banner psaremagr

Ο λαγοκέφαλος ήρθε για να μείνει στο Αιγαίο


«Τοξικές» ψαριές βγάζουν οι ψαράδες στο Αιγαίο, αφού το ψάρι-επισκέπτης από το Σουέζ όχι μόνο πέρασε στις ελληνικές θάλασσες, αλλά εγκαταστάθηκε για τα καλά. Έτσι, μαζί με τις μαρίδες και τις γόπες οι τράτες σηκώνουν με τα δίχτυα τους και πολλούς λαγοκέφαλους, που θεωρούνται επικίνδυνα, τοξικά ψάρια.

Oι επαγγελματίες ψαράδες που έχουν ενημερωθεί για την επικινδυνότητα του λαγοκέφαλου, είχαν χθες, πρώτη ημέρα που βγήκαν με τις τράτες τους, μια επιπλέον δουλειά πριν βγάλουν για πούλημα τα ψάρια τους. Όπως είπε στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής του Υδροβιολογικού Ινστιτούτου Ρόδου κ. Ανδρέας Σιούλας, «φαίνεται πλέον ότι το μήνυμα έχει περάσει στους επαγγελματίες ψαράδες που με ευκολία απομακρύνουν όλα τα μεγέθη του λαγοκέφαλου, η παρουσία του οποίου στα νερά μας γίνεται συνεχώς και πιο έντονη».

Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόσφατη έρευνα του Υδροβιολογικού Ινστιτούτου Ρόδου έδειξε ότι ο λαγοκέφαλος συγκαταλέγεται στο έβδομο κατά σειρά κυρίαρχο είδος στις παράκτιες περιοχές του νησιού.

Όπως τονίζει ο βιολόγος κ. Στέφανος Καλογήρου, «τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι αυτό το τοξικό ψάρι προτιμά να ζει, κυρίως κατά τα πρώιμα στάδια της ζωής του, στα υποθαλάσσια δάση μας, τις Ποσειδωνίες (που είναι το κύριο αλιευτικό πεδίο της Ρόδου) τον μήνα Αύγουστο. Μεγαλώνοντας ο λαγοκέφαλος αλλάζει τόπο διαμονής και απλώνεται στις Ποσειδωνίες, στην άμμο αλλά και σε βραχώδεις πυθμένες και ο λόγος είναι ότι αναζητεί τροφή, που είναι κυρίως σουπιές και χταπόδια».

Κυρίαρχο ψάρι στις παράκτιες περιοχές των νησιών είναι η μαρίδα, ακολουθούν η γόπα, η καλόγρια, η σαρδέλα, ο άσπρος γερμανός και ο γύλος.

«Άκρως τοξικός»
Ο λαγοκέφαλος όταν γίνει ενήλικο ψάρι, τονίζει ο κ. Καλογήρου, είναι «άκρως τοξικός» και ένα από τα μορφολογικά γνωρίσματά του είναι οι μαύρες κηλίδες, που σηματοδοτούν ότι είναι επικίνδυνος. Ανήκει στην οικογένεια των τετραδοντίδων (τέσσερα δόντια, δύο σε κάθε γνάθο) και η τοξίνη που περιέχει ονομάζεται τετραδοτοξίνη, η οποία εμπεριέχεται κυρίως στο ήπαρ και τα αναπαραγωγικά κύτταρα του ψαριού και μπορεί να επιφέρει ακόμη και τον θάνατο σε αυτόν που θα το φάει, αφού θα του προκαλέσει μυϊκή παράλυση.

Όπως λένε οι επιστήμονες, οι μικροί λαγοκέφαλοι δεν είναι το ίδιο επικίνδυνοι, αλλά μαζί με τη μαρίδα μπορεί να καταλήξουν στο τηγάνι και μάλιστα με τα εντόσθια. «Οι επαγγελματίες ψαράδες τούς ξεχωρίζουν εύκολα και τους πετάνε, αλλά καλό είναι να προσέχει και ο καταναλωτής και να πετά το ψάρι που θα του φανεί ύποπτο και θα έχει ξεφύγει από τον έλεγχο του ψαρά», επισημαίνουν.

Πάντως, και οι ψαράδες αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα λόγω του ότι τα πανίσχυρα δόντια του λαγοκέφαλου κόβουν τις μεσινέζες και τα παράμαλλα.

 

ΨΑΡΙ... ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ
«Οι ψαράδες τούς ξεχωρίζουν εύκολα και τους πετάνε, αλλά καλό είναι να προσέχει και ο καταναλωτής», λένε οι ειδικοί.

 

Από τον Ινδικό στη Μεσόγειο
Ο ΛΑΓΟΚΕΦΑΛΟΣ, με την επιστημονική ονομασία lagocephalus sceleratus, είναι ένα λεσεψιανό ψάρι που μπήκε στη Μεσόγειο από τον Ινδικό Ωκεανό όταν άνοιξε η Διώρυγα του Σουέζ. Οι επιστήμονες του Υδροβιολογικού Ινστιτούτου της Ρόδου έχουν καταγράψει μέχρι τώρα 34 ξενικά είδη ψαριών, από τα οποία τα 29 είναι λεσεψιανοί μετανάστες.

«Πολλά από τα ξενικά ψάρια δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί», λέει η βιολόγος κ. Μαρία Κορσίνι-Φωκά και δεν έχουν ελληνικές ονομασίες, ενώ πρέπει να επισημανθεί ότι μεταξύ των ευρωπαϊκών θαλασσών η Μεσόγειος είναι ο μεγαλύτερος αποδέκτης μη αυτοχθόνων ειδών, όπως είναι τα μακρόφυτα, τα ασπόνδυλα και τα ψάρια, ενώ εκτιμάται ότι οι υδρόβιες καλλιέργειες και η ναυτιλία είναι σημαντικοί παράγοντες εξάπλωσής τους. Η επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου της Ρόδου εκτιμά ότι «ο ρυθμός εισαγωγής έχει αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες και οι οικολογικές και οικονομικές συνέπειες είναι πλέον εμφανείς, δεδομένου ότι μέχρι τον Ιούνιο του 2008 είχαν καταγραφεί στη Μεσόγειο 903 νέα είδη ψαριών. Μάλιστα, εκτιμήθηκε ότι κατά την περίοδο Ιανουαρίου 2006- Ιουνίου 2008 ένα νέο είδος καταγραφόταν κάθε 9 ημέρες».

Οι κλιματικές αλλαγές
Ο διευθυντής του Ινστιτούτου κ. Σιούλας υποστηρίζει ότι «οι παγκόσμιες κλιματικές αλλαγές σχετίζονται με τις θαλάσσιες βιολογικές μεταναστεύσεις. Μάλιστα, στη Δυτική και Ανατολική Μεσόγειο η μέση αύξηση της επιφανειακής θερμοκρασίας έχει αυξηθεί σε 2,2 και 2,6 βαθμούς Κελσίου αντίστοιχα, κατά την περίοδο 1982-2003 και έτσι πλέον μπορούμε να συζητάμε για “τροπικοποίηση” της Μεσογείου».


ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ


banner psaremagr

© 2004 - 2019 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection