρου.

Φιλικά Μάκης

Πράγματι κάποια ψάρια έχουν επάνω τους το όνομά σου........
Ψάρεμα με τον Γαμπρό μου ώς συνήθως απο Παρασκευή έως Κυριακή μεσημέρι πριν 4 χρόνια στο αγαπημένο μας μέρος Βορειοδυτική Εύβοια, Απρίλης σαν καλή ώρα, απο το βράδι της παρασκευής μόνο δυό Μουρμούρες και ένα φαγκροπουλάκι, περιμένουμε την ώρα που οι κυρίες θα βγούν σεργιάνι, απο τις 8-9 έως τις 12-1 ότι πάρεις απο αυτές αλλά καλοθρεμένες, κατά τις 11.30 νάσου η πρώτη επίσκεψη, μια όμορφη κιλίσια και ζωηρή έρχετε στα χέρια μας, μετά σιγή 'ιχθύος' τίποτα, περιμένουμε τώρα ξανά το απόγευμα στην απογευματινή τους βόλτα, έχουμε ρίξει 4 καλάμια το τελευταίο σε αρκετή απόσταση απο εκεί που είχαμε τις καρέκλες μας, ίσια που βλέπαμε την μύτη με το φώσφορο, η ώρα είναι αργάμιση.......τίποτα, κοντεύει να ξημερώσει η κυριακή, κατά τις 3.30 περίπου βλέπουμε την μύτη του ενός καλαμιού να κάνει τράβηγμα, και μετά απο μερικά δευτερα ένα δεύτερο  τράβηγμα, πάω να σηκωθώ και μου λεει ο γαμπρός μου ' άσε πάω εγώ ' του λεω πρόσεξέ το  μάλλον τσιπούρα είναι - ο γαμπρός μου απαίχτος Μουρμουροφάγος αλλα δεν είναι και πολύ εξοικιωμένος με τα καλάμια, έρχετε πιό πολύ για την διαδικασία και την παρέα - πειάνει το καλάμι και αρχίζει να 'λεβάρει' μου λεει είναι βαρύ, και συνέχισε να λεβάρει, του είπα αν  χρειαστεί δώσε φρένα, δεν με άκουσε γιατί δεν ξέρει να δουλεύει τα φρένα, ξαφνικά τον ακούω να αρχίζει το μουρμουριτό, λέω μέσα μου πάει το χάσαμε, χαλάλι του, πράγματι με μια κίνηση του τα έκοψε, δεν ήθελα να τον στεναχωρήσω και έκανα πως δεν με ένοιαξε και αφού δολώσα, το ξανάριξα μέσα, η ώρα περνούσε, κάποια στιγμή και αφού η ώρα θα ήταν 8 και, εκεί που είχα αράξει στην καρέκλα μου και ο Σάββας στην δική σου και τα μάτια μας κουρασμένα απο το ξενύχτι ίσα που έβλεπαν, κοιτάζω το δεξί τελευταίο καλάμι και μου φάνηκε πως δεν το έβλεπα,ρωτάω τον Σάββα :
-- Ρε Σάββα δεν είχαμε ρίξει το τελευταίο εκεί πέρα ;
--Μου λεει νομίζω πως το είχαμε
--Και τότε γιατί εγώ δεν το βλέπω ;
Γυρίζει κι' εκείνος και πράγματι το καλάμι δεν φαινόταν να είναι στην βάση του
Πετάγομαι απο την καρέκλα και τρέχω στην θέση που ήταν η βάση, το καλάμι ενα μέτρο μέσα στο νερό και σκαλωμένο σε κάτι γκονάρια - αφού το μέρος έτσι είναι στο συνολό του - ευτυχώς για μένα τα φρένα τα έχω πάντα ρυθμισμενα διο τρία'κλικ'πιο χαλαρά απο το όριο θραύσης, μπάινω μέσα στο νερό και πιάνω στο χέρι το καλάμι, κοιτάζω στον μηχανισμό και η πετονιά είχε φύγει πολύ περισσότερη απο ότι ρίχνω στα 50-70 μ. αρχίζω να τηλίγω και διαπιστώνω πως η πετονιά βρίσκετε πολύ δεξιά ........γυρίζω το σώμα μου να έχω 'φάτσα ' την πετονά και αρχίζω να μαζεύω, ερχόταν χωρίς ζόρια, σκέφτηκα πως ότι πήρε μέσα το καλάμι έχει φύγει πιά, αλλά μέχρι να αποσώσω την σκέψη μου αισθάνομαι κάτι να είναι επάνω, αρχίζω να λεβάρω πλέον προσεκτικότερα και πράγματι, στην άλλη άκρη κάτι υπήρχε, ένοιωθα τα αμιδρά σκορτασρίσματα, σιγά σιγά και χωρίς εκπλήξεις έμειναν λίγα μέτρα αλλά απο εκεί που ερχόταν λοξά δεξιά είχε κάτι μεγάλα γκονάρια, ευτυχώς αντρέδρασα γρήγορα και άρχισα να τρέχω δεξιά να αποφύγω τα μεγάλα βράχια, σε καμιά 40αρια μέτρα ήμουν τώρα πια σε μια ευθία με την πετονιά και το ψάρι, το οποίο μάλλον αν και βα΄ρυ δεν είχε δυνάμεις να αντιδράσει - ποιός ξέρει πόσες ώρες θα ήταν πιασμένο και είχε εξαντληθεί - σε μερικά μέτρα θα το έβλέπα ενώ ο Σάββας ήταν ήδη δίπλα μου με την απόχη, και να ....μετά απο 1 λεπτό φάνηκε η γυάλα του, ασημένια και καλοθρεμένη, ο Σάββας ετοίμασε την απόχη ,αλλά μετά απο ενα δυό αδύναμα κεφάλια η βασίλισσα βγήκε στα πετρογκόναρα, είχε νικηθεί, είχαμε νικήσει, και καθώς την κοιτούσαμε και προσπαθούσαμε να της βγάλουμε το αγκίστρι.....τι να δούμε.αυτή η βασίλισσα δεν είχε ένα αγκίστρι στο στόμα αλλά δύο !!!! και τόσο το πρώτο οσο και το δεύτερο ήταν δικό μας....το συμπέρασμα ήταν πως αυτή η βασίλισσα ήταν αυτή που τα έκοψε την νύχτα στον Σάββα και επάνω στην αριστερή της ασημένια πλευρά έγραφε με μεγάλα ευθδιάκρητα γράμματα - Σάββας - και απο την άλλη ασημένια της πλευρά έγραφε - Βασίλης -

Αυτη η αρχόντισα είχε επάνω της τα ονόματά μας, ήταν ΤΟ ψάρι μας.  

ομολογώ ότι δε μου έρχονται στο μυαλό πολλά ψάρια που να έχω πιάσει με περίεργο τρόπο
αυτό που θυμάμαι πιο έντονα είναι έναν κέφαλο 700 γραμμαρίων που έπιασα καταμεσής σε ακτή 10 χιλιομέτρων στο "πυροβολείο" στη Σωτηρίτσα της Λάρισας (ανάμεσα Αγιόκαμπο-Βελίκα)
ήμουν πιτσιρικάς 8-9 χρονών και με είχε πάρει μαζί του ο πατέρας μου
μου έδεσε και ένα πεταχτάρι και πήγα πιο πέρα να ψαρέψω
δόλωμα κόκκινο σκουληκάκι που είχαμε μόλις βγάλει από την άμμο
δεν τσιμπούσε τίποτα και εγώ παίρνοντάς το εγωιστικά θέλησα να στείλω το πεταχτάρι όσο πιο μακριά γινότανε
μετά από 5-6 στροφές πάνω από το κεφάλι μου παίρνω φόρα και πάω να το πετάξω
εκεί σκάει στην άμμο το βαρίδιο και τελικά πέφτει ένα μέτρο μέσα από το κύμα
πάω να μαζέψω γράγορα τσατισμένος και θέλοντας να μη με καταλάβει ο φάδερ και ντροπιαστώ
το αποτέλεσμα είναι να έχει πιαστεί ο εν λόγω κέφαλος από το μάτι ...
τεράστια χαρά και καμάρι μιας και ήταν τελικά το μοναδικό μας ψάρι!!!

Aπο πρόσφατο ψάρεμα. Πιασμένη από την ουρά.


ΦΙΛΙΚΑ

ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Ως συνήθως λέμε πως το ψάρι κάνει "κεφάλια". Εδώ... τι λένε;


Προσπαθώ να φανταστώ, πως την έβγαλες έξω. Τραβήγματα κλπ

Mάκη φαντάσου πόσο δυναμικά τραντάχτηκε το καλάμι! Κόντεψε να φύγει. Τραμπάλα!
Δεν καρφώθηκε στο μάζεμα αλλά πιάστηκε κανονικά την ώρα που έλεγχε το δόλωμα .

Ένιωθα κραδασμούς πολλούς και τραβήγματα  προς τα μέσα. Νόμιζα ότι ήταν 1.5 κιλό
όταν την έφερνα. Και οι επόμενες 4 χτυπήσανε δυναμικά αλλά όχι με
την ένταση αυτής.  Η ουρά καθορίζει την κατεύθυνση και την δυναμική του ψαριού!

ΦΙΛΙΚΑ

ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Καποτε αποφασισαμε να παμε με την παρεα στο Λαυριο για καθετη στην περιοχη (Τελενια)για δολομα κλασικα γαριδα και στον κλεφτη καραβιδακι ζωντανο για κανα καλο ψαρακι ειχαμε ριξη αγκυρα και ψαρευαμε. Ολο και κατι βγαζαμε. Καποια στιγμη οπως δολοσα και εριξα μεσα ενοιωσα ενα δυνατο τραβηγμα και την μανα της καθετης ελευθερη χωρις καθολου βαρος. Σηκωσα εβαλα καινουρια αρματωσια και συνεχεισα το ψαρεμα. Τα ψαρια σταματησαν να τσιμπανε και  μετα απο κανα μισαωρο ειπαμε να αλλαξουμε σημαδι. Παω μπροστα να σηκωσω την αγκυρα. Οπως ερχοταν απανω εβλεπα στο βαθος στο σχοινι απανω οτι κατι ασπριζε. Λεω καμια σακουλα θα ειναι και τα ρευματα την κολησαν απανω στο σχοινι. Οσο πλησιαζε ομως ενοιωθα στο χερι μου χτυπηματα και την σακουλα να κανει βολτες γυρω γυρω απο το σχοινι. Τελικα οταν ηρθε απανω η σακουλα ηταν μια λιτσα 1800γρμ ειχε πιαστη στον κλεφτη με το καραβιδακι και οταν τα εκοψε και εφυγε πιαστηκε το τελευτεο αγκιστρι στο σχοινι της αγκυρας. Αυτο το ψαρι εγραφε με κεφαλαια γραμματα ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ