banner psaremagr

Πιο μολυσμένα τα ψάρια που κυνηγούν στα βαθιά!


Κάποια από τα ψάρια που απολαμβάνουμε στο τραπέζι μας, όπως ο τόνος και ο ξιφίας, τρέφονται με παράξενα και εξωτικά πλάσματα του βυθού, σε βάθος πάνω από 300 μέτρα. Αυτό από μόνο του δεν μοιάζει ανησυχητικό, μπορεί να κρύβει όμως κινδύνους που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε έως τώρα, και οι οποίοι έρχονται στο φως από την επιστημονική έρευνα.

Για παράδειγμα, μια έρευνα που πραγματοποίησαν ωκεανογράφοι και γεωλόγοι του Πανεπιστημίου της Χαβάης, και η οποία δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» αποκάλυψε ότι τα ψάρια που κυνηγούν σε μεγαλύτερα βάθη των ωκεανών έχουν υψηλότερες συγκεντρώσεις υδραργύρου από εκείνα που κυνηγούν ψάρια κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας. Ο λόγος είναι απλός: Τα ψάρια που ζουν σε σχετικά μεγάλα βάθη παρουσιάζουν μεγαλύτερες συγκεντρώσεις υδραργύρου, όπως διαπίστωσαν οι Αμερικανοί ερευνητές.

Ο υδράργυρος είναι, βέβαια, ένα ιχνοστοιχείο που συναντάται στο περιβάλλον, στον αέρα, στην ξηρά και στους ωκεανούς, όμως αυτό που μας κάνει να ανησυχούμε είναι τα επίπεδά του στα ψάρια, επειδή στην οργανική του μορφή, ως μεθυλυδράργυρος δηλαδή, είναι τοξικός σε υψηλά επίπεδα. Ο υδράργυρος εισέρχεται στους τροφικούς ιστούς των ανοιχτών θαλασσών, όπου συσσωρεύεται στα ψάρια, με αποτέλεσμα να ανιχνεύεται σε μεγαλύτερα επίπεδα στα μεγάλα αρπακτικά που τρώνε τα μικρότερα ψάρια.

Το αποτέλεσμα της εργασίας των ερευνητών έδειξε ότι τα μεγάλα πελαγικά ψάρια, όπως ο μεγαλόφθαλμος τόνος (big eye tuna) και ο ξιφίας, που τρέφονται σε μεγαλύτερα βάθη, έχουν αυξημένα επίπεδα υδραργύρου σε σύγκριση με αντίστοιχα αρπακτικά που κυνηγούν στα ρηχά, όπως ο κιτρινόπτερος τόνος και το mahi-mahi, ένα είδος δελφινόψαρου με διάφορες ονομασίες (γνωστό στη Μεσόγειο από τη μαλτέζικη ονομασία του λαμπούκα). «Τα θηράματα που ζουν σε μεγαλύτερα βάθη, όπως μικρά ψάρια, καλαμάρια και μαλακόστρακα, έχουν υψηλότερα επίπεδα υδραργύρου από εκείνα του αφρού» επισημαίνει η Anela Choy, που έγραψε τη μελέτη. «Πρόκειται για σημαντικό στοιχείο για τους επιστήμονες που μελετούν τα ζώα των ανοιχτών θαλασσών, ενώ δείχνει και ποιος τρώει ποιον στο αχανές περιβάλλον του ωκεανού».

Οι κίνδυνοι από το μεθυλυδράργυρο

Ο υδράργυρος στην οργανική του μορφή, δηλαδή ο μεθυλυδράργυρος, θεωρείται από τους πιο επικίνδυνους τροφικούς μολυσματικούς παράγοντες. Σε υψηλά επίπεδα είναι τοξικός και συσσωρεύεται στον οργανισμό των ατόμων που καταναλώνουν συχνά μολυσμένα ψάρια.

Η μετατροπή του υδραργύρου σε μεθυλυδράργυρο δίνει ένα λιπόφιλο μέταλλο, που διαλύεται σε λιπαρές ουσίες, το οποίο μπορεί να περάσει από την κυτταρική μεμβράνη, τον πλακούντα και τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, με αποτέλεσμα την αναστολή της διανοητικής ανάπτυξης κατά την κύηση, και γι’ αυτό η έκθεση, γενικά, γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία, εγκύων κι εμβρύων σε υδράργυρο προκαλεί εύλογες ανησυχίες.


ΠΗΓΗ: ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ


banner psaremagr

© 2004 - 2019 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection