banner psaremagr

Το γαϊτανάκι των Ρίχτερ

Μια ασυνήθιστη σεισμική καταιγίδα ξέσπασε το 2008 στη χώρα μας. Μέσα σε μόλις επτά μήνες εκδηλώθηκαν στην ξηρά και τη θάλασσα 4 ισχυρότατοι σεισμοί που είχαν μέγεθος από 6,2 μέχρι 6,8 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ.
Για ορισμένους επιστήμονες η περίπτωση να πρόκειται για τυχαίο γεγονός είναι μία στις είκοσι χιλιάδες.

Η αρχή έγινε τον Ιανουάριο με τον σεισμό στο Λεωνίδιο μεγέθους 6,2 βαθμών. Ακολούθησε τον Φεβρουάριο ένας ακόμα ισχυρότερος 6,8 στη Μεθώνη, ενώ τον Ιούνιο πήρε τη σκυτάλη η περιοχή Ηλείας- Αχαΐας με 6,4 και τέλος η αλληλουχία συμπληρώθηκε στον θαλάσσιο χώρο νοτίως της Ρόδου όπου τον Ιούλιο οι σεισμογράφοι κατέγραψαν δόνηση επίσης 6,4 βαθμών. Τη σεισμική διέγερση στη Μεθώνη είχαν στο μεταξύ ακολουθήσει και δύο μεγάλοι μετασεισμοί με μέγεθος πάνω από 6 Ρίχτερ, και συγκεκριμένα 6,4 και 6,2.

«Οι σεισμοί αυτοί προκλήθηκαν σε περιοχές όπου τα τελευταία περίπου 250 χρόνια δεν είχε εκδηλωθεί κανένας άλλος σεισμός με τόσο μεγάλο μέγεθος. Ήταν περιοχές που ετοιμάζονταν να δώσουν ισχυρές σεισμικές δονήσεις, καθώς εκεί είχε συσσωρευτεί με τον καιρό σημαντικό απόθεμα ενέργειας. Όμως από ό,τι διαπιστώσαμε από την έρευνά μας, κάποιος μηχανισμός που έχει την αιτία του στο εσωτερικό της Γης έκανε τις περιοχές αυτές να ενεργοποιηθούν γρηγορότερα και να προκληθεί η σεισμική καταιγίδα», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο δρ Γεράσιμος Παπαδόπουλος, διευθυντής Ερευνών στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Μηχανισμοί
Ο κ. Γ. Παπαδόπουλος και οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Β. Καραστάθης, Μ. Χαραλαμπάκης και Άννα Φωκαεύς μελέτησαν τους τέσσερις μεγάλους σεισμούς και δημοσίευσαν τα αποτελέσματα της δουλειάς τους στην επιθεώρηση «ΕΟS» της Αμερικανικής Γεωφυσικής Εταιρείας. Εκεί υποστήριξαν τη θέση ότι υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τη σεισμική καταιγίδα. Ένας από αυτούς θα μπορούσε να βασίζεται στο ότι ένα είδος σεισμικών κυμάτων, τα επιφανειακά κύματα, έχουν μεγάλο πλάτος ταλάντωσης και ταυτόχρονα διανύουν μεγάλες αποστάσεις με μικρή εξασθένηση της ενέργειάς τους.

Επιφανειακά κύματα
«Πιστεύουμε ότι μόλις έγινε ο πρώτος σεισμός στο Λεωνίδιο δημιουργήθηκαν επιφανειακά σεισμικά κύματα τα οποία άρχισαν να διαδίδονται στον στερεό φλοιό της Γης προς κάθε κατεύθυνση», λέει ο κ. Γ. Παπαδόπουλος και προσθέτει: «Καθώς τα κύματα εξαπλώνονταν, οι ταλαντώσεις που προέκυπταν από την κίνησή τους προκαλούσαν έντονους κραδασμούς σε σημεία του υπεδάφους όπου μεταξύ άλλων υπήρχαν και ρήγματα ώριμα να δώσουν μεγάλο σεισμό. Φθάνοντας τα κύματα στα ρήγματα αυτά, επέσπευδαν τη διάρρηξή τους και έτσι ο σεισμός προκαλείτο νωρίτερα. Κάθε ένας ισχυρός σεισμός της καταιγίδας επιτάχυνε τη γένεση των επόμενων». Όταν εξαντλήθηκε η εκτόνωση των ώριμων ρηγμάτων, έληξε η καταιγίδα σεισμών».

Οι τέσσερις μεγάλοι σεισμοί που εκδηλώθηκαν το 2008 είχαν επίκεντρα που βρίσκονταν κατά μήκος του λεγόμενου Ελληνικού Σεισμικού Τόξου. Η απόσταση μάλιστα που χώριζε τα επίκεντρα αυτά κυμαινόταν από 130 μέχρι 600 χιλιόμετρα. «Το μέγεθος της απόστασης είναι τέτοιο που δεν μας επιτρέπει να αιτιολογήσουμε την εμφάνιση τόσο μεγάλων σεισμών με το κλασικό μοντέλο του προσεισμού, του κύριου σεισμού και του μετασεισμού. Οι τέσσερις σεισμοί ήταν ανεξάρτητα φαινόμενα που καταγράφηκαν μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μόνο λίγων μηνών, εξαιτίας πιθανότατα ενός κοινού παρονομαστή, δηλαδή ενός κοινού γεωφυσικού μηχανισμού».

Γεράσιμος Παπαδόπουλος: «Κάθε ένας ισχυρός σεισμός της καταιγίδας επιτάχυνε τη γένεση των επόμενων», εξηγεί ο διευθυντής Ερευνών στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών

Πολύ σπάνιο φαινόμενο
Οι ειδικοί στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο υποστηρίζουν ότι μπορεί η Ελλάδα να είναι χώρα με υψηλή σεισμικότητα, όμως σεισμοί με μέγεθος μεγαλύτερο από 6 Ρίχτερ δεν συμβαίνουν κάθε τρεις και λίγο. «Υπολογίσαμε ότι η πιθανότητα να γίνουν τέσσερις σεισμοί 6,5 Ρίχτερ σε μόλις επτά μήνες είναι μία στις 20.000. Συνεπώς, πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σχέση μεταξύ τους».

Είναι γνωστό ότι οι σεισμοί γίνονται στον φλοιό της Γης και ότι τα σεισμικά κύματα αφού ταξιδέψουν στο εσωτερικό αναδύονται στην επιφάνεια. Γι΄ αυτό και μπορούν να φθάσουν σε εστίες ώριμων ρηγμάτων που βρίσκονται είτε κάτω από το έδαφος είτε κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας, όπως μας πληροφορούν οι ειδικοί στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο. Μάλιστα, αναφέρουν, το φαινόμενο της καταιγίδας σεισμών έχει συμβεί στη χώρα μας και στο παρελθόν και είναι εντυπωσιακή η περίπτωση του έτους 1926 όπου καταγράφηκαν 5 ισχυροί σεισμοί με μεγέθη από 6,2 έως 7,4 Ρίχτερ στο διάστημα από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο.

Αναζητούν τα «ώριμα» ρήγματα
«ΕΑΝ κατανοήσουμε καλύτερα τον γεωφυσικό μηχανισμό ή τους μηχανισμούς που προκαλούν τις σεισμικές καταιγίδες, τότε θα έχουμε κάνει ένα βήμα περισσότερο προς την κατεύθυνση της πρόγνωσης σεισμών», λέει ο κ. Γ. Παπαδόπουλος. Ο ίδιος εξηγεί ότι μαζί με συνεργάτες του αναπτύσσει μια μεθοδολογία με την οποία θα μπορεί να εντοπίζει ακριβώς τέτοιες περιοχές που είναι έτοιμες να αντιδράσουν θετικά στη διέγερση από άλλον μακρινό σεισμό. «Θα χωρίσουμε την Ελλάδα σε 20 τομείς και θα αναλύσουμε το ιστορικό σεισμικότητας καθενός από αυτούς. Το πότε έδωσε για τελευταία φορά σεισμό, το πόσο καιρό έχει να προκαλέσει κάποιο μεγάλο γεγονός και το πόση ενέργεια έχει συσσωρεύσει». Κατά τον κ. Γ. Παπαδόπουλο, με τον τρόπο αυτό οι ειδικοί θα είναι σε θέση να γνωρίζουν σε ποιες περιοχές της χώρας υπάρχουν «ώριμα» ρήγματα και μπορεί να ενεργοποιηθούν σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα ύστερα από έναν σεισμό μεγαλύτερο των 6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που θα συμβεί σε οποιοδήποτε σημείο της γεωγραφικής μας επικράτειας.


ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

banner psaremagr

© 2004 - 2019 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection