Ερώτηση Η κλέφτρα...

01/06/2009 13:03 #1 από Γιάννης Ελενίτσας (striftaroparamanas)
Η κλέφτρα... was created by Γιάννης Ελενίτσας (striftaroparamanas)
Γεια χαρά φίλοι...

Άνοιξα αυτό το θέμα με αφορμή ένα γεγονός που συνέβηκε την προηγούμενη Κυριακή και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.
Κυριακή απογευματάκι λοιπόν, μόλις έιχα τελειώσει την τακτοποίηση του σπιτιού. Είχαμε ραντεβού με ένα φιλικό ζευγάρι για φαγητό και η σύντροφός μου άρχισε να ετοιμάζεται. Επειδή, ξέρω πολύ καλά τους "χρόνους" της, είπα να πεταχτώ μέχρι το (ακόμα υπο κατασκεή) λιμάνι της Ακαντιάς που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 500μέτρων απο το σπίτι για ένα σύντομο spinning. Συνήθως κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι λούτσοι αρχίζουν να επιτίθονται στα τεχνητά μου, σε αντίθεση με άλλες περιόδους που έιναι τελείως αδιάφοροι. Μέχρι εκείνη την ημέρα όμως, δεν είχα καταφέρει να πιάσω κανέναν, εάν και τους έβλεπα όταν ακολοθούσαν τα τεχνητά μου αρκετά συχνά.Ανεβαίνω λοιπόν με τις παντόφλες στο μηχανάκι, παίρνωντας μαζί μου μόνο το καλάμι του spinning με το ψαράκι που είχε δεμμένο επάνω και τον γάντζο. Σούροπο...Πάω όπως πάντα στο τέλος του λιμενοβραχίονα και κάνω τις βολές μου στο συνήθες σημείο(αριστερά). Με την πρώτη κιόλας βολή ,μόλις το ψαράκι έφτανε απο κάτω μου, δύο περίεργοι μάλλον λούτσοι ακολουθούσαν. Οι βολές συνεχίστηκαν αλλα το αποτελεσμα ήταν αρνητικό. Ούτε τσιμπιά. Σε κάποια στιγμή, που το φώς έιχε πια αρχίσει να χάνεται, το πολπόθητο τσίμπημα ήρθε. Τα γνώριμα κεφαλια του ψαριού, δήλωσαν την ταυτότητα, αλλά και το μεγεθος του λούτσου που σίγουρα ήτανε αρκετά καλο. Μετά απο μερικά μόνο λεπτά, το ψάρι ήρθε κοντά και σε μιά απόσταση 10 περίπου μέτρων έιδα τη γυαλάδα του....
Στις επόμενες 3-4 μανιβελιές, το ψάρι ήρθε πλέον αρκετά κοντά και ήταν η στιγμή να αναλάβει δράση ο γάντζος...
Μέσα στο μισοσκόταδο όμως, διακρίνω κάτω απο το ψάρι μία μεγάλη σκιά....Μεγάλη σκια...Κινείται προς το ψάρι αργά, ώσπου άξαφνα αναπτύσει ταχύτητα προς την επιφάνεια και αρχίζει και μεγαλώνει ακόμη περισσότερο..Πάγωσα...
Χωρίς να συνειδητοποιήσω το τί μπορέι να είναι,  μια μαύρη τορπίλη βγαίνει απο το νερο και ο λούτσος βρίσκεται στον αέρα, ανάμεσα σε κοφτερά δόντια ,σε απόσταση 2 το πολύ μέτρων μπροστά μου !!!  Ο τρόμος, οδήγησε το σώμα μου σε μία άτσαλη πτώση προς τα πίσω, με το καλάμι στο χέρι.
Αμέσως σηκώθηκα να δώ....να καταλάβω!! Μόλις πλησίασα μπροστά, μία φώκια μεγάλων διαστάσεων χτυπούσε με απίστευτη ταχύτητα τον λούτσο δεξιά και αριστερά κρατώντας τον με τα δόντια...Το κεφάλι του ψαριού κόβεται, ενώ το μισό του σώμα επιπλέει στην επιφάνεια...Η φώκια ξαναεπιτείθεται στο μισό κομμάτι και με τον ίδιο μανιώδη τρόπο το κομματιάζει ξανά...
Ακίνητος ,με απίστευτα επίπεδα αδρεναλίνης στο αίμα μου, και την καρδιά μου να θέλει να σπάσει το στήθος...την κοιτάω...
Μόλις αποτελείωσε το γεύμα της έκανε δύο βουτιές, έκατσε λίγο στην επιφάνεια ,ξεφύσησε δυνατά και χάθηκε...

....
......

Ο καθένας πέρνει απο τη θάλασσα , αυτό που του αναλογεί...
Τίποτα παραπάνω..!

Χαλάλι σου ....καλή μου ΚΛΕΦΤΡΑ !

Member of the cot family

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

01/06/2009 13:09 #2 από Spartan (Γρηγόρης)
Replied by Spartan (Γρηγόρης) on topic Η κλέφτρα...
Κριμα για το λουτσο φιλε αλλα πολυ ωραια εμπειρια!!!Στις περιοχες που ψαρευω σκαει καθε χρονο μια φωκια με το μικρο της..!Φετος ειχε και δευτερο μικρο!!Την εχω δει κι εγω πολλες φορες να κηνυγαει μπροστα μου,καλη ωρα σαν και σενα,και ειναι πραγματικα εντυπωσιακο!!!

Φιλικα

Στην Ελλάς του 2000 γίναν όλοι βασιλιάδες...Λαικοί τραγουδιστάδες...

Στέλιος ο Ένας

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

01/06/2009 13:55 #3 από Πέτρος Κρητικός (pikrit)
Replied by Πέτρος Κρητικός (pikrit) on topic Η κλέφτρα...
Πάντα με γοήτευαν τέτοιες συναντήσεις, έστω κι αν ο χαμένος ήμουν πάντα εγώ!

Έχω δύο περιστατικά να σας παραθέσω!Το πρώτο....

Πιτσιρικάς εγώ, τέλη δημοτικού-αρχές γυμνασίου, έχουμε πάει με την βάρκα ενός οικογενειακού γνωστού σε μια βραχονησίδα που είναι κοντά σε μια παραλία να κολυμπήσουμε με τις μάσκες τα πιτσιρίκια και να θαυμάσουμε τον πραγματικά παρθένο βυθό...
Όλοι κολυμπούσαμε πολύ κοντά στα βράχια γιατί το βάθος αυξανόταν τόσο απότομα που σε αποσταση 1-2 μέτρων απο αυτά δεν έχεις πια οπτική επαφή με τον βυθό...
Εγώ λοιπόν, ο μάγκας, αποφάσισα ότι ήθελα να εντυπωσιάσω μια κοπελίτσα και ήθελα να το παίξω θαρραλεος ότι κολυμπάω στα βαθειά...τρομάρα μου...
Ξαφνικά νιώθω κάτι να με ακουμπάει στο βατραχοπέδιλο και βάζοντας το κεφάλι μέσα στο νερό βλέπω μια μαύρη τεράστια σιλουέτα να περναει σαν σφαίρα από κάτω από εμένα...εμφραγμα ο πιτσιρικάς....σε κλάσματα δευτερολέπτου, ουρλιάζοντας, έχω φτάσει στη βάρκα κι έχω μπει μέσα, η κουπαστή της βάρκας, δε, ήταν αρκετά ψηλή κι εμείς τότε δυσκολευόμασταν να ανέβουμε χωρίς βοήθεια απο μεγαλύτερους, αλλά παρόλαυτά μπήκα χωρίς καμία δυσκολία...

Οι υπόλοιποι δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει και με ρωτάνε τι έπαθα κι αρχίζω να τους περιγράφω το 20μετρο προιστορικό τέρας που με ακούμπησε ώσπου ακούμε δεξιά μας ένα ρουθούνισμα και βλέπουμε το κεφάλι μιας φώκιας στα 20 μέτρα να μας κοιτάζει με μεγάλο ενδιαφέρον και περιέργεια!!!!
Περιττό να σας πω το δούλεμα που έφαγα....όχι μόνο δεν φάνηκα μάγκας αλλά γελιοποιήθηκα στα μάτια όλων( και της κοπελίτσας...σοβαρότατο πλήγμα για τον νεαρό τότε ανδρικο μου εγωισμό... :tease: :tease: )

Η συγκεκριμένη φώκια, την ονομάσαμε Τρομάρα προς τιμήν της τρομάρας που μου έδωσε, ήταν μονιμος κάτοικος της περιοχής κι αργότερα, και το ίδιο καλοκαίρι κι επόμενα την ξανασυνατήσαμε και κολυμπήσαμε μαζί της, απο απόσταση ασφαλείας βέβαια, δεν μας πλησίαζε πάνω από κάποια μέτρα, αρκετές φορές ώσπου πριν απο μερικά χρόνια ένα φθηνόπορο βρέθηκε στην ακτή μια νεκρή φώκια με γεμάτο το κορμι της σφαίρες και υποθέσαμε ότι ήταν ο/η Τρομάρα αφού δεν την ξανασυνατήσαμε... :cray: :cray:

Το δεύτερο περιστατικό, είναι βέβαια πιο απλό, αλλά έχει ως εξής...
Ένα βράδυ έχω πάει για ψάρεμα σε μια απομακρυσμένη παραλία,  ήθελε 2 ώρες περπάτημα από το αυτοκίνητο, για ολονύκτιο ψάρεμα και χαλάρωση κάτω απο τον έναστρο καλοκαιρινό ουρανό!Έχουμε στήσει λοιπον τα καλάμια μας και μέχρι τις 12 έχουμε πάρει αρκετά τσιμπίματα κι έχουμε βγάλει και 3 ωραίους σαργούς, από αυτούς τους λευκούς της άμμου, αφού ο καιρός ήταν κάλμα μπουνάτσα!Απο εκείνη την ώρα όμως, κόβουν όλα τα τσιμπίματα, τι αλλάξαμε δολώματα, τι αρματωσίες, τι τα πάντα...τίποτα
Στο ξημέρωμα κι αφού είδαμε κι αποείδαμε απο την παραλία είπαμε να μετακίνηθούμε με ένα καλάμι ο καθένας στα διπλανά βράχια μήπως είχαμε καλύτερη τύχη...κι εκεί τίποτα...σαν να ψαρεύαμε σε πισίνα...
Όταν ξημέρωσε λοιπον είδαμε με μεγάλη μας εκπληξη ότι κοπάδια απο κέφαλους ηταν στριμωγμένα σε μικρά κολπάκια που σχηματίζονταν στα βράχια κι αυτοί όμως αδιαφορούσαν ακόμη και για τα πολυάγκιστρα με ψωμί που τους ρίχναμεανάμεσά τους, ένω άλλη φορά ορμούσαν μανιωδώς...
Εκεί λοιπόν που στεκόμαστε παραξενεμένοι βλέπω κάτι μάυρο στην επιφάνεια της θάλασσας, μέχρι να το πω και να γυρίσουν να κοτάξουν, είχε εξαφανιστεί, ιδέα μου θα ήταν λένε οι άλλοι ώσπου ακούμε ένα δυνατό ρουθούνισμα και βλέπουμε την φώκια 15 μέτρα απο εμάς να μας κοιτάζει....
Την θαυμάζουμε και λέμε να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής αφού δεν υπηρχε περίπτωση να πιάσουμε άλλο ψάρι με τέτοιον ανταγωνισμό και είχαμε και 3 ψαράκια για το μεσημεριανό μας...Έλα μου ντε που νομίζαμε λάθος...γιατί φτάνοντας σε σημείο που είχαμε οπτική επαφήμε την σκηνή που είχαμε και το ψυγείο με τα ψάρια βλέπουμε κατι κοράκια να χοροπηδάνε εκει κι όταν τελικά φτάσαμε στην σκηνή βρίσκουμε αναποδογυρισμένο κι ανοιχτό το ψυγείο και τα ψάρια καθώς κια κάτι ψωμιά και τυριά που είχαμε για το κολατσιό μας μισοφαγωμένα....

Take your time... don't live too fast, Troubles will come and they will pass.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Συντονιστές: Δημήτρηs ΚουζούπηsΠαπακωστας Δημητρης (tselikas)Γιαννης (STAY_ALIVE)Φώτης Σαρρηγεωργίου
Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.519 δευτερόλεπτα