Ερώτηση Ανέκδοτα

Πάνε 3 φίλοι σε μια φάρμα να πιάσουνε δουλειά.
- Εσύ τι ξέρεις να κάνεις; ρωτάει τον πρώτο το αφεντικό.
- Εγώ, αφεντικό, βλέπω καλά. Όταν λέω καλά, εννοώ πολύ καλά.
- Εσύ τι ξέρεις να κάνεις; ρωτάει τον δεύτερο.
- Εγώ ακούω καλά, πολύ καλά, όχι αστεία τώρα.
- Εσύ τι ξέρεις να κάνεις; ρωτάει τον τρίτο.
- Εγώ βλαστημάω πολύ, δεν το πιάνει το μυαλό σου δηλαδή, άλλο πράμα,
πάρα πολύ!
- Εσείς οι δυο μου κάνετε, λέει τ αφεντικό στους δυο πρώτους.
Προσλαμβάνεστε. Εσένα δε σε θέλω, λέει στον τρίτο.
- Δεν γίνεται, του λένε κι οι τρεις μ ένα στόμα. Εμείς πάμε πακέτο. Ή
όλους, ή κανέναν.
Τι να κάνει τ αφεντικό τους πρόσλαβε και τους τρεις.
- Για πάμε έξω, τους λέει, να μου δείξετε τις ικανότητές σας. Πώς, με
τέτοιες ικανότητες, δεν έχετε δουλειά;
Βγαίνουν έξω και λέει ο πρώτος:
- Αφεντικό, εκεί στην απέναντι πλαγιά, τον βλέπεις αυτόν που αρμέγει
τη γελάδα;
- Τι να σου πω τώρα; λέει τ αφεντικό. Σαν κάτι να βλέπω.
- Ε, αφεντικό, ετούτη τη στιγμή έφυγε μια τρίχα απ την ουρά της
γελάδας κι έπεσε μέσα στην καρδάρα με το γάλα.
- Τι είπες, ρε παιδί; Βλέπεις τόσο καλά μέχρι εκεί κάτω;
- Ναι, αφεντικό, λέει ο δεύτερος. Εγώ την άκουσα που έπεσε μέσα στο
γάλα. Έκανε «πλιτς».
- Σώπα, ρε παιδί, έμεινε άφωνος ο αφεντικός. Ακούς τέτοια πράματα;
- Τώρα τι να σου πω αφεντικό; λέει ο τρίτος. Κάτι τέτοιες μαλακίες
ακούω εγώ, βλαστημάω πολύ και μας διώχνουνε απ τις δουλειές.

Μια μέρα ένα ποντικάκι περνούσε από ένα σημείο της ζούγκλας και καθώς προχωρούσε άκουσε κάποιον να φωνάζει βοήθεια. Κοιτάει σαστισμένο και βλέπει μέσα σε ένα μεγάλο λάκκο έναν ελέφαντα που προσπαθεί απεγνωσμένα να σκαρφαλώσει για να βγει αλλά του κάκου.
Τότε του λέει το ποντικάκι:
- Μη στεναχωριέσαι φιλαράκο εγώ θα σε σώσω...
Αμέσως ο φίλος μας τρέχει σπίτι του, ανοίγει το γκαράζ και βγάζει την Porsche του, την γκαζώνει και τρέχει στον λάκκο του ελέφαντα. Πετάει μέσα ένα σχοινί, το δένει στον προφυλακτήρα και λέει του ελέφαντα να το δέσει στη μέση του. Ευθύς αμέσως βάζει την Porsche στην πρώτη και τραβάει το παχύδερμο έξω με ασφάλεια. Ο ελέφαντας τον ευχαριστεί και πάει στη δουλειά του.
Ένα μήνα αργότερα, από το ίδιο σημείο της ζούγκλας διέρχεται τώρα ο ελέφαντας. Ενώ έκοβε βόλτες ακούει φωνές για βοήθεια. Τρέχει στο λάκκο και βλέπει το ποντικάκι μέσα.
- Αδελφάκι μη φοβάσαι θα σε χω έξω σε μισό λεπτό, του λέει.
Μια και δυο δρασκελίζει τον λάκκο και αφήνει το τεράστιο παλαμάρι του να ξετυλιχτεί σιγά-σιγά προς τα κάτω. Αμέσως το ποντικάκι γαντζώνεται επάνω του και βγαίνει έξω.
Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας μας είναι:
Όταν την έχεις μεγάλη δε χρειάζεσαι Porsche!

Βρίσκονται τρεις μεγαλόσωμοι σκύλοι στο κτηνιατρείο και συζητούν τα
παθήματά τους. Ρωτάει ο ένας τον άλλον για ποιόν λόγο βρίσκονται εκεί.
Απαντάει ο πρώτος. Εγώ που λέτε ρε παιδιά ήμουν ήσυχος. Αλλά ξαφνικά εκεί
που πήγαινα βόλτα με το αφεντικό μου κάποιος μου πάτησε την ουρά και από τα
νεύρα μου άρχισα να δαγκώνω τον κόσμο. Γέμισε ο τόπος αίματα. Μετά από το
επεισόδιο με φέρανε εδώ να μου κάνουνε ευθανασία.
Απαντάει ο δεύτερος σκύλος. Εγώ που λέτε ήμουνα καλός φύλακας. Αλλά μια
ημέρα μπαίνει στο σπίτι μια γειτόνισσα του αφεντικού μου που εγώ δεν την
ήξερα και την πέρασα για κλέφτη. Της ορμάω, της δαγκώνω το πόδι, ούρλιαζε
αυτή, γέμισε ο τόπος αίματα. Μετά από αυτό με φέρανε εδώ να μου κάνουνε
ευθανασία.
Απαντάει και ο τρίτος της παρέας. Εγώ που λέτε καθόμουνα στο σπίτι ήσυχος
και η γυναίκα του αφεντικού μου ήταν στο μπάνιο. Μόλις βγήκε από το μπάνιο
με το μπουρνούζι ήρθε να με χαϊδέψει. Εγώ βάζω το κεφάλι μου ανάμεσα στα
πόδια της και αρχίζω να την γλείφω. Της φεύγει και το μπουρνούζι και χωρίς
να το καταλάβω πέφτω από πάνω της και έγινε το έλα να δεις. Όπως ήταν αυτή
στα τέσσερα και εγώ από πάνω, με τα νύχια μου της έγδαρα την πλάτη που
γέμισε αίματα.
-Σώπα ρε δικέ μου του λένε οι άλλοι δύο σκύλοι. Και σε φέρανε για ευθανασία
και σένα ε;
-Όχι ρε παιδιά. Για μανικιούρ-πεντικιούρ!

Κατά τη διάρκεια της πτήσης από Αθήνα προς Λονδίνο ο πιλότος καλωσορίζει τους επιβάτες:-Αγαπητοί επιβάτες σας μιλάει ο πιλότος.Βρίσκεστε στη πτήση 220 για λονδίνο.Ο καιρός είναι θαυμάσιος και..Πρόεχε πρόσεχε! Θα πέσει! Ω Θεέ μου! (Σιωπή).Μετά από πέντε λεπτά ακούγεται και πάλι ο πιλότος να ανακοινώνει:-Συγγνώμη για πριν που σας τρόμαξα αλλά μια απρόσεκτη αεροσυνοδός έριξε τον καφέ πάνω μου.Δεν μπορείτε να φανταστείτε πως έγινε το παντελόνι μου από μπροστά.Και τότε ακούγεται ένας επιβάτης να λέει:-Που να δεις πως έγινε το δικό μου από πίσω..

Η υπηρέτρια γυρίζει μετά την έξοδο στο σπίτι κλαμένη. Τη βλέπει η
κυρία της και τη ρωτάει:

-Τι έγινε, Μαρία, τι έπαθες κορίτσι μου;

-Ε, να καλέ κυρία, έχω από μήνες ένα αισθηματάκι με το σωφέρ. Σήμερα
λοιπόν που πήγα στο γιατρό, μου είπε ότι έιμαι έγκυος. Και ξέρετε, η
μάνα μου θα με σκοτώσει...

-Καλά, μη στενοχωριέσαι. Αφού είσαι τόσο καλό κορίτσι, τόσον καιρό στο
σπίτι μας κι εμείς δυστυχώς δεν έχουμε παιδιά, θα το κρατήσουμε και θα
το μεγαλώσουμε σα δικό μας παιδί!

-Αχ, καλέ κυρία, τι να σας πω, είστε θησαυρός!

Όπερ και εγένετο λοιπόν. Γέννησε η υπηρέτρια, κράτησε ο κύριος και η
κυρία το παιδί και το φρόντιζαν σα δικό τους. Είχε και η υπηρέτρια το
παιδί της στο σπίτι και το χαιρόταν.


Μετά από κανένα χρόνο, πάει η υπηρέτρια κλαμένη πάλι στην κυρία.

-Ξέρετε κυρία, να, ο γιατρός μου είπε ότι είμαι πάλι έγκυος!

-Αχ βρε Μαρία, τι θα γίνει μ' εσένα κορίτσι μου; Τέλος πάντων, πάντα
θέλαμε κι ένα δεύτερο παιδάκι για να κάνει συντροφιά στο πρώτο.
Μπορούμε λοιπόν να το κρατήσουμε κι αυτό να το μεγαλώσουμε σα δικό
μας!

-Αχ, καλή μου κυρία, σας ευχαριστώ πολύ!


Περνάει κανένας χρόνος ακόμα και η υπηρέτρια ζητάει πάλι ακρόαση από την κυρία.

-Μαρία κορίτσι μου, δεν πιστεύω να είσαι πάλι έγκυος.

-Ω, όχι κυρία, αλλά ξέρετε, δυστυχώς πρέπει να φύγω.

-Γιατί παιδί μου; Μήπως δεν είσαι ευχαριστημένη από μας;

-Όχι, δεν είναι αυτό. Αλλά, να, ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...μια οικογένεια με δυο παιδιά, είναι πάρα πολλή δουλειά. Δεν τα βγάζω πέρα...


(asgelasoumeligo.blogspot.com/2011/10/blog-post_17.html)

Πάει ένας εικοσάρης για ψάρεμα δίπλα σε έναν παππού ογδοντάρη. Μετά από δύο ώρες το καλάθι του παππού τίγκα στο ψάρι ενώ του εικοσάρη ούτε λέπι !
-"Παππού, τον ρωτάει, τι δόλωμα βάζεις;"

-"Γαρίδα, παιδί μου", απαντάει ο παππούς.


Την άλλη μέρα, να σου πάλι o εικοσάρης φορτωμένος με γαρίδες, αλλά πάλι ούτε λέπι, ενώ ο παππούς τίγκα στο ψάρι!
-"Παππού τι δόλωμα βάζεις;" ξαναρωτά ο εικοσάρης.

-"Μαρίδα, παιδί μου" απαντά ο παππούς.

-"Και πως ξέρεις ποιά μέρα τα ψάρια θα τσιμπήσουν με γαρίδα και ποια μέρα με μαρίδα;"

-"Α, είναι πολύ απλό! Όταν σηκώνομαι το πρωί και η τσουτσού μου γέρνει δεξιά, βάζω γαρίδα, άμα γέρνει αριστερά, βάζω μαρίδα, εσένα άμα ξυπνάς το πρωί, πως είναι η τσουτσού σου;'

-"Εμένα είναι όρθια " απαντάει ο εικοσάρης


Κι ο παππούς:
-"Καλά μα@λ@κ@ς είσαι και έρχεσαι για ψάρεμα ??

Αν ο Νώε ήταν Ελληνας
Ο Κύριος φανερώθηκε στον Νώε και του είπε:

- Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό
και θα καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους
και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη.
Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβωτό.

Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό.
Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό.

- Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.

Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα.
Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.

- Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;

- Συγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ότι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα.
Πρώτα-πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό.
Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή.
Μετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια.
Μετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία.

Είχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας.
Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες.
Αλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες!

Μετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες.

Όταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος.

Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού.
Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος.
Μετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο!

Αυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε.

Μου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής.
Τώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους.
Και ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη.
Πραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 - 6 χρόνια.

Και τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα.

Ο Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.

- Κύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα τα καταστρέψεις όλα;;;

Και απάντησε ο Θεός,

- Μπα, δε βαριέσαι. Ας το κάνει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Ανέκδοτα για φουσκωτά

Ο Κώστας μπαίνει στο μπαρ και βλέπει το Γιάννη, με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο, να πίνει το ποτό του. - Πώς και είσαι τόσο ευτυχισμένος σήμερα; τον ρωτάει. - Ε λοιπόν, Κώστα, εκεί που έπλενα το σκάφος μου χτες, με πλησιάζει μια κοκκινομάλλα, με κάτι βυζιά, να, μέχρι εκεί πέρα τα μπαλκόνια της, Κώστα, και με ρωτάει: «Μπορείς να με πας μια βόλτα με το σκάφος σου;». Δεν έχασα την ευκαιρία, την έβαλα μέσα και ξανοιχτήκαμε. Όταν ήμαστε μακριά απ' την ακτή, σβήνω τη μηχανή και της λέω: «Ή γαμ***, ή κολύμπι μέχρι την ακτή». Δεν ήξερε μπάνιο, Κώστα μου, δεν ήξερε μπάνιο! Την άλλη μέρα πάλι ο Γιάννης, με ένα χαμόγελο ευτυχίας, απολαμβάνει το ποτό του στο μπαρ. Μπαίνει ο Κώστας και ο Γιάννης αρχίζει να του διηγείται: - Κώστα, εκεί που έπλενα το σκάφος μου χτες, με πλησιάζει μια ξανθιά, με κάτι βυζιά, να, μέχρι εκεί πέρα τα μπαλκονόβυζά της, Κώστα, (του δείχνει, κάνοντας τη σχετική χειρονομία) και με ρωτάει: «Μπορείς να με πας μια βόλτα με το σκάφος σου;». Δεν περίμενα να το ξαναπεί, την έβαλα μέσα και ξανοιχτήκαμε. Όταν ήμαστε μακριά απ' την ακτή, σβήνω τη μηχανή και της λέω: «Ή γαμ***, ή κολύμπι μέχρι την ακτή». Δεν ήξερε μπάνιο, Κώστα μου, δεν ήξερε μπάνιο! Μετά από κάνα-δυο μέρες, ο Κώστας μπαίνει στο μπαρ και βλέπει το Γιάννη να κλαίει πάνω απ' τη μπίρα του. - Τι έγινε, ρε παιδί; Γιατί δάκρυα σήμερα; - Ε λοιπόν, Κώστα, θα σου τα πω. Εκεί που έπλενα το σκάφος μου χτες, με πλησιάζει μια καστανή, με κάτι βυζιά, να, μέχρι εκεί πέρα τα μπαλκόνια της, Κώστα μου, τι βυζιά ήταν αυτά, (του δείχνει, κάνοντας τη σχετική χειρονομία) είχα μια στύση μόλις την είδα, άλλο πράμα. Με ρωτάει: «Μπορείς να με πας μια βόλτα με το σκάφος σου;». «Αλλο τυχερό σήμερα!» σκέφτηκα, την έβαλα μέσα και ξανοιχτήκαμε. Όταν ήμαστε μακριά απ' την ακτή, σβήνω τη μηχανή και της λέω: «Ή γαμ***, ή κολύμπι μέχρι την ακτή». Κατεβάζει το σορτσάκι της και είχε ένα πέος, τόσο χοντρό και μακρύ, Κώστα μου. Αχ, Κώστα μου, δεν ξέρω μπάνιο, Κώστα μου, δεν ΞΕΡΩ μπάνιο!

Ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας δουλεύουν στη NASA καθαρίζοντας πυραύλους.
Από τη πολύ κούρασή έχουν τρελαθεί στη δίψα και θέλουν κάτι να πιούν.
Βλέπουν ένα κουβά με ένα υγρό και κατεβάζουν ο καθένας από μισό.
Το βράδυ παίρνει τηλέφωνο ο Γιωρίκας τον Κωστίκα.
- "Βρε Κωστίκα, ξέρεις τι ήταν αυτό που ήπιαμε το μεσημέρι;"
- "Νερό, δεν ήταν βρε Γιωρίκα;"
- "Όχι Κωστίκα δεν ήταν νερό αλλά προωθητικό πυραύλων."
- "Ε! και τι έγινε δεν πάθαμε τίποτα."
- "Δεν πάθαμε τίποτα αλλά μην κλάσεις, γιατί εγώ τηλεφωνώ από Τόκιο!!!!"

Οδηγούσε ένας τύπος όταν άκουσε κάτι να χτυπάει στο μπροστινό τζάμι του αυτοκινήτου του.
Σταματά ανήσυχος, κατεβαίνει και βρίσκει ένα σπουργιτάκι ξάπλα στην άσφαλτο.
-Πωπωπω κρίμα το σκότωσα το καημένο!
Σκύβει κάτω, το μαζεύει και σαν να ψιλοζούσε το σπουργιτάκι, αλλά ήταν σε κώμα.
Το παίρνει, το πάει σπίτι του και το βάζει σε ένα κλουβί μέχρι να συνέλθει και να γίνει καλά. Αργότερα έφυγε από το σπίτι για δουλειές.
Συνέρχεται και το σπουργιτάκι σιγά-σιγά και κοιτάει και τι να δει ;
Πάνω κάγκελα, δεξιά κάγκελα, αριστερά κάγκελα, μπροστά κάγκελα, πίσω κάγκελα.
Τρελαίνεται το σπουργιτάκι και λέει:
-Πωπωπω, τον σκότωσα τον άνθρωπο!!!!!

Παλιό αλλά κάπου το δα γραμμένο και είπα να το μεταφέρω και εδώ χαχαααχχααχ, καλό !