banner psaremagr

Λίγα λόγια για έναν παλιό ψαρά...

Αγαπητοί φίλοι,
Θα πάω αρκετά χρόνια πίσω, για να σας μιλήσω για έναν σπουδαίο ψαρά, ίσως τον μεγαλύτερο των Βαλκανίων για εκείνη την εποχή. Οι παλαιότεροι σίγουρα έχουν ακούσει γιαυτόν.
Το όνομα του Θρύλος: Μιχάλης Πετιχάκης. Καταγόταν από το Κρανίδι και ζούσε στον Πειραιά.
Ήταν ο μόνος άνθρωπος που ζήτησε να ταξιδέψει μαζί του ο Ζακ υβ Κουστώ όταν είχε έρθει για να μελετήσει την Μεσόγειο.

Είχε στόλο με περισσότερα από 15 αλιευτικά, ήταν σε όλα του άρχοντας και μεγάλος κουβαρντάς. Με το που έφθαναν τα καίκια του στα διάφορα νησιά, στηνόταν γλέντι μέχρι πρωίας. "Το τραπέζι ξεκινούσε από το λιμάνι μέχρι τα σκαλιά της Παναγίας" αφηγείται γέροντας από την Τήνο.
Εκανε πολλές αγαθοεργείες και πάντα βοηθούσε τους φτωχούς.

Στις 15 Αυγούστου του 1940 κατά τον τορπιλισμό της Ελλης , βρισκόταν με 4 καίκια του στην γύρω περιοχή. Αμέσως μετά τον τορπιλισμό έδωσε εντολή σε όλα τα σκάφη να σπεύσουν για βοήθεια και περισυλλογή των τραυματιών ενώ η Έλλη φλεγόταν.
Ο Βασιλιάς Γεώργιος τότε του απένειμε 2 Βασιλικές Ευαρέσκειες για το θάρρος και τον αυθορμητισμό αυτής του της ενέργειας, αφού αψήφισε τον κίνδυνο της αναμενομένης εκρήξεως. Στην ερώτηση τι θα ήθελε να λάβει για την πολύτιμη βοήθεια του, απάντησε " Θα βάλω και εγώ για να φτιάξουμε την καινούργια Έλλη" και έτσι κι έγινε.

Αυτό το περιστατικό αποτελεί ένα ακόμα κενό της ΝεοΕλληνικής Ιστορίας, αφού πουθενά δεν αναφέρεται.

Τα χρόνια πέρασαν, η γενιά αυτή των κιμπάριδων ανθρώπων έσβησε, και μόνο η ανάμνηση έμεινε ζωντανή μέσα μας...

"Τα δαχτυλίδια φύγανε, τα δάχτυλα όμως μείνανε"


banner psaremagr

© 2004 - 2019 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection