Τα πρώτα μας ψαρέματα

10/03/2009 20:13 #1 από Σταμάτης Λουπάκης
  Σαν θέμα βρήκα το "το πρωτο μου ψάρεμα" αλλά εγώ εδώ θέλω να γράψω για τους τρόπους, που κάθε ένας από εμάς ψάρευε στην αρχή...
...μόλις είχαν τελειώσει οι Πανελλήνιες λοιπόν και ο πατέρας μου, θέλοντας να μου κάνει ένα δώρο, κάποιο πρωΐ βγάζει από την τσέπη του και μου δίνει ένα πεντοχίλιαρο!  :give_heart:
Χαρά εγώ, με το που αρπάζω το χρήμα, βγαίνω βόλτα στα ψαρομάγαζα της γειτονιάς. Είχα ήδη μια εικόνα στο μυαλό μου :whistle3::
  Στο μέρος, που μέχρι πρότεινος ψιλοψάρευα ( με φελλό) και έκανα και κάνα μπάνιο, είχε βράχια. Τόσο έξω όσο και λίγο πιο μέσα. Για την ακρίβεια τα βραχάκια ξεπήδαγαν σα νησίδες, ήτανε προσβάσιμα, ιδιαίτερα στην άμπωτη και έδιναν και κάποιες ελπίδες. :yes:... Αλλά με το φελλό δεν έφτανα και τότε δεν υπήρχε το εγγλέζικο ακόμα εδώ. 
  Σκέφτομαι λοιπόν:" θέλω ένα καλαμάκι ελαφρύ, με αντίστοιχα ελαφρύ μηχανάκι, Θα του βάλω μια πετονιά (ότι νάναι.. :crazy:) ένα βαριδάκι ίσα να πετάγεται καμιά 30αριά μέτρα, στριφτάρι, παράμαλο γύρω στους 40 πόντους και αγκίστρι ολόϊσο τσιπουρίσιο νούμερο ξερωκαιγω τι!"
  Δε χρειάστηκε να βολτάρω και πολύ. Στη γειτονιά είχε ανοίξει ένα καινούριο μαγαζί, όχι ψαρομάγαζο σαν τα σημερινά, είχε όμως και κάποια πραματάκια ενδιαφέροντα. Μετά από το σχετικό πρήξιμο :crazy:, παίρνω ένα καλαμάκι 2.10, της Mitchell, με έψησε ο μαγαζάτορας και καλά έκανε τελικά, δένω πάνω του ένα μηχανισμό, πάλι της MItchell (θα έκανε για spinning με τα σημερινά δεδομένα), μαζί και τα υπόλοιπα και εξαφανίστηκα. :yahoo:
  Ομολογώ ότι το πρώτο μου ψάρεμα με όλα αυτά δεν ήτανε το αναμενόμενο. Για την ακρίβεια, με κούρασε.
Εγώ είχα μάθει καλάμι+φελλός+στο χέρι μια ζύμη, που ψιλοβρώμαγε, μια σακούλα και τέλος. Και τώρα είχα μια καλαμάρα, βαρύ (! :shok:) εξοπλισμό με ένα κάπως αβέβαιο και σίγουρα άγνωστο για εμένα τότε δόλωμα: στρόμπο.  Αυτό μάλιστα βρώμαγε περισσότερο, μου έκανε και τα χέρια κατακόκκινα και δεν έβγαινε,γαμώτο, η κοκκινίλα όσο και αν τα έπλαινες και άντε μετά να βγείς βόλτα στην παραλία το βράδυ για το άλλο χόμπι... :nea:
  Στην επόμενη εξόρμηση όμως το τοπίο ξεκαθάρισε:
Είχα σπάσει καμιά δεκαριά στρόμπους, στο δεξί χέρι το καλάμι, στο αριστερό χέρι το καλαθάκι με τους στρόμπους και ελάχιστα παρελκόμενα (2,3 αγκιστράκια και δέκα μέτρα παλιάς πετονιάς) και έφτασα μετά από σχετικό μπάνιο στο βράχο, που είχα κατά νου.
Δολώνω δύο στρόμπους και ρίχνω. Η πρώτη ριξιά πήγε άπατη. Ούτε που κατάλαβα πότε το φάγανε. Αλλά τελικά το τρώγανε.  :spiteful:
  Στη δεύτερη ριξιά ήμουνα μάστορας. Προσεκτικός, δεν τον χάλασα το στρόμπο, έριξα και εκεί που έπρεπε καθώς φαίνεται γιατί...
...ρίχνω, μαζεύω τα μπόσικα, τεντώνω και περιμένω. Κάναδυό ψιλοκουνήματα του καλαμιού με άφησαν αδιάφορο αλλά το τρίτο καθόλου! Νοιώθω ένα τράβηγμα, που όμοιο του δεν είχα ξανανοιώσει, ενστικτωδώς κοντράρω και το τράβηγμα συνεχίζεται εντονότερο και με ταρακούνημα του καλαμιού.
    Ρε συ τι γίνεται εδώ ; Τα χέρια τρέμουνε, τα πόδια κοπήκανε και δε θυμάμαι πως και που βρήκα τη σταθερότητα να κάνω το πρέπον.
Λεβάρισμα. Στην αρχή  αργό, στη συνέχεια λίγο πιο γρήγορα να του δίνω και λίγω ( με το καλάμι) όποτε χρειαζότανε. Είπαμε, τέτοιο ψάρι, όύτε στα όνειρα μου. Μέχρι που φάνηκε. Ασήμισε ο τόπος. Και τώρα η κόντρα εξελίχθηκε σε κεφάλια. Από εδώ και από εκεί. Να φύγει η ρουφιάνα, γιατί τσιπούρα ήτανε, την έβλεπα και με έβλεπε καθαρά πια.
Την έφερα στα πόδια μου και μου την κοπάνησε δεν ξέρω και εγώ πόσες φορές. Αλλά ήτανε καλά μαγκωμένη και έγραφε και το όνομα μου πάνω της...
Στο τέλος, σκασμένη έγειρε στο πλάϊ καθώς πλησίαζε. Απλώνω να τηνε πιάσω και ίσα που προλαβαίνω. Έτοιμη ήτανε να φύγει πάλι. Με χέρια, με πόδια( :shok:) τη μπλοκάρισα τελικά. Ούτε που το πίστευα. Ένα ψάρι, κοντά μισό κιλό, σε σχέση με τους σπάρους και τα κεφαλόπουλα ήτανε τουλάχιστον τρόπαιο. Ήτανε επιβεβαίωση ότι αυτός ο νέος τρόπος ψαρέματος απέδειδε... :thank_you2:






Καλύτερος ψαράς είναι αυτός που σέβεται περισσότερο τη θάλασσα

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Συντονιστές: Δημήτρηs ΚουζούπηsΠαπακωστας Δημητρης (tselikas)Γιαννης (STAY_ALIVE)Φώτης Σαρρηγεωργίου
Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.185 δευτερόλεπτα