Το ψάρεμα της πέστροφας

14/05/2009 23:41 #113953 από Αντώνης Πατενιώτης
ΤΟ ΨΑΡΕΜΑ ΤΗΣ ΠΕΣΤΡΟΦΑΣ 

 Θα πρέπει  να πάρετε υπʹ όψη σας, πως σʹ αυτές τις πληροφορίες  που αφορούν την αλιευτική δραστηριότητα της  πέστροφας, οι αναφορές θα είναι πάντα γενικές και αφορούν τις διάφορες μεθόδους ψαρέματος που υπάρχουν, χωρίς να  γίνεται ιδιαίτερη διάκριση για την Ελλάδα. Κι αυτό είτε γιατί οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα  συμπεριλαμβάνονται σʹ αυτές που θα αναφερθούν,
 
είτε γιατί ο Έλληνας ψαράς θα έχει πολλά να μάθει απʹ τις μεθόδους που εφαρμόζονται αλλού. Απʹ την άλλη ας μας συγχωρέσετε για την πολεμική που 
αναπτύσσεται πολλές φορές, αλλά αυτό γίνεται επειδή το ψάρεμα της πέστροφας δεν είναι εύκολο  και έτσι πολλοί ψαρεύουν με τη φιλοδοξία να πιάσουν πολλά απʹ αυτά τα περιζήτητα ψάρια και να μπορούν μετά να  κομπάζουν γιʹ αυτό. Ο ψαράς που πιάνει πέστροφες θεωρείται επιδέξιος ψαράς. Αυτό δεν ισχύει πάντα, επειδή μπορούν να  πιαστούν ακόμα και πολλές πέστροφες χωρίς να έχει κανείς πραγματικά αθλητικό πνεύμα ακόμα κι αν χρησιμοποιείσουμε αθλητικά  ερασιτεχνικά εργαλεία. Δεν θα είμαι κατηγορηματικός, αλλά είναι σαφές, απʹ ότι θα φανεί και στη συνέχεια, πως για ένα  σχετικά εύκολο ψάρι, όπως είναι η πέστροφα, χρειάζεται να παρθούν ορισμένα μέτρα, όχι τόσο για να γεμίσει το καλάθι, όσο για να έχουμε τις 
ικανοποιήσεις του πραγματικού ερασιτέχνη, ο οποίος ακριβώς επιθυμεί προπάντων να πιάσει τα ψάρια με τον πιο συναρπαστικό τρόπο. Οι μέθοδοι 
ψαρέματος της πέστροφας είναι διάφορες και πολυάριθμες, αλλά όλες μπορούν να εφαρμοστούν με διάφορους τρόπους  κι η διαφορετική εφαρμογή μπορεί να αποδείξει το αν ένας ψαράς έχει αθληικό πνεύμα ή αν είναι μονάχα ένας νόμιμος  λαθροθήρας, που δεν επιθυμεί άλλο παρά να πιάσει τη μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα ψαριών. Ας πάρουμε, λόγου χάρη, το  σπίνινγκ. Αυτή η μέθοδος, ιδιαίτερα για ότι αφορά τα μικρά ορεινά ποτάμια, θεωρείται ερασιτεχνική, προπάντων γιατί  χρειάζονται ελαφρά εργαλεία: κουβαρίστρα με σταθερό συλλέκτη και ελαφρύ καλάμι από μπαμπού ρεφαντύ. Τώρα, ο  εξακοντισμός με τεχνητό δόλωμα, δεν είναι πάντα ερασιτεχνική μέθοδος. Το αθλητικό πνεύμα στο ψάρεμα της πέστροφας  έγκειται, κατʹ εμένα, προπάντων στο να ξεπεραστούν οι δυσκολίες που παρουσιάζονται στο ψάρεμα αυτού του ψαριού. Δεν μπορεί να θεωρηθεί 
αθλητής αυτός που ρίχνει στην τύχη ένα βαρύ κουταλάκι σε μια λίμνη ή κατά μήκος ενός ποταμού, πάντα στα τυφλά, εμπιστευόμενος την τύχη.
  
Λόγου χάρη, σε μια ιδιαίτερα πλούσια περιοχή από ψάρια, όπως σε μια περιοχή όπου έχουν τοποθετηθεί τόννοι  ενήλικων πεστρόφων, θα ήταν πολύ λίγο αθλητικό να προσπαθήσουμε να πιάσουμε εύκολα ψάρια, με μεθόδους που εξασφαλίζουν το ψάρεμα, όπως το ψάρεμα 
του βυθού με φυσικά δολώματα. Αντίθετα, όσοι εφαρμόζουν αυτή τη μέθοδο σε νερά που υπάρχει μεγάλος αριθμός ψαράδων, εκεί όπου το ψάρεμα 
χρειάζεται εμπειρία και γνώση, αυτοί μπορούν πραγματικά vα θεωρηθούν ερασιτέχνες.Μʹ άλλα λόγια όλες οι μέθοδοι  ψαρέματος της πέστροφας μπορούν να θεωρηθούν παραδεκτές σαν σπορ, ανάλογα με τις συνθήκες στις οποίες  εφαρμόζονται. Μια μέθοδος που χρειάζεται επιδεξιότητα είναι αναμφίβολα αυτή του βυθού, με φυσικά δολώματα, ενώ το  πιάσιμο πέστροφων με τη μέθοδο του ελαφρού εξακοντισμού, είναι στα ίδια νερά πολύ ευκολότερη και συχνά γίνεται  μηχανική, χωρίς να δίνει ικανοποιήσεις στον πραγματικά αθλητή  ερασιτέχνη. Σʹ άλλα μέρη όπου η μέθοδος του  εξακοντισμού, μπορεί να γίνεται εξαιρετικά δύσκολη εξαιτίας των συνθηκών του περιβάλλοντος, όπου δηλαδή χρειάζεται  επιδεξιότητα και σωματικός κόπος, τόσο για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες του εδάφους, όσο και για να γίνουν ριξίματα  ακριβή και τέλεια, αυτή η μέθοδος είναι ένα πραγματικό σπορ. Εκεί που ζει μεγάλος αριθμός από πέστροφες, σε ελεγχόμενες περιοχές, το ψάρεμα με 
τη μύγα είναι πολύ πιο εύκολο να γίνει με τη μέθοδο της βυθισμένης μύγας, απʹ ότι απʹ την μύγα στον αφρό. Σʹ αυτές τις συνθήκες έχουν δίκιο οι Άγγλοι 
που  θεωρούν τη βυθισμένη μύγα, σαν μη αθλητική μέθοδο. Σʹ άλλες τοποθεσίες το ψάρεμα με τη βυθισμένη μύγα, παρουσίαζε δυσκολίες ίδιες με κείνης 
της μύγας του αφρού, αλλά μπορεί να προτιμείται η τελευταία για τις περισσότερες πιθανότητες να πιαστούν μεγάλα ψάρια. Κανείς δεν θα μπορούσε τότε να  αρνηθεί την αξιοπρέπεια αυτής της μεθόδου.Δεν συμφωνώ μʹ όσους αρνούνται ορισμένες μεθόδους ψαρέματος θεωρώντας  τες μη αθλητικές μόνο και μόνο επειδή δε ανταποκρίνονται σε ορισμένες ασθητικές αντιλήψεις, που κατά βάθος είναι  συμβατικές.Κατά τη γνώμη μου η αθλητική αξιοπρέπεια έγκειται στη επιδεξιότητα του ψαρέματος, εκεί όπου γίνεται δύσκολο εξαιτίας διαφόρων 
παραγόντων. Ας περάσουμε στην περιγραφή των μεθόδων ψαρέματος τη πέστροφας. Όταν θα βρεθεί πάλι η ευκαιρία να αναφερθούμε στα παραπάνω, 
θα προσπαθήσω να σας πείσω πως η άποψη μου δεν είναι εντελώς αβάσιμη.  
Ας μιλήσουμε πρώτα για το ψάρεμα με το κουταλάκι. Στα ορεινά μικρά ποτάμια, όπου τα νερά είναι καθαρά και τρεχούμενα, που χαρακτηρίζονται από 
μεγάλη ποικιλία του περιβάλλοντος, με την έννοια πως μετά από βαθιά και ή ρέμα νερά ακολουθούν απρόοπτα καταρράχτες, γρήγοροι και θορυβώδεις, 
το ψάρεμα με το κουταλάκι χρειάζεται ιδιαίτερη δεξιοτεχνία. Είναι αναμφίβολα μια ελκυστική μέθοδος, προπάντων αν πάρουμε υπόψη πως το ψάρεμα 
με εξακοντιζόμενο δόλωμα, γίνετε με καλαμίδι μήκους 1,80 μέτρων και μʹ ένα 
κουταλάκι που συχνά δεν ξεπερνά το βάρος των 5 γραμμαρίων.Η ελαφρύτητα του  μεταλλικού δολώματος προϋποθέτει τη λεπτή ορμιά, η οποία καθορίζει τη δυνατότητα μακρινών ΚΑΙ προπάντων  ακριβέστατων εξακοντισμών. Το ψάρεμα με ελαφρύ εξακοντισμό είναι αναμφίβολα μια απʹ τις ευνοϊκές μεθόδους για το  πιάσιμο της πέστροφας, προπάντων σε ορισμένες συνθήκες των νερών και του περιβάλλοντος. Θα πω πριν απʹ όλα πως στα ορεινά ποτάμια, τουλάχιστο 
στο μεγαλύτερο μέρος τους, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελαφρότατα και πολύ μικρά  κουταλάκια, τα οποία επιτρέπουν μεγαλύτερο αριθμό συλλήψεων. Το μεγαλύτερο μέρος των αποτυχιών που συναντά ο  πρωτάρης, οφείλονται στην επιλογή πολύ μεγάλων και βαριών μεταλλικών δολωμάτων.  Ένα κουταλάκι 10 γραμμαρίων, αν  χρησιμοποιηθεί σε ορεινά νερά, λόγου χάρη, δεν δίνει τα ίδια αποτελέσματα, που αντίθετα μπορούν να επιτευχθούν εύκολα  με κουταλάκια 3 γραμμαρίων. Η χρήση κουταλιού 3 γραμμαρίων προϋποθέτει χρήση νήματος από νάϋλον, όχι παραπάνω  από 15‐18 εκ. του χιλιοστού, γιατί μια ορμιά μεγαλύτερης διαμέτρου, δεν θα επέτρεπε να γίνει ρίξιμο ακρίβειας. Συχνά το ψάρεμα με ελαφρύ ρίξιμο δίνει 
καλά αποτελέσματα στις πιο δύσκολες περιοχές, εξαιτίας φυσικών εμποδίων και σε περιοχές που πρέπει να περπατήσουμε πολύ για να βρούμε ευνοϊκές 
τοποθεσίες ή που συχνά έχουν ερά φτωχά, δύσκολα και ταραγμένα από τα  ρεύματα. Τώρα πρέπει να πειστούμε πως τη μεγαλύτερη επιτυχία έχει ο 
ψαράς που γνωρίζει καλά την τοποθεσία ψαρέματος και τις συνήθειες του ψαριού, ανάλογα με τις εποχές και τις κλιματικές  συνθήκες, και λιγότερη ο ψαράς εκείνος που μπορεί να χειρίζεται με δεξιοτεχνία το εργαλείο. Λόγου χάρη, την άνοιξη  μπορούν να βρεθούν πέστροφες και μεγάλου μεγέθους, σε ταραγμένα νερά, σχεδόν στην άκρη των ρευμάτων. Το καλοκαίρι θα βρεθούν πιο εύκολα στο 
βυθό του άξονα, εκεί όπου το νερό είναι έτοιμο να διακοπεί από έναν καταρράχτη. Το φθινόπωρο μπορούν να βρεθούν οι πέστροφες οπουδήποτε, τόσο 
σε ρεύμα όσο και σε ήρεμα και βαθιά νερά. Το καλοκαίρι πιάνονται  πέστροφες μόνο ορισμένες ώρες, ενώ άλλες ώρες θα είναι απίθανο να πιαστούν.Ο ερασιτέχνης ψαράς που γνωρίζει τις  συνήθειες αυτού του υπέροχου ψαριού, περισσότερο απʹ τη χρήση των εργαλείων του, θα μπορεί να έχει καλύτερα  αποτελέσματα από έναν δεξιοτέχνη στο ρίξιμο και στη χρήση του καλαμιού. Η γνώση των συνηθειών του ψαριού,  διαφορετική για κάθε είδος, είναι απόλυτα αναγκαία, για να μπορούμε να έχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα στο ψάρεμα της πέστροφας.  Στο ψάρεμα με 
εξακοντισμό, το μεγαλύτερο μέρος από πέστροφες πιάνονται ρίχνοντας προς τα πάνω και  τραβώντας προς τα κάτω, πιθανόν επειδή στην πέστροφα που ακολουθεί το δόλωμα από περιέργεια ή ερεθισμό, θα είναι πιο εύκολο να το φτάσει όταν 
κολυμπά σύμφωνα με το ρεύμα. Ένας ορισμένος αριθμός ψαριών, αρκετά μεγάλος, θα πιαστεί  στην καμπύλη που κάνει το κουταλάκι στο νερό, όταν ρίχνεται αντίθετα στο ρεύμα και επαναφέρεται πολύ αργά.Σʹ αυτή την τελευταία περίπτωση η 
πέστροφα, ξεκινώντας απʹ το κυνηγετικό καταφύγιο της, θʹ ακολουθήσει το κουταλάκι και θα  επιτεθεί τη στιγμή που το μεταλλικό δόλωμα θα επιβραδύνει για ένα δευτερόλεπτο, αφού έχει κάνει μια πολύ ανοιχτή  καμπύλη, όσο επιτρέπει η ένταση της ορμιάς.  Η πέστροφα δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν ιδιαίτερα πονηρό ψάρι. Θα ήταν πολύ δύσκολο, λόγου χάρη, να 
πιάσουμε έναν καβεδάνο κάνοντας το κουταλάκι να περάσει σε σωστή απόσταση, όταν προηγείται το βυθισμένο μέρος του νήματος, ενώ  για την πέστροφα το να δει την ορμιά που πάλλεται εξαιτίας της περιστροφικής κίνησης του κουταλιού, δεν θα είναι  καθόλου αιτία υποψίας και θα επιτεθεί οπωσδήποτε στο μεταλλικό δόλωμα. Προσπαθήστε να πιάσετε έναν καβεδάνο  ρίχνοντας αντίθετα στο ρεύμα και επαναφέροντας προς τα κάτω. Θα είναι πολύ δύσκολο ο μεγάλος καβεδάνος να τσιμπήσει το δόλωμα ακόμα κι αν το 
οδηγούμε με μαεστρία, ενώ θα μπορούμε να τον πιάσουμε με μεγαλύτερη ευκολία ρίχνοντας κάθετα στο ρεύμα και κάνοντας το δόλωμα να περάσει από 
κοντά τυ. Αυτό το μέτρο δεν είναι απαραίτητο για την πέστροφα.  Σίγουρα είναι καλός κανόνας να μην αφήνουμε βυθισμένη την ορμιά παρά μόνο όση χρειάζεται για να προχωρεί το μεταλλικό δόλωμα σο βυθό και με την 
ταχύτητα που θέλουμε. Δεν υπάρχουν πολλά άλλα να πούμε για ότι αφορά το ψάρεμα  της πέστροφας με εξακοντισμό, ακόμα κι επειδή αυτή η μηχανική μέθοδος ψαρέματος μπορεί να ποικίλει μόνο με την μεγαλύτερη τελειοποίηση .των 
εργαλείων, με την μεγαλύτερη ελαφρύτητα των δολωμάτων, καθώς και τη λεπτότητα της ορμιάς. Όσα είπα για το κουταλάκι ισχύει και για το ντεβόν, 
που είναι ένα δόλωμα που, τουλάχιστο στην Ελλάδα, δεν χρησιμοποιείται. Είναι δόλωμα που κάνει ιδιαίτερα για βαθιά και γρήγορα νερά. Χρησιμοποιείται 
ως επί το πλείστον ψαρεύοντας κάθετα στο  ρεύμα και αφήνοντας να μεταφερθεί το δόλωμα κάθετα προς τα κάτω, συγκρατώντας την ορμιά έτσι 
ώστε το τεχνητό αρμίδι να κάνει μια ανοιχτή καμπύλη. Αυτή η τεχνική, που εξάλλου είναι πολύ αποτελεσματική και με το  κουταλάκι, επιτρέπει να πιάσουμε ψάρια που βρίσκονται στο ρεύμα ή που ξεκινούν να κυνηγήσουν στην απέναντι όχθη και  καταδιώκουν το δόλωμαγια ορισμένο διάστημα, αποφασίζοντας να επιτεθούν μόνο τη στιγμή που αυτό σταματά. Θα  προσθέσω μόνο μερικές πληροφορίες για την επιλογή του χρώματος του δολώματος, αναφερόμενος τόσο στο ντεβόν όσο και στο κουταλάκι. 
Επιμένοντας στην αρχή πως τα μικρά περιστροφικά κουταλάκια των 3 γραμμαρίων, χρησιμεύουν αρκετά  στα ορεινά ποτάμια, ενώ το κυματιστό κουταλάκι και το ντεβόν, είναι πιο αποτελεσματικά στα νερά του κάμπου όπου   βρίσκονται οι χοντρές πέστροφες, το χρώμα του δολώματος πρέπει να επιλεχτεί σε συνδυασμό όχι τόσο με τον χρωματισμό  του νερού και τη διαφάνεια του, όσο με τη φύση του βυθού. Σε νερά που τρέχουν πάνω από χαλικώδη βυθό, με πέτρες ή  βράχους, είναι πιο αποτελεσματικό το κίτρινο χρώμα ή δυο χρώματα: το κίτρινο και το ασημί. Σε πιο θολά νερά με αμμώδη  βυθό πρέπει να χρησιμοποιηθεί ασημί κουταλάκι, ενώ σε σκούρα νερά, με χωματώδη βυθό, πρέπει να προτιμάμε το κουταλάκι με χρώμιο. Τα κουτάλια, 
όπως και τα ντεβόνς, δεν πρέπει ποτέ να είναι υπερβολικά γυαλιστερά και νομίζω πως με  οποιεσδήποτε συνθήκες νερών ή βυθού το επασημωμένο κουταλάκι όχι με χρώμιο) πρέπει να προτιμείται απʹ οποιοδήποτε  άλλο. Συνήθως υποστηρίζουν πως τα γυαλιστερά κουτάλια μπορούν να προσελκύσουν με μεγαλύτερες πιθανότητες  σύλληψης, τις πέστροφες που κυνηγούν. Αυτό δεν αληθεύει. Είναι οι παλμοί του κουταλιού που δελεάζουν το ψάρι που  συχνά αστοχεί. Αυτό εκπέμπει στα νερά, ιδιαίτερα στα ταραγμένα, αντανακλάσεις που μερικές φορές μπερδεύουν το ψάρι.  Συνεπώς συμβουλεύω να επασημώνουμε τα κουταλάκια, αλλάζοντας και το αρχικό χρώμα τους, αν δεν βρίσκουμε τέτοια στην αγορά. 
Το ψόφιο ψαροδόλι, για τον ψαρά με εξακοντισμό, είναι τοπιο ενδιαφέρον δόλωμα.Πράγματι, χρειάζεται μια ορισμένη  επιδεξιότητα για ότι αφορά το αγκίστρωμα του ψαριού και μια μεγάλη γνώση των τόπων και των συνηθειών τυ ψαριού, στοιχείο εξάλλου βασικό για 
όλες τις μεθόδους ψαρέματος της πέστροφας. Χρειάζεται επίσης εμπειρία στο οδήγημα αυτού του  αποτελεσματικού αλλά ευαίσθητου δολώματος.Πολλά εγχειρίδια του ψαρέματος κι ειδικοί του είδους αυτού, συμβουλεύουν αρμίδια για το ψόφιο 
ψαροδόλι που είναι πολύπλοκα και που, κατά τη γνώμη μου, δεν έχουν καλύτερα αποτελέσματα απʹ τα πιο απλά.
  
Υπάρχουν αρμίδια στα οποία το ψάρι συγκρατείται με πολλαπλά αγκίστρια, εφοδιασμένα με μικρά πλαστικά εξαρτήματα κι  άλλα τέτοιου είδους όργανα. Παρατηρώντας στο νερό τις κινήσεις και την πορεία του ψαριού, που έχει στερεωθεί σε τέτοια αρμίδια, δεν μπορούμε να μην 
θαυμάσουμε την τελειότητα των κινήσεων του, που μιμούνται ένα ψαράκι που ξεφεύγει από  κάποιο κίνδυνο. Αυτή η κίνηση, που σε μας φαίνεται φυσικότατη, δεν είναι πιθανόν τόσο υποβλητική για τις πέστροφες που  πολύ σπάνια αποφασίζουν να επιτεθούν σε ένα ψάρι που οδηγείται, ακόμα και επιδέξια, με παρόμοια εξαρτήματα. Αυτό  χρησιμεύουν προπάντων για το πιάσιμο μεγάλων ψαριών, στα καμπίσια ποτάμια.  Το ψάρεμα με το ψόφιο ψάρι στην Ελλάδα δεν έχει υποστηριχτές όπως 
λόγου χάρη στη Γαλλία όπου, ιδιαίτερα σʹ ορισμένες περιοχές, είναι η πιο κοινή μέθοδος των  ψαράδων της πέστροφας. Το μεγαλύτερο μέρος των ειδικών της 
πέστροφας, θεωρεί το ψάρεμα με το ψόφιο ψάρι σαν μια μέθοδο κατάλληλη αποκλειστικά για τα μεγάλα ποτάμια, όπου  μπορούν να βρεθούν ψάρια μεγαλύτερων διαστάσεων που υποτίθεται πως θα επιτεθούν στο ψόφιο ψάρι πιο εύκολα απʹ ότι σʹ οποιοδήποτε άλλο δόλωμα. 
Στην πραγματικότητα το ψόφιο ψάρι χρησιμεύει για να πιάσουμε και μικρές πέστροφες και σε νερά φτωχά σε λέμφο, καθαρά, όπου αυτή η μέθοδος 
θεωρείται ακατάλληλη για να επιτευχθούν σημαντικά αποτελέσματα.  Σε μέρη όπου ψαρεύεται η πέστροφα από ψαράδες που χρησιμοποιούν και τις δυο μεθόδους, στους μεγάλους ποταμούς  πιάνονται πιο συχνά πέστροφες μεγάλων διαστάσεων με το κουταλάκι, παρά με το ψόφιο ψάρι. Πρέπει πράγματι να πάρουμε υπόψη πως σʹ ένα μεγάλο 
ποτάμι οι πέστροφες, πιο λίγες και πιο διασπαρμένες, τσιμπάνε πολύ πιο σπάνια απʹ ότι στα μικρά  ποτάμια και γιʹ αυτό πρέπει να κάνουμε πιο πολλά ριξίματα που, εξαιτίας του μεγέθους του μέρους απαιτούν μεγαλύτερο  κόπο. Μʹ άλλα λόγια, ενώ σʹ ένα μεγάλο ποτάμι πρέπει να ρίξουμε πολλές φορές για να πλησιάσουμε μια πέστροφα, μεγάλων  διαστάσεων ίσως που είναι ακίνητη, σε μικρά ορεινά ποτάμια είναι ευκολότερο να εντοπίσουμε το πιθανό καταφύγιο του  σολομονιδούς και συνεπώς να το πολιορκήσουμε αό πιο κοντά, χωρίς να κάνουμε προσπάθειες στα τυφλά. Αυτό το λέω γιατί, φυσικά, σε κάθε 
εξακοντισμό που γίνεται, το ψόφιο ψάρι, ακόμα κι αν έχει στερεωθεί καλά πάνω στο εξάρτημα, δέχεται  τραβήγματα και χτυπήματα που το καταστρέφουν κι έτσι θα πρέπει να αλλαχτεί.  Σʹ ορισμένα ποτάμια του κάμπου, όπου  υπάρχουν μεγάλες πέστροφες, ψαρεύουν με φυσικό ψάρι σε ορμιές βυθού, ενώ το δόλωμα μανουβράρετε με κάποια λεπτότητα. Γιʹ αυτή τη μέθοδο 
συνήθως χρησιμοποιείται καλάμι εξακοντισμού μόνο επειδή αυτό το εργαλείο, αρκετά ανθεκτικό κι  εύκαμπτο, επιτρέπει να οδηγείται το ψάρι ‐ δόλωμα ακόμα και σε δύσκολα νερά, ενώ ένα μακρύ καλάμι, είναι λιγότερο  ανθεκτικό και 
λιγότερο κατάλληλο γιʹ αυτό το σκοπό.Για να αλλάξω τη γνώμη ορισμένων αρχάριων ψαράδων, που αφιερώνονται στο  ψάρεμα της πέστροφας στα μικρά ορεινά ποτάμια, θα πω πως και στα ορεινά αυτά ποτάμια, ακόμα και σε νερά φτωχά σε  λέμφο, καθαρά, όπου θα νόμιζε κανείς πως οι μικρές πέστροφες πρέπει να περιφρονούν το δόλωμα (που θεωρείται  κατάλληλο μόνο για ψάρια μεγαλύτερου μεγέθους), επιτυγχάνονται αντίθετα, πολύ καλά αποτελέσματα. Το ψάρεμα με το  ψόφιο ψάρι συνεπώς πρέπει να θεωρείται πως έχει δυο διαφορετικές μεθόδους, το ψάρεμα με εξακοντισμό και κείνο με  μεθόδους βυθού.Η πρώτη μέθοδος ασκείται με το καλάμι εξακοντισμού (με το ένα ή με τα δυο χέρια, αλλά πιο συχνά με το  ένα), το οποίο είναι γερό, έχει μήκος περίπου 2 μέτρα και χρησιμοποιείται στα πιο βαθιά και γρήγορα νερά των ποταμών του κάμπου. Το ψόφιο ψάρι 
στερεώνεται στις άκρες της ορμιάς με αγκίστρια διαφόρων ειδών, που βρίσκονται στην αγορά και  που για κάθε ένα ο ψαράς είναι πεισμένος πως είναι απόλυτα αποτελεσματικό και ανώτερο απʹ τα άλλα.Υπάρχουν ψαράδες  ειδικοί αυτής της μεθόδου που προτιμούν αγκίστρια με σκέπασμα, ενώ άλλοι το αφαιρούν, θεωρώντας πως η πέστροφα δεν  είναι τόσο αφελής ώστε να τσιμπήσει ένα ψάρι που προστατεύεται από ένα μεταλλικό στοιχείο. Προφανώς εκεί που είναι  αναγκαίο να οδηγούμε το δόλωμα με μικρά διαρκή τραβήγματα που ακολουθούν μεγάλες παύσεις, η μέθοδος του σκεπάσματος δεν είναι χρήσιμη ενώ 
είναι αποτελεσματικότερες άλλες τεχνικές. Αντίθετα, όπου η τοποθεσία προϋποθέτει μακρινά  ριξίματα και γρήγορη επαναφορά. τα εξαρτήματα με σκέπασμα προτιμούνται ακόμα και γιατί μπορούν να μανουβραριστούν με μεγαλύτερη ευκολία και 
ταχύτητα, ενώ το δόλωμα φθείρεται λιγότερο απʹ τα χτυπήματα στην επιφάνεια ή το σύρσιμο στις πέτρες και την άμμο του βυθού.  Οι μέθοδοι ψαρέματος 
με εξακοντισμό με ψόφιο ψάρι, είναι αποτελεσματικές μόνο με τη  σωστή τεχνική επαναφοράς. 
Προφανώς κι η μανούβρα του εξακοντισμού, χρειάζεται μια ιδιαίτερη επιδεξιότητα για ένα δόλωμα τόσο εύθραυστο, που  εύκολα μπορεί να καταστραφεί με πολύ απότομες κινήσεις ή με το χτύπημα πάνω στην επιφάνεια. Για ότι αφορά τη σύλληψη η μέθοδος βασίζεται κύρια σε 
δυο στοιχεία: πριν απʹ όλα την ακρίβεια του εξακοντισμού, με τρόπο ώστε το δόλωμα να πέσει στο σημείο που επιστρέφοντας, θα κάνει την πέστροφα να 
δελεαστεί και να βγει απʹ το καταφύγιο της, που είναι στις γεμάτες ρίζες όχθες του ποταμού ‐ όπου βρίσκουν προφύλαξη ‐ ή στους βυθισμένους κορμούς 
που φαίνονται κι απʹ την επιφάνεια. Το δεύτερο στοιχείο έγκειται στην ιδιαίτερα επιδέξια επαναφορά, με τρόπο ώστε να προσελκυστεί η πέστροφα και να 
καταδιώξει το δόλωμα.Το ψόφιο ψάρι πρέπει να μιμείται ένα μικρό πληγωμένο ψάρι, που αφήνεται να παρασυρθεί απʹ το ρεύμα και το  οποίο αναταράσσεται κάθε τόσο, με μικρούς σπασμούς αγωνίας, προσπαθώντας με τις δυνάμεις που του απομένουν να  αντιδράσει στην θανατηφόρα αδράνεια.Συνεπώς η μανούβρα επαναφοράς του ψαριού, χαρακτηρίζεται από αμολήματα και  τραβήγματα που δίνουν στο δόλωμα κινήσεις παλινδρομικές, ώστε να μιμείται τις σπασμωδικές κινήσεις ενός ψαριού που  πεθαίνει.  Σʹ αυτό το σημείο είναι αναγκαίο να διευκρινίσουμε πως για όλα τα κυνηγετικά ψάρια το ψάρι που πεθαίνει, είναι  αναμφίβολα το πιο δελεαστικό και προτιμούμενο δόλωμα. Το κυνηγετικό ψάρι γνωρίζει καλά πως το ζωντανό ψάρι είναι έτοιμο να το σκάσει και μπορεί να 
ξεφύγει εύκολα στην καταδίωξη, ενώ ένα πληγωμένο ή άρρωστο ψάρι είναι εύκολη λεία. Αλλα ψάρια που περνούν κοντά στο καταφύγιο της πέστροφας 
συχνά τα παραμελεί, ενώ σε ένα πληγωμένο ή άρρωστο ψάρι  επιτίθεται κι είναι γιʹ αυτήν εύκολη λεία.Δεν είναι καθόλου σωστή κατά συνέπεια, η παρατήρηση ότι αν πολυάριθμα μικρά  ψάρια μπορούν να περιπλανιούνται και να κολυμπούν ανενόχλητα σε μια περιοχή που συχνάζουνμεγάλα σολομονιδή, τότε  το κυνηγετικό ψάρι δεν θα επιτεθεί ούτε στο προσεκτικά παρασκευασμένο δόλωμα. Στην πραγματικότητα η 
μεγάλη πέστροφα του κάμπου, θα επιτεθεί στο δόλωμα ακόμα κι αν έχει αφήσει ανενόχλητα τα άλλα ψάρια και γιʹ αυτό  συμφέρει πάντα να προκαλούμε την τύχη, ιδιαίτερα στις περιοχές που είναι γνωστή η ύπαρξη κάποιου μεγάλου ψαριού.Έχουν άδικο, κατά τη γνώμη μου, αυτοί που προτιμούν να ψαρεύουν την πέστροφα με το ψόφιο ψάρι μόνο όταν την βλέπουν,  έχοντας παρατηρήσει τις φάσεις του κυνηγητού μιας πέστροφας ορισμένες ώρες του πρωινού ή το βράδυ ή σε ορισμένες  περιόδους τουχρόνου, εξακοντίζοντας το δόλωμα μόνο όταν βλέπουν την πέστροφα να κυνηγά.  Πολύ συχνά, επιτίθεται στο δόλωμα, ακόμα κι όταν δεν 
έχουμε παρατηρήσει καμμιά κίνηση πεστρόφων σε κυνήγι. Συχνά η πέστροφα περιμένει  κρυμμένη, έτοιμη να ριχτεί σʹ ένα θήραμα που φτάνει κοντά της. Δεν επιτίθεται πάντα στο δόλωμα για να τραφεί, αλλά από  περιέργεια ή από ερεθισμό που την οδηγεί να εξαφανίσει ότι ενοχλητικό υπάρχει στο περιβάλλον της.Βέβαια η πολιορκία του ψαριού, όταν το 
παρατηρούμε να καταδιώκει ψάρια, είναι αρκετά συναρπαστική σαν σπορ και μοιάζει περισσότερο σαν ένα κυνήγι ψαριού. Είναι όμως λάθος να 
αποκλείουμε την πιθανότητα να πιάσουμε κάποιο καλό ψάρι σε ώρες ηρεμίας.Το ψάρεμα με το ψόφιο ψάρι στα ποτάμια του κάμπου, γίνεται ως επί το 
πλείστον (ιδιαίτερα το χειμώνα) μόλις ξαναρχίσει το ψάρεμα της πέστροφας, ρίχνοντας κάθετα στο ρεύμα κι ιδιαίτερα στις άκρες των ρευμάτων ή λίγο πιο 
κάτω και κάνοντας το συρόμενο δόλωμα να διασχίσει τ ίδιο ρεύμα σε διάφορες ταχύτητες στα επόμενα ριξίματα και με διάφορους τρόπους επαναφοράς.   
Οι ειδικοί του ψόφιου ψαριού με εξακοντισμό, χρησιμοποιούν εναλλασσόμενες μεθόδους επαναφοράς, έτσι ώστε να δοκιμάζουν όλες τις δυνατότητες 
σύλληψης. Σʹ άλλους ποταμούς του κάμπου, που χαρακτηρίζονται από γυρίσματα του νερού και από περιοχές με βαθιά και ήρεμα νερά, το ψάρεμα με το 
ψόφιο ψάρι είναι αντίθετα πολύ λιγότερο ενδιαφέρον σαν σπορ και γίνεται σε συνθήκες ακινησίας.Ενώ το ψάρεμα εξακοντισμού, γίνεται μʹ ένα δόλωμα 
στερεωμένο με το κεφάλι μπροστά, ώστε να προχωρά με κανονικό τρόπο, για το ψάρεμα βυθού, το ψάρι δολώνεται με τρόπο ώστε το αγκίστρι ή το τσιγκελάκι να βγαίνουν απʹ το στόμα ή στο πάνω μέρος του ψαριού. Αυτή η μέθοδος, γνωστή στους ψαράδες του βυθού, έχει σχέση με τη συνήθεια της πέστροφας να  επιτίθεται στο δόλωμα απʹ το κεφάλι και γιʹ αυτό είναι πιο εύκολο να αγκιστρώσουμε την πέστροφα βαθιά στον ουρανίσκο ή στο λαιμό αν το ψάρι 
δολώνεται μʹ αυτό το τρόπο.  Κανονικά το ψάρεμα βυθού με το ψόφιο ψάρι, γίνεται με αρκετά απλή  ορμιά, που περνιέται απʹ το σώμα του ψαριού, ξεκινώντας απʹ την ουρά μέχρι το κεφάλι, πράγμα καθόλου δύσκολο αν  χρησιμοποιούμε μια χοντρή βελόνα πλεξίματος. Στην άκρη του νήματος δένεται το τσιγκελάκι ή ένα αγκίστρι με μάτι. Η  ορμιά μετά γλυστρά σιγά‐ σιγά στο σώμα του ψαριού και το τσιγκελάκι ή το αγκίστρι ακουμπούν στο κεφάλι του δολώματος. Πιο ψηλά στην ορμιά, σε 
ποικίλη απόσταση ανάλογα με τις συνθήκες της περιοχής, τοποθετείται μια μολυβήθρα ποικίλου  βάρους.Ο ψαράς ρίχνει το δόλωμα στην περιοχή που θεωρεί κατάλληλη, το αφήνει να ακουμπήσει στο έδαφος κι έπειτα σιγά και μεθοδικά το ανασηκώνει 
απʹ το βυθό, αφήνοντας την ορμητικότητα του ρεύματος να το μετατοπίσει λίγο προς τα κάτω.Η επίθεση της πέστροφας γίνεται αισθητή, ακριβώς όπως 
και με οποιοδήποτε άλλο δόλωμα βυθού. Ένα μικρό και ελαφρό  τρεμούλιασμα, ειδοποιεί πως η πέστροφα έπιασε το δόλωμα και το καταπίνει.Αναμφίβολα μʹ αυτή τη μέθοδο, ιδιαίτερα αν οι συνθήκες επιτρέπουν να 
μανουβράρουμε κατάλληλα αυτού του τύπου την ορμιά, πιάνονται τα πιο μεγάλα ψάρια. Επίσης η  μέθοδος αυτή, επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε ένα ψάρι που είναι πολύ ορεκτικό για την πέστροφα, τον γωβιό. Ο γωβιός είναι ένα ψάρι βυθού, που 
βρίσκεται στα ρεύματα κάτω απʹ τις πέτρες και χαρακτηρίζεται απʹ το τεράστιο κεφάλι, σε σχέση με το κοντό και δυσανάλογο σώμα. Ο γωβιός μπορεί 
εύκολα να πιαστεί και με την ορμιά με μικρά αγκίστρια, στα ρυάκια με ρηχά  νερά, 
όπου οι μεγάλες πέτρες του προσφέρουν σίγουρο καταφύγιο. Αναμφίβολα αυτό το ψάρι, επειδή είναι αυτό που βρίσκεται πιο συχνά στα νερά των 
σολομονιδών, είναι το πιο ορεκτικό ανάμεσα στα ψαροδόλια, αλλά δεν μπορεί να δολωθεί σε αγκίστρια για εξακοντισμό, εξαιτίας του ότι δύσκολα 
μπορούμε να το κάνουμε να προχωρά με κατάλληλο και δελεαστικό τρόπο. Ο  γωβιός, πράγματι, μετακινείται με τινάγματα και σταματά συχνά στο βυθό. Στο ψάρεμα του βυθού (στατικό) αυτό το ψάρι, αντίθετα, είναι το δόλωμα 
που δίνει τις μεγαλύτερες δυνατότητες δελεασμού για τις μεγάλες πέστροφες.  Μια πολύ  ενδιαφέρουσα μέθοδος ψαρέματος με ψόφιο ψαροδόλι, γίνεται στα ορεινά μικρά ποτάμια. Και σʹ αυτά τα νερά, ιδιαίτερα σε  περιοχές επίπεδες και πλούσιες σε νερά, χρησιμοποιείται το ψόφιο ψάρι, με αγκίστρια διαφόρων μοντέλων, για τη μέθοδο  του κλασικού εξακοντισμού αλλά, στις περιοχές που χαρακτηρίζονται από μεγάλες λακκούβες και καταρράχτες, η καλύτερη τεχνική, εφαρμόζεται μʹ ένα 
καλάμι επαναφοράς μήκους 4‐5 μέτρων με ολισθητικούς κρίκους και κουβαρίστρα. Αυτή η μέθοδος έγκειται στο να τοποθετηθεί το ψάρι, που είναι  στερεωμένο κάθετα, στο παράμαλο της ορμιάς που έχει ένα απλό αγκίστρι, κάτω απʹ τους καταρράχτες και στις τρύπες και  να κινείται με συνεχείς παλινδρομικές κινήσεις και τραβήγματα. Το ψόφιο ψάρι που κινείται έτσι, είναι εξαιρετικά δελεαστικό  για πέστροφες κάθε διαστάσεων, που ρίχνονται με απληστία στο εύκολο θήραμα.Έχω δει να πιάνουν πολυάριθμες  πέστροφες μʹ αυτή τη μέθοδο που, σε πρώτη φάση φαίνεται παράξενη και θα μπορούσε να θεωρηθεί εντελώς ακατάλληλη  για το πιάσιμο του άγριου σολομονιδούς.Να πώς εφαρμόζεται αυτός ο τρόπος ψαρέματος στα ορεινά ρυάκια.Στην απλή  ορμιά, που είναι περασμένη στο σταθερό καλάμι, τοποθετείται μια βελόνα που διαπερνά το ψόφιο ψάρι απʹ το στόμα μέχρι  την ουρά. Το νήμα γλυστρά έτσι κατά μήκος του σώματος του ψαριού και στην άκρη της αρματωσιάς, μπορούμε να  δέσουμε με οποιοδήποτε 
τρόπο ένα τσιγκελάκι. Το νήμα μετά γλυστρά μέχρις ότου το τσιγκελάκι τοποθετηθεί ακριβώς δίπλα στην ουρά. Στην ορμιά  τοποθετείται μια ολισθητική μολυβήθρα βάρους μερικών γραμμαρίων, ανάλογα με τις ανάγκες και τις συνθήκες της περιοχής, σε απόσταση όχι μεγαλύτερη 
από 30‐35 εκ. απʹ το δόλωμα. Αυτή η απλή ορμιά, που στην πραγματικότητα είναι η απλούστερη που μπορούμε να φανταστούμε,  επιτρέπει να πιαστούν ψάρια κάθε μεγέθους. Το ψόφιο ψάρι τοποθετείται κάτω απʹ το νερό που πέφτει κι ο ψαράς κουνά  τότε την ορμιά, με τον τρόπο που περιέγραψα προηγουμένως.  Το άγγιγμα της πέστροφας γίνεται αισθητό όταν, κάνοντας  αυτή την κίνηση προσέλκυσης, αντιλαμβανόμαστε ένα τράβηγμα. Η πέστροφα, πράγματι, ρίχνεται με ορμή στο ψάρι και  γιʹ αυτό, ενώ ο ψαράς ανασηκώνει το δόλωμα, αντιλαμβάνεται το τράβηγμα της πέστροφας, που επιτίθεται. Το μεγαλύτερο  μέρος των ψαράδων των βουνών, όταν αντιληφθούν το τράβηγμα, αντιδρούν σχετικά βίαια, τραβούν την πέστροφα έξω και την πετούν στην ξηρά. Αυτή 
η μέθοδος είναι στην πραγματικότητα πιο σίγουρη για τη σύλληψη και είναι εντελώς άχρηστο  να περιμένει κανείς το σολομονιδς να καταπιεί το δόλωμα.Η πέστροφα έχοντας αντιληφθεί την παρουσία του τσιγκελιού,  εύκολα θα έφτυνε το δόλωμα ή θα απόφευγε να το δαγκώσει στο κεφάλι, όπως κάνει συνήθως, πράγμα που θα έκανε  δύσκολο να την πιάσουμε στο αγκίστρι.Αυτή η μέθοδος ψαρέματος, αν κι είναι αποδοτική, δεν έχει το χαρακτήρα του σπορ, επειδή δεν επιτρέπει στον 
ψαρά να παλέψει με το ψάρι και να δοκιμάσει τις συγκινήσεις αυτής της πάλης. Το ψάρι, που μόλις έχει δαγκώσει, το βγάζουν έξω απʹ το νερό πριν 
μπορέσει να συνέλθει απʹ την έκπληξη.  
Θα πρέπει να πω ακόμα δυο λόγια, για ότι αφορά προπάντων την επιλογή του ψαριού, που θα χρησιμοποιηθεί σαν δόλωμα. Για τα ορεινά ποτάμια και τα 
καθαρά νερά το καλύτερο δόλωμα είναι ο μικρός φόξινος, που μπορεί να πιαστεί με πολύ μικρά αγκίστρια στα καθαρά νερά στο ίδιο ρυάκι ή σε νερά του 
κάμπου. Για τα ποτάμια του κάμπου είναι πιο χρήσιμος ο λευκίσκος, σε διάφορες διαστάσεις ανάλογα με την τοποθεσία και το μέγεθος ψαριών που 
υπάρχουν. Ο φόξινος είναι για τα ορεινά ποτάμια αξεπέραστος, ενώ δεν αποδίδει το ίδιο στα νερά του κάμπου. Για το ψάρεμα του βυθού είναι προτιμότερος πάντα ο γωβιός, ή αν δεν υπάρχει, ο 
λευκίσκος δολωμένος με το αγκίστρι στο κεφάλι.  Μερικοί χρησιμοποιούν ψάρια διατηρημένα σε φορμόλη, αλλά αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο 
με τη μέθοδο του εξακοντισμού, εκεί που το ψάρι ρίχνεται με ορμή στο δόλωμα, το δαγκώνει και αυτόματα αγκιστρώνεται, όπως συμβαίνει με το 
κουταλάκι, πριν αντιληφθεί την ενέδρα. Είναι  τελείως άχρηστο να προσπαθήσουμε να ψαρέψουμε στο βυθό με ψάρια συντηρημένα σε φορμόλη, επειδή η πέστροφα θα  αντιληφθεί πολύ εύκολα την διαφορά, κι έτσι έστω κι αν το κυνηγήσει, θα συγκρατηθεί και δεν θα το καταπιεί. Μπορούμε να δοκιμάσουμε κινώντας 
συνεχώς το δόλωμα, επειδή μερικές πέστροφες μπορεί να ριχτούν στο ψάρι και να αγκιστρωθούν  ξαφνικά. Οπωσδήποτε είναι πάντα προτιμότερο το φρέσκο ψάρι (αν και λιγότερο εύχρηστο) απʹ οποιοδήποτε  παρασκευασμένο δόλωμα.

Υ.Γ Φίλοι ψαράδες του γλυκού νερού υπάρχουν αρκετά άρθρα μεταγλωττισμένα στην ελληνική που αφορούν και είδη που συναντώ ντε και στην χώρα μας εάν επιθυμητε πές τε μου να συνεχίσω το ανέβασμα :victory:

Φιλικά Αντώνης
 
 
 
 

Αν θέλουμε να έχουμε αυτά που δεν έχουμε,πρέπει να κάνουμε αυτά που δεν κάνουμε ......
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Γιώργος

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

14/05/2009 23:48 #113954 από Πέτρος Κρητικός (pikrit)
Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο!Ήταν και πάνω σε ένα θέμα που το σκεφτόμουν αρκετά τις τελευταίες μέρες!
Μια χάρη μόνο θα σου ζητήσω!
ΑΝ μπορείς χώριζέ το σε περισσότερες και μικρότερες παραγράφους γιατί έτσι είναι πολύ δύσκολο να διαβαστεί! :give_rose:

Take your time... don't live too fast, Troubles will come and they will pass.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

14/05/2009 23:49 #113955 από Αντώνης Πατενιώτης
Συγχωρέστε με για την δυσκολία ανάγνωσης του κειμένου είναι αντιγραφή απο αρχεία μορφής pdf όποιος φίλος θέλει μπορώ να του τα στείλω με email περιέχουν και διάφορες  εικόνες.

Φιλικά Αντώνης

Αν θέλουμε να έχουμε αυτά που δεν έχουμε,πρέπει να κάνουμε αυτά που δεν κάνουμε ......

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

01/08/2014 19:28 #281576 από Γιώργος
Χαρά στο κουράγιο σου που κάθισες και τα έγραψες αναλυτικά και μας βοήθησες να έχουμε κάτι παραπάνω από μία ιδέα για το ψάρεμα της πέστροφας...

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Συντονιστές: Δημήτρηs ΚουζούπηsΠαπακωστας Δημητρης (tselikas)Γιαννης (STAY_ALIVE)Φώτης Σαρρηγεωργίου
Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.212 δευτερόλεπτα