banner psaremagr

Ερώτηση Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά

Περισσότερα
12/09/2006 16:36 #1 από maistrosanemos
Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά δημιουργήθηκε από maistrosanemos
Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά

Η θεματική ενότητα αυτή θα περιλαμβάνει φωτογραφίες και κάποιες πληροφορίες επιγραμματικά για τα ψάρια του γλυκού νερού. Αφιερωμένο σε όλους τους ψαράδες των εσωτερικών υδάτων, αλλά και στους συναδέλφους του αλμυρού νερού.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
12/09/2006 16:39 #2 από maistrosanemos
Απαντήθηκε από maistrosanemos στο θέμα Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά
Η Αβραμίδα. Τη συναντούμε κυρίως στα μεγάλα ποτάμια της χώρας μας, αλλά και σε λίμνες.
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
12/09/2006 16:57 #3 από maistrosanemos
Απαντήθηκε από maistrosanemos στο θέμα Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά
Ο Βάρβος . Λαθεμένα μπορεί να ακούσετε να αποκαλούν το συγκεκριμένο ψάρι ως «λαβράκι», αλλά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το λαβράκι του γλυκού νερού. Φτάνει σε αρκετά μεγάλα μεγέθη, στη Λίμνη Πλαστήρα έχουν πιαστεί βάρβοι ως 5 κιλά.
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
12/09/2006 17:05 #4 από maistrosanemos
Απαντήθηκε από maistrosanemos στο θέμα Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά
Γλήνος ή γληνί. Από τα πιο μαχητικά και όμορφα ψάρια των γλυκών νερών. Το μέγεθός του μπορεί να φτάσει ως 4 κιλά και έχει αρκετά νόστιμο κρέας. Αρκετά δυσεύρετο πλέον, στη Λίμνη Πλαστήρα. :cray: :cray: :cray:
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
13/09/2006 00:11 #5 από Γιωργος (mihemmm)
Απαντήθηκε από Γιωργος (mihemmm) στο θέμα Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά
Οντως maistrosanemos ωραιο ψαρι και σχεδον εξαφανισμενο και  απο ολες τις λιμνες τις δυτικης μακεδονιας.Τελευταια φορα ειδα σε ενα ψαρεμα (επιασε ο πατερας μου) στη λιμνη ζαζαρι (λιμνοχωριου) πριν απο 12-13 χρονια!!Τα καταφεραμε να τα εξαφανισαμε και αυτα!!!!

Αλλο ενα ψαρι η περκα η πρικη.Το μηκος του μπορει να ξεπερασει τα 25 εκατοστα ενω σπανια το βαρος του ξεπερναει το 1 κιλο.Πολυ νοστιμο ψαρι αλλα εχει αγκαθια!!!!Συναρπαστικο το ψαρεμα του με γονο(μικρα ψαρακια) και απικο με φελλο η εγγλεζικο.Αλλες τεχνικες που μπορουμε να πιασουμε αυτο το ομορφο ψαρι ειναι σπινιγκ και καστιγκ με δολωμα κοκκινα σκουλικια.Μου εχει τυχει αρκετες φορες να βγαζω μεγαλα πρικια αφου εχει φαει το μικροψαρο που ηδη ειχε πιαστει στο αγκιστρι μου!!Τους καλοκαιρινους μηνες μπορειται να τα δειτε πως κυνηγαν τα μικροψαρα(ακομη και του ειδους τους) λιγα μετρα-εκατοστα  απο τη ξηρα.

Συμβουλες δεν ακουω απο κανεναν, μ@λ@@@ες μπορω να κανω και μονος μου!
Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
13/09/2006 00:26 #6 από Γιωργος (mihemmm)
Απαντήθηκε από Γιωργος (mihemmm) στο θέμα Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά
Τουρνα!Ισως το πιο φημισμενο αρπακτικο των γλυκων νερων!Υδροδυναμικο σχημα του σωματος του,μεγαλο στομα και απιστευτα δυνατα δοντια!!Ποτε δε βαζουμε το δαχτυλο μας στο στομα της τουρνας για να την ξαγκιστρωσουμε!Αρκετες σειρες δωντιων που μοιαζουν με τους δικους μας κυνοδοντες.Η τουρνα τρωει οτι κινηται απο ψαρια νεροφιδα πουλια βατραχια!Το υδροδυναμικο σχημα την βοηθαει να κινηται και να επιταγχυνει πολυ γρηγορα ωστε να παισει το θηραμα της.Το σωα της τουρνας οατν στεινει ενεδρα σχηματιζει γωνια 30 μοιρων με το βυθο ,για να βλεπει οτι κινηται πανω απο αυτη, ενω οατν ξεκουραζεται το σωμα της ειναι παραλληλο με το βυθο.Δε φοβαται μαλιστα να ορμηξει και σε αρρωστα η αδυναμα ατομα του ιδιου ειδους τα οποια μπορει να ειναι και μεγαλυτερα απο αυτην.Την ψαρευουμε με σπινινγκ καθως και με μουλινε με φελλο και δολωμα καποιο ψαρι(ζωντανο το καλυτερο,ψοφιο σαρδελα γαυρο,ψαρι να ειναι και οτι ας ειναι!!!).Το βαρος τις μπορει να ξεπερασει τα 10 κιλα και αναπαραγεται το απο μεσα χειμωνα μεχρι αρχες της ανοιξης και σε θερμοκρασια νερου απο 2 εως και 12 περιπου.

Δεν ειναι αξιομαχο ψαρι οταν πιασστει στο αγκιστρι μας παρα μονο τα μεγαλα ατομα του ειδους.Το κρεας τους δεν ξερω πως ειναι δεν εχω φαει ποτε!

Συμβουλες δεν ακουω απο κανεναν, μ@λ@@@ες μπορω να κανω και μονος μου!
Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
13/09/2006 16:04 #7 από maistrosanemos
Απαντήθηκε από maistrosanemos στο θέμα Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά
Το Τσιρόνι. Από τα πιο όμορφα, αλλά και από τα πιο νόστιμα ψάρια του γλυκού νερού. Ευτυχώς υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες –ακόμα- στη Λίμνη Πλαστήρα. Το μέγεθός του μπορεί να φτάσει μέχρι το 1 κιλό. Είναι αρκετά μαχητικό ψάρι και μπορούμε να το ψαρέψουμε με σπόρους καλαμποκιού και σιταριού, αλλά και με γεωσκώληκες στους οποίους δείχνει ιδιαίτερη αδυναμία αφού «πέφτει» με μεγάλη βουλιμία στα αγκίστριά μας!!!...
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
13/09/2006 16:09 #8 από maistrosanemos
Απαντήθηκε από maistrosanemos στο θέμα Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά
Η Πεταλούδα. Μπορούμε να τη συναντήσουμε και με διάφορα άλλα ονόματα ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή που υπάρχει. Έτσι μπορεί να την αποκαλούν και Πλατίτσα (Λίμνη Πλαστήρα-Καρδίτσα) ή και Πλατίκα (Βόρεια Ελλάδα). Ψαρεύεται πατωτά με γεωσκώληκα και για να την προσελκύσουμε στα αγκίστριά μας μαλαγρώνουμε με πίτουρα. Είναι αρκετά νόστιμο ψάρι, αλλά έχει πολλά κόκαλα.
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
14/09/2006 00:07 #9 από maistrosanemos
Απαντήθηκε από maistrosanemos στο θέμα Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά
O Γουλιανός
Ψάρια που ανήκουν στην οικογένεια των σιλουριδών, οστεώδη, που χαρακτηρίζονται από το γυμνό και γλοιώδες δέρμα,    με πρασινωπή ή μαύρη ράχη και ανοιχτόχρωμη κοιλιά, το χοντρό κεφάλι, το στόμα εφοδιασμένο με τρία ζεύγη μουστάκια από τα οποία αυτά στο επάνω χείλος είναι πολύ μακριά, και τα πυκνά και αγκιστρωτά δόντια.                                     
            Γεννάει τα αυγά του μετά το τέλος της άνοιξης, όταν η θερμοκρασία του νερού υπερβεί τους 18οC, στα ρηχά νερά της λίμνης και σε περιοχές με πλούσια υδρόβια βλάστηση.                                                                                                         
            Στο στάδιο του γόνου τρέφεται από ζωοπλαγκτόν, ενώ στα άλλα στάδια και μάλιστα από πολύ νωρίς τρέφεται με ψάρια, βατράχια και πολλές φορές ακόμη και με μικρά υδρόβια πουλιά και τρωκτικά.                                                                     
          Το πλέον μεγαλόσωμο ψάρι του γλυκού νερού της Ευρώπης ,  ο Γουλιάνος της Ευρώπης, που μπορεί να φτάσει τα 3-4 μέτρα μήκος και βάρος περίπου 200 κιλά.                                                                                                                     
          Είναι σχετικά ανθεκτικό είδος και προτιμά περιοχές με λασπώδη πυθμένα. Την ημέρα παραμένει μέσα στη λάσπη ή κάτω από πέτρες, ενώ τη νύχτα κινείται προς αβαθή σημεία αναζητώντας την τροφή του.                                                             
Εξαιτίας της νοστιμιάς του κρέατος του, των διαστάσεων του έχει μεγάλη οικονομική αξία. Ψαρεύεται και με την ορμιά, αφού είναι όπως όλα τα σιλουριδή. Η ορμιά πρέπει να είναι εφοδιασμένη με ατσάλινο αρμίδι, αγκυροβολημένη στο βυθό με ένα βαρύ μολύβι, γιατί οι μεγαλύτερες δυνατότητες πιασίματος υπάρχουν στους βυθούς που υπάρχουν ρεύματα, αρκετά ισχυρά. Το δόλωμα αποτελείται από ένα ψόφιο ή προτιμότερα ζωντανό ψάρι μεγάλων διαστάσεων, αγκιστρωμένο από το στόμα ή από το ραχιαίο πτερύγιο. Η άμυνα του σχετικά με τις διαστάσεις του είναι πάρα πολύ ισχυρή.                                         
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
14/09/2006 00:21 #10 από maistrosanemos
Απαντήθηκε από maistrosanemos στο θέμα Άλμπουμ ψαριών-Γλυκά νερά
  Ο Κυπρίνος (ή μπουτσκάρι στα Καρδιτσιώτικα)  :pleasantry: :pleasantry: :pleasantry:         

Είναι ψάρι της οικογένειας των κυπρινιδών, πολύ παλιάς Ασιατικής καταγωγής, ήδη αρκετά γνωστό στην αρχαιότητα, διαδομένο σ' όλη την Ευρώπη, με εξαίρεση τις πιο νότιες περιοχές (όπου υπάρχει σε λίγα μέρη), πολύ διαδομένο στην κεντρική Ευρώπη, σε διάφορες ποικιλίες. Ο κυπρίνος έχει κοντό και χοντρό σώμα, με ψηλή τοξοειδή ράχη. Το στόμα είναι σχετικά στενό και έχει τέσσερα μικρά μουστάκια. Στη ράχη το ραχιαίο πτερύγιο είναι πολύ αναπτυγμένο σε μήκος και υποστηρίζεται από μια πρώτη δυνατή, αγκαθωτή, δαντελωτή αχτίνα.  Ο κοινός καρπός είναι συνήθως πιο αδύνατος από τ' άλλα είδη και γιατί συναντιέται πιο εύκολα σε ταραγμένα νερά, αν όχι σε ρεύματα. Τα άλλα είδη παρουσιάζουν - γενικά - μεγαλύτερη μονιμότητα και οκνηρία. Υπάρχουν κοινοί καρποί με ράχη καφετιά - πρασινωπή και λέπια αρκετά ανοιχτού χρώματος στα πλευρά, άσπρη κοιλιά, συχνότερα με ράχη καφετιά και λέπια καφετιά - χρυσαφιά, κιτρινωπή κοιλιά και καφετιά με τάση προς τα κοκκινωπά πτερύγια.  Ο καρπός « με καθρέφτες» κι ο γυμνός, έχουν συνήθως καφετί χρώμα, πιο σκούρο στην ράχη, κιτρινωπό στην κοιλιά με πτερύγια καφετιά με τάση για το κόκκινο. Το χρώμα του δέρματος των καρπών επηρεάζεται, πάνω απ' όλα, από τις περιβαλλοντολογικές συνθήκες και γι' αυτό συναντιούνται καρποί πιο ανοιχτού χρώματος και άλλοι πολύ σκούρου χρώματος.
              Είναι ψάρι αρκετά ανθεκτικό ζει και αναπτύσσεται στις λίμνες καθώς και στους μεγάλους θολούς ποταμούς , προτιμά όμως τις λίμνες και περιοχές με λασπώδες υπόστρωμα. Πρόκειται για αργοκίνητο ψάρι του βυθού που μετακινείται κυρίως τη νύχτα.  Ζει σε ένα ευρύ φάσμα  θερμοκρασιών,  προτιμά όμως θερμοκρασίες από 20ο – 25ο  βαθμούς .                           
              Το ψάρεμα του καρπού είναι ενδιαφέρον πάνω απ' όλα για δυο λόγους: τη δυνατότητα πιασίματος πάρα πολλών στα νερά που αποτελούν το ιδιαίτερο περιβάλλον τους και την δυνατότητα συνάντησης καρπών αξιόλογων διαστάσεων. Σε ηλικία 3 -4 χρόνων το μήκος του φτάνει τα 25-40 εκατοστά και το βάρος του τα  3 kg  ,  μπορεί υπό ευνοϊκές συνθήκες να πετύχει αύξηση  του βάρους και 1kg ανά έτος. Ακόμη μπορεί, να φτάσει το 1 μέτρο σε μήκος και τα 20-30 κιλά σε βάρος. Η μέγιστη καταγραφή που έχει γίνει είναι  120 εκατ. μήκος,  37,3  kg  βάρος  και ηλικία περίπου στα 47 έτη.                       
            Οι κυπρίνοι των 4-6 κιλών δεν είναι σπάνιοι ούτε στα δικά μας νερά αν και το πιάσιμο τους δεν είναι συχνό, αυτό οφείλεται, πάνω απ' όλα, στην μεγάλη πονηριά που χαρακτηρίζει αυτό το ψάρι όταν φτάνει σε ορισμένες διαστάσεις.                           
            Η πονηριά του καρπού μπορεί να αποτελέσει το τρίτο στοιχείο που κάνει εξαιρετικά ενδιαφέρον το ψάρεμα του, ακόμη και για την αντίσταση που προβάλλει με αξιοσημείωτη δύναμη και διάρκεια.  Είναι ψάρι βυθού, που εύκολα συνηθίζει στις πιο διαφορετικές τροφές• Είναι παμφάγο, ταΐζεται κυρίως με τα υδρόβια έντομα,  νύμφες εντόμων , σκουλήκια, μαλάκια,  σπόρους ζιζανίων δέντρων,  κ.α.
            Μερικές φορές καταναλώνει το γόνο άλλων  ψαριών,  Οι ενήλικοι ξεριζώνουν και καταστρέφουν την καταδυόμενη υδρόβια βλάστηση και επομένως μπορούν να είναι καταστρεπτικοί στην πάπια και τους εγγενείς πληθυσμούς ψαριών.             
            Πιάνεται με το σκουλήκι, με διάφορα μίγματα, νωπά ή ψημένα, με σπόρους δημητριακών, ξερούς ή μαλακούς ακόμη και με μπουκιές από βραστές πατάτες, όπως συνηθίζεται σε πολλές περιοχές της κεντρικής Ευρώπης. Είναι πάντοτε αναγκαίο να γίνονται με προσοχή όλοι οι χειρισμοί του ψαρέματος, αρχίζοντας από το σιωπηλό πλησίασμα στο μέρος του ψαρέματος, γιατί ο θόρυβος των βημάτων ή των κουπιών απομακρύνει τους καρπούς και οπωσδήποτε τους κάνει επιφυλακτικούς για αρκετές ώρες.                                                                                                                                                                         
            Η ορμιά που χρησιμοποιείται για το ψάρεμα του καρπού έχει απλή σύνθεση, αλλά ο χειρισμός για την παρουσίαση του δολώματος αν και όχι περίπλοκος, πρέπει να γίνει με επιμέλεια και προσοχή.  Είναι αναγκαίο - πάνω απ' όλα - να καθοριστεί η τοποθεσία συγκέντρωσης ή περάσματος των ψαριών, πράγμα που γίνεται παρατηρώντας με υπομονή όλα τα φαινόμενα που θα μπορούσαν να μαρτυρήσουν την παρουσία του ψαριού: φύκια που κινούνται, χωρισμένα σε διαδρόμους, σχηματισμός φυσαλίδων αέρα στο πέρασμα τους, ελαφρά αναταραχή στον βυθό που προκαλεί τον σχηματισμό ενός  αραιού «σύννεφου» από λάσπη κ.λπ.                                                                                                                                         
          Μετά, γίνεται το μαλάγρωμα της περιοχής, ιδιαίτερα όταν το ψάρεμα γίνεται με μίγματα ή βρασμένα δημητριακά. Το μαλάγρωμα πρέπει να συνεχιστεί και να επαναληφθεί για περισσότερες μέρες ιδιαίτερα, αν είναι γνωστή η παρουσία στην περιοχή που έχουμε διαλέξει κάποιου μεγάλου καρπού. Μερικοί κάνουν το μαλάγρωμα ορισμένες ώρες, ιδιαίτερα τα χαράματα και το σούρουπο και ψαρεύουν μόνο αυτές τις ίδιες ώρες. Τέλος, πρέπει να βάλουμε στην πράξη, όλα εκείνα τα τεχνάσματα που μπορούμε να φανταστούμε για να ξεπεράσουμε τη δυσπιστία των ψαριών.                                               
            Η ορμιά, συνήθως είναι από δυνατό, απλό νήμα νάιλον που μπορεί να υποστηρίζεται ή όχι από ένα φελλό, να έχει ή όχι βαρίδι, αλλά φελλός και βαρίδι τοποθετούνται μόνο αν είναι απαραίτητα. Το αρμίδι της κάθετης ορμιάς είναι καλά ορατό στον καρπό που τριγυρίζει τεμπέλικα, και είναι εξαιρετικά προσεκτικός (λίγα εκατοστά πάνω απ' τον βυθό).  Το βαρίδι προκαλεί μια αφύσικη αντίδραση στην μπουκιά την οποία παίρνει με την άκρη των χειλιών. Στη μια και στην άλλη περίπτωση, ο καρπός αποφεύγει να τσιμπήσει και εγκαταλείπει την τροφή, έτσι θα είναι αρκετά δύσκολο να πιαστεί την ίδια μέρα. Σε ήρεμα νερά, αρκεί να τοποθετήσουμε στο νήμα της ορμιάς το αγκίστρι ή το τσιγκελάκι (ανάλογα με το δόλωμα που χρησιμοποιούμε) γιατί το βάρος του δολώματος θα βοηθήσει έτσι ώστε ο εξακοντισμός και η τοποθέτηση της να γίνουν στην επιθυμητή απόσταση και κατεύθυνση. Αυτή η συμβουλή έχει αξία, κύρια για τις τοποθεσίες που είναι πλούσιες από φύκια, που ανάμεσα τους το δόλωμα θα βυθιζόταν αν η ορμιά είχε επιβαρυνθεί με το μολύβι.                                             
            Τα γνωστότερα δολώματα γι' αυτό, το κυπρινιδές είναι:  Το σκουλήκι της γης, η φουντίτσα από κόκκινα σκουλήκια, καθώς επίσης και η φουντίτσα από κάμπιες της εμετικής μύγας, περιορισμένα στις τοποθεσίες που κατακλύζονται από ψαράδες που χρησιμοποιούν αυτά τα δολώματα. Πολύ περισσότερο αποτελεσματικά είναι τα ζυμάρια:  Απλό ζυμάρι από ψημένο καλαμπόκι ανακατεμένο με λίγο αλεύρι σταριού που το κάνει πιο στέρεο πάνω στο τσιγκελάκι, αλεύρι από καλαμπόκι, από κουκιά, δημητριακά γενικά,  χονδροειδές ζυμάρι με πίτουρο και άσπρο αλεύρι, ζυμάρι ψίχας ψωμιού και δυνατού τυριού σε μικρή ποσότητα. Αυτά είναι τα ζυμάρια που συνηθέστερα χρησιμοποιούνται και το ένα αξίζει όσο το άλλο, σε σχέση με το μαλάγρωμα της περιοχής. Πολλοί ψαράδες, πιστεύουν στην αποτελεσματικότητα των αρωμάτων και μ' αυτά πλουτίζουν τα μίγματα τους (άνιθο, κίμινο, δυόσμο), Άλλοι ακόμη, έχουν εμπιστοσύνη στη γλυκιά γεύση των ζυμαριών. Είναι πιθανή η αποτελεσματικότητα των αρωμάτων να είναι αρκετά πιο περιορισμένη, απ' όσο γενικά θεωρείται και θέλοντας, εν πάση περιπτώσει, ν' αρωματίσουμε τα ζυμάρια είναι καλό πάντα να μην υπερβάλλουμε σ' αυτή τη μέθοδο παρασκευής των δολωμάτων. Επίσης καλό είναι και το μαλακό σιτάρι. Οι Γάλλοι χρησιμοποιούν σπόρους από σιτάρι και κανναβούρι, πολύ βρασμένους, ενώ Γερμανοί, Τσεχοσλοβάκοι και άλλοι ψαράδες της κεντρικής Ευρώπης θεωρούν αξεπέραστα τα αποτελέσματα που έχει η ψίχα του ψωμιού με βραστή πατάτα ή ακόμη με λίγο πουρέ πατάτας.                                           
            Η άμυνα του καρπού είναι πάντα βίαιη. Βάζει σε σκληρή δοκιμασία την αντοχή της ορμιάς και του καλαμιού και - θα έλεγα - την ηρεμία του ψαρά. Το ψάρι γενικά ορμάει προς τα κάτω, με κινήσεις φυγής που συχνά είναι ταχύτατες και ασυγκράτητες. Σπάνια χτυπιέται αλλά εξαντλεί κάθε δυνατότητα συνάντησης εμποδίων γύρω από τα οποία τυλίγει την ορμιά που το σέρνει. Προσπαθεί λοιπόν, να πέφτει μέσα στα φύκια, ανάμεσα σε ρίζες, ξύλα και άλλα βυθισμένα αντικείμενα• αν τα φτάσει είναι σχεδόν βέβαια πως χάθηκε για τον ψαρά. Λέγεται, χωρίς να έχει αποδειχθεί, ότι προσπαθεί να χρησιμοποιήσει το δυνατό ραχιαίο πτερύγιο για να κόψει την ορμιά. Συχνά, πράγματι, το νήμα μπερδεύεται στο «πριόνι» αυτού του πτερύγιου και μπορεί να κοπεί, αλλά αυτό συμβαίνει σαν συνέπεια των άτακτων κινήσεων της άμυνας του ψαριού.             
            Η Αναπαραγωγή γίνεται στα τέλη της άνοιξης  όταν η θερμοκρασία του νερού υπερβεί τους 17ο -18ο  βαθμούς.  Εναποθέτει τον γόνο σε ρηχά και καθαρά νερά της λίμνης, ανάμεσα σε υδρόβια φυτά. Κατά τους χειμερινούς μήνες όταν η θερμοκρασία νερού κατέβει κάτω από τους 8ο βαθμούς περιορίζει αισθητά της μετακινήσεις του. 
Συνημμένα:
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Βασίλης Θεοδωρίδης

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Συντονιστές: Δημήτρηs ΚουζούπηsΠαπακωστας Δημητρης (tselikas)Γιαννης (STAY_ALIVE)Φώτης Σαρρηγεωργίου
Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.173 δευτερόλεπτα

banner psaremagr

No Internet Connection