banner psaremagr

Αξέχαστη εμπειρία ...

Ψαρευτική εμπειρία του Γιώργου, κατά το χρονικό διάστημα των διακοπών του στη Σαντορίνη.

Αξέχαστη εμπειρία ...

 

Ήρθε ο καιρός να καταθέσω κι εγώ μία ψαρευτική εμπειρία από αυτές που μένουν μια ζωή στη μνήμη χαραγμένες.

 

 

Πηγαίνοντας λοιπόν για διακοπές τέλη Ιουλίου (παρέα με τη γυναίκα μου και με μηχανή) για λόγους οικονομίας χώρου αποφασίζω να πάρω δύο καλάμια μαζί μου (τηλεσκοπικά 330 , 40-80γρ shimano και 390 60-120γρ Technofish) μαζί με το ελάχιστο σετ περιφερειακών που μπορείτε να φανταστείτε – μέγεθος όσο ένα μπολ οικογενειακού παγωτού.

Φτάνοντας στο νησί βρήκαμε ένα υπέροχο μέρος με πολύ καλούς ανθρώπους φιλόξενους και καλομίλητους.

Φτάσαμε αργά και το πρώτο βράδυ κατά τις 12 πετάχτηκα για ένα σύντομο ψάρεμα – αναγνώριση συνθηκών όπου επικρατούσε ένας 7άρης βοριάς που έκανε τα πράγματα πολύ δύσκολα ειδικά για ναυαγισμένους όπως ένιωθα κι εγώ εκείνη τη μέρα μετά το πολύωρο ταξίδι.

Την επόμενη μέρα γυρίσαμε το μέρος, κάναμε τα μπάνια μας και το βραδάκι πήγαμε σε ένα πανηγύρι όπου είχε πολύ κόσμο, όργανα, κρασιά και τα συναφή οπότε καταλαβαίνετε.

Κατά τις 03:00 μετά τους χορούς και την κρασοκατανυκτική ατμόσφαιρα αποφασίζουμε να πάμε αλλού.

Λέω στα παιδιά (είχαμε βρει κιόλας παρέα , ναι από τα μαγικά του καλοκαιριού κι αυτό) πως θα πάω για ψάρεμα και άμα είναι τα λέμε στο κινητό.

Φθάνω λοιπόν κατά τις 330 στο μέρος, καιρός 3-4άρης.

Αρχίζω να αναπτύσσω τον εξοπλισμό μου για να ετοιμαστώ να κάνω τις πρώτες βολές και πιάνει το αυτί μου το πρώτο παφλασμό.

Γυρνάω προς τη θάλασσα και βλέπω λούτσους να πηδάνε έξω από το νερό.

Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το πρώτο φως το πρωί.

Κάθε λεπτό πήδαγε τουλάχιστον ΕΝΑΣ! Θέαμα ανεπανάληπτο κυνηγούσαν συνέχεια.

Εκστασιασμένος από την ομορφιά που μου πρόσφερε η θάλασσα αλλά και φανατικός του surfcasting αγνόησα τους λούτσους και προχώρησα στο αγαπημένο μου ψάρεμα.

Αποτέλεσμα μέσα σε 1 ώρα να έχω περί τα 4 κιλά σαργούς στη σακούλα (συμπεριλαμβανομένου και ενός παππού γύρω στο 1,5 κιλό - αυτό θα το γράψω άλλη φορά) .

Οι λούτσοι, εκεί ακούραστοι συνέχιζαν το παιχνίδι τους.

Τρελαμένος από τη χαρά μου και την όμορφη νύχτα αποφασίζω να ασχοληθώ και με τους λούτσους.

Παίρνω λοιπόν το πιο ελαφρύ καλάμι από τα δύο (40-80 γρ ας το πούμε ελαφρύ, τέτοια ώρα τέτοια λόγια) και περνάω πάνω ένα σιλικονούχο ψαράκι (δύο είχα όλα κι όλα ) της Berkley με παράμαλλό 35άρι trabucco ίδιο με τη μάνα που είχα στο καλάμι (ούτε πετονιές πολλές είχα πάρει ούτε συρμάτινα παράμαλλα )!

Πρώτη βολή στη θάλασσα , μια δυο μανιβελιές ΓΚΟΥΠ !!! , τα κοψα όλα κι έφυγα τραγουδάει ακόμα ο λούτσος. Αδρεναλίνη στο μάξιμουμ αλλά και στεναχώρια αφού δεν είχα αρχίσει καλά καλά το spinning και είχα μείνει με ένα μόνο ψεύτικο.

Το περνάω πάνω και σε λίγη ώρα είχα βγάλει 2 κομμάτια των 2κιλών το καθένα.

Παίρνω τηλέφωνο το Μάνο, του λέω που είσαι και τα συναφή μαζί με μία παράκληση «Φέρε σακούλα σκουπιδιών». Μετά από λίγο έρχεται με το αμάξι βλέπει το λαό ξαπλωμένο μέχρι να πούμε τι και πως ΑΠΟΧΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ………

Πιάνει την απόχη φέρνω ένα ακόμη πάει να μπει στην απόχη ΚΡΑΠ…. τα κόβει μπροστά στα μάτια μας και φεύγει. Και δεν είναι ότι φεύγει παίρνει και το ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ καυτερό.

Στεναχώρια μεγάλη αφού δεν θα μπορούσα να ξαναψαρέψω με αυτόν τον τρόπο.

Μου λέει ο Μάνος, κάτσε να πάω στην αποθήκη να δω αν έχει τίποτα ο πατέρας μου, είναι ψαράς κι έχει βάρκα.

Το σπίτι δίπλα, έρχεται σε λίγο με 2 καυτερά.

Το ένα θα μπορούσα να το ψαρέψω αλλά δεν ξέρω τι σόι ήτανε και το άλλο ένα τεράστιο (δύο κομματιών) με 60αρα μάνα για τη βάρκα.

Αυτό θα το δοκιμάσω να δω τι θα γίνει σχολιάζει ο Μάνος.

Του απαντώ, μα πως θα το τραβάς θα σου βγει το λάδι, όμως βλέπω στα μάτια του πως έχει μόλις κολλήσει το μικρόβιο και σωπαίνω.

Σε λίγο θα άρχιζε να χαράζει, περνάω το ψεύτικο στο καλάμι, ο Μάνος με τον πρωτόγονο τρόπο αρχίζουμε να τραβάμε συρτές πάλι – στο χέρι μου ήδη κάποιοι τένοντες είχαν αρχίσει να παραπονιούνται αλλά ποιος έδινε σημασία.

Ξαφνικά παίρνω ένα χτύπημα καλό αρχίζω να λεβάρω ΑΠΟΧΗΗΗΗΗΗΗ…., τα παρατάει ο Μάνος παίρνει την απόχη και βλέπουμε ένα πράμα κοντά στο 1,5 μέτρο να έρχεται.

Ρε συ αυτό έχει δύο κεφάλια του λέω, είναι δύο και ο ΕΝΑΣ τρώει τον ΑΛΛΟΝ !!! Τραβώντας ο δεύτερος με λύσσα ξέσκιζε τον πρώτο και δεν τον άφηνε, κάποιες όμως λάθος κινήσεις δικές μου μαζί με βιασύνη μας έκαναν να χάσουμε το δεύτερο και να ανεβάσουμε μόνο το πρώτο ψάρι.

Στη συνέχεια και αφού έβλεπα τα τραύματα του ψαριού ακούω τον Μάνο να λέει ΤΟΝ ΦΕΡΝΩ !, και βγάζει χωρίς απόχη ένα ακόμη αξιόψητο κομμάτι.

Γεμάτοι από ικανοποίηση μαζέψαμε τον εξοπλισμό και την επόμενη μέρα (βράδυ αφού ξυπνήσαμε αργά) πήγαμε παραλία με όλη την παρέα (6 άτομα), ψήσαμε ψάρια και κατευχαριστηθήκαμε για δεύτερη φορά.

Να ευχαριστήσω όλη τη παρέα για τις υπέροχες στιγμές που περάσαμε μαζί και αν συναντήσετε τον Μάνο να ξέρετε ότι σίγουρα θα έχει γίνει μέλος του ψαρέματος.

Γιώργος - Σαντορίνη

 

http://www.psarema.gr/images/userphoto/venieris-IMG_2847.jpg


Σημείωση: Τα άρθρα που δημοσιεύουν τα μέλη του psarema.gr είναι υπεύθυνα για το περιεχόμενό τους και τυχών αντιγραφή του από άλλες πηγές άγνωστες σε εμάς εφόσον δεν αναφέρονται από τον συγγραφέα του άρθρου.

 


banner psaremagr

© 2004 - 2019 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection