banner psaremagr

Η αλιεία στην Ελλάδα και τον κόσμο

Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η ελεύθερη αλιεία αντιμετωπίζει παγκόσμια σοβαρή κρίση τα τελευταία χρόνια Η κρίση αυτή εκφράζεται με τη στασιμότητα ή τη δραματική μείωση των αποθεμάτων του πλανήτη, ιδιαίτερα ορισμένων υψηλής εμπορικής αξίας αλιευμάτων, όπως οι τόνοι, ο ξιφίας, ο μπακαλιάρος, η ρέγκα και πολλά άλλα βενθοπελαγικά και μεταναστευτικά είδη. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η παγκόσμια αλιευτική παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί γύρω στα 100 εκατ. τόνους με τάσεις παραπέρα μείωσης. Οι καλύτεροι ειδικοί αναλυτές λένε ότι, αν συνεχιστεί το σημερινό σύστημα εκμετάλλευσης, το μέλλον της ελεύθερης αλιείας είναι σκοτεινό και η αλιευτική οικονομία κινδυνεύει να καταρρεύσει. Σύμφωνα μάλιστα με την άποψη του διάσημου ειδικού στο θέμαD. Pauly η σημερινή τάση οδηγεί στην πρόβλεψη ότι σε 20 χρόνια αντί για ψάρια τα αλιευτικά εργαλεία θα ψαρεύουν ζωοπλαγκτό. Έχει, επίσης, εκτιμηθεί ότι τέσσερα από τα δέκα επτά μεγαλύτερα αλιευτικά πεδία του κόσμου θεωρούνται ήδη κατεστραμμένα, ενώ άλλα εννέα βρίσκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Οι αιτίες είναι πολλές, η βασικότερη όμως είναι η εξαντλητική αλιεία που ασκείται παγκόσμια με υπερσύγχρονα εργαλεία και μεθόδους.

Τα σκάφη του υπερεξοπλισμένου και πολυάριθμου αλιευτικού στόλου σαρώνουν σε όλη την υδρόγειο τα πάντα με τις τράτες τους ή τα δίχτυα τους, που τα απλώνουν σε χιλιάδες χιλιόμετρα. Πολλάαπ ' αυτά τα σκάφη είναι τεράστια σε μέγεθος και λειτουργούν ως πλωτά εργοστάσια μη αφήνοντας κυριολεκτικά τίποτε πίσω τους, καθώς ψαρεύουν. Το τραγικό είναι ότι από το αλίευμα τους κρατούν ένα μικρό μόνο μέρος, ενώ πετούν πάλι στη θάλασσα ό,τι άχρηστο και νεκρό από την τεράστια βιομάζα που συλλέγουν. Ανάμεσα στα απορριπτόμενα αλιεύματα, συχνά επειδή απαγορεύεται η εμπορία τους, βρίσκονται συνήθως και είδη ζώων, όπως δελφίνια, φάλαινες, θαλάσσιες χελώνες, πουλιά, κτλ., που είναι σπάνια και κινδυνεύουν με αφανισμό. Εξίσου δραματικές είναι και οι οικολογικές επιπτώσεις στα φυσικά οικοσυστήματα με την αλλοίωση των βιότοπων, τη ρύπανση τους, τη διαταραχή των φυσικών πληθυσμών, κτλ. Η εικόνα συχνά θυμίζει νεκρές και στείρες θάλασσες.

Στη Μεσόγειο, στην οποία ανήκουν και οι ελληνικές θάλασσες, η κατάσταση εμφανίζεται λίγο καλύτερη για δυο βασικούς λόγους, πρώτον γιατί η μεσογειακή αλιεία εξαιτίας της παραγωγικής φτώχειας της κλειστής αυτής θάλασσας δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει βιομηχανική, επειδή κυρίως έχει μικρό όγκο και μεγάλη ποικιλομορφία αλιευμάτων, και δεύτερον γιατί το ανάγλυφο και η γεωμορφολογία της Μεσογείου επιτρέπουν να έχει ακόμα αρκετά παρθένα ή λίγο εκμεταλλευόμενα πεδία (π.χ. βαθιά νερά, ύφαλοι) ή είδη (π.χ. σαρδέλα).

Με βάση τα παραπάνω, κανείς ενήμερος επιστήμονας δε θα συμβούλευε να γίνουν άστοχες και επισφαλείς επενδύσεις στην ελεύθερη αλιευτική εκμετάλλευση. Η τάση που επικρατεί σήμερα και που στηρίζεται στα πορίσματα των πιο σύγχρονων ερευνών είναι να υπάρχει στενή και αδιάκοπη επιστημονική παρακολούθηση των αλιευτικών αποθεμάτων, ώστε να καθοδηγούνταισωστά οι ψαράδες και να ψαρεύουν το παραγωγικό πλεόνασμα που τα αποθέματα αυτά παράγουν, χωρίς να εξοντώνουν τους ιχθυοπληθυσμούς με υπεραλίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, οι πληθυσμοί αυτοί αναπόφευκτα θα καταρρεύσουν. Δεν μπορεί, λοιπόν, να ψαρεύονται στο Θρακικό πέλαγος ανεξέλεγκτες ποσότητες γαύρου ούτε άλλων βενθοπελαγικών ειδών, γιατί τότε τα αποθέματα αυτά θα συνεχίζουν να μειώνονται και στο τέλος ίσως χαθούν τελείως. Δεν είναι θέμα πολιτικής αλλά ορθολογικής διαχείρισης. Μπαίνει δηλαδή και εδώ το δόγμα της λεγόμενης αειφορικής εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, το οποίο σήμερα είναι κυρίαρχο στην παγκόσμια πρακτική της διαχείρισης.

Ωστόσο, η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση τροφών που είναι πλούσιες σε πρωτεΐνες μεγάλης βιολογικής αξίας, όπως είναι των ψαριών, οδηγεί αναπόφευκτα στην ανάπτυξη των υδατοκαλλιεργειών. Παγκόσμια σήμερα οι καλλιέργειες αυτές αποτελούν τη μόνη ορατή ελπίδα για την αύξηση της αλιευτικής παραγωγής, αφού συνεχώς αυξάνει ο όγκος τους (21% περίπου ή 21 εκατ. τόνοι). Η Ελλάδα έχει στο θέμα αυτό σημαντικό φυσικό πλεονέκτημα γιατίδιαθέτει κατάλληλες θαλάσσιες εκτάσεις και εσωτερικά νερά. Το πλεονέκτημα αυτό έχει, άλλωστε, αξιοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο με την ανάπτυξη πολλών και σημαντικών μονάδων θαλασσινών ιχθυοκαλλιεργειών. Έτσι, η χώρα μας είναι πρώτη στη Μεσόγειο, καθώς και σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην καλλιέργεια ευρύαλων θαλασσινών ψαριών, όπως η τσιπούρα και το λουράκι, με ετήσια παραγωγή που φτάνει σχεδόν τις 30 χιλ. τόνους. Αν μάλιστα προστεθούν και οι 20 χιλ. τόνοι οστράκων, που επίσης παράγονται με μεθόδους εντατικής εκμετάλλευσης, τότε το σύνολο των περίπου 50 χιλ. τόνων αλιευμάτων που προέρχονται από υδατοκαλλιέργειες, αποτελεί περισσότερο από το ένα τρίτο της συνολικής αλιευτικής παραγωγής της Ελλάδας (170.000 τον. το 1996).

Οι γενικές αυτές αρχές πιστεύεται ότι πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για τα σχέδια ανάπτυξης της αλιείας της Θάσου.

Η ΑΛΙΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στη χώρα μας η αλιεία υπήρξε ανέκαθεν κύρια δραστηριότητα και βασική πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους πολλών παράκτιων περιοχών και ιδίως των νησιών. Παρά τη μικρή συμμετοχή της στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ), μόλις 0,74% σε τρέχουσες τιμές (1990), είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Εθνική Οικονομία καθώς υποκαθιστά εισαγωγές αλιευτικών προϊόντων και προσφέρει βασικές πρώτες ύλες στη μεταποιητική βιομηχανία - η οποία είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη στην Βόρεια Ελλάδα - καθώς και στην άμεση κατανάλωση, όπου καλύπτει σημαντικό μέρος από το έλλειμμα πρωτεϊνών υψηλής διαιτητικής αξίας που εμφανίζει η χώρα μας. Επίσης συμβάλλει στην Εθνική Απασχόληση με μικρό, βέβαια ποσοστό (5,1% στη γεωργική και 1,2 % στην Εθνική), ιδιαίτερα όμως σημαντικό καθώς σε συγκεκριμένες περιοχές, όπως είναι οι μικρές νησιώτικες, όπου οι ευκαιρίες απασχόλησης είναι περιορισμένες, συχνά παρατηρείται το 30-40% του πληθυσμού να απασχολείται με την αλιεία, συντελώντας στη συγκράτηση του πληθυσμού στις εστίες του. Σήμερα στη θαλάσσια αλιεία απασχολούνται 35-50.000 άτομα σε 20.000 περίπου σκάφη. Τα μεγέθη αυτά δείχνουν ότι η χώρα μας έχει την υψηλότερη αναλογία ψαράδων στην Ε.Ε., με 1% του ενεργού πληθυσμού της. Να σημειωθεί, επίσης, ότι ο ελληνικός αλιευτικός στόλος είναι ο πολυαριθμότερος της Ε.Ε., αλλά από πλευράς ισχύος και χωρητικότητας είναι ο 7ος και ο γηραιότερος....

Πηγή: http://www.thassos-island.gr


banner psaremagr

© 2004 - 2019 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection