• 211 800 86 86
  • info@psarema.gr

    Ερώτηση Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....

    11/10/2005 11:35 #1 από fisherman
    Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το .... δημιουργήθηκε από fisherman
    ΕΙΣΑΓΩΓΗ:
    Το ψάρεμα με εγγλέζικο φελλό όπως λέγεται, έχει πολύ λίγο καιρό στη χώρα μας αλλά έχει γνωρίσει τρομερή ανάπτυξη.
    Σε αυτό μεγάλο ρόλο έπαιξε ο ειδικός τύπος καθώς και το ότι είναι ένα ψάρεμα το οποίο δεν σε αφήνει λεπτό να βαρεθείς και σίγουρα εφόσον ψαρέψεις σωστά θα βγάλεις τη τηγανιά σου και πολύ σπάνια θα φύγεις άψαρος.
    Εμείς εδώ θα ασχοληθούμε με το ψάρεμα με εγγλέζικο φελλό που γίνετε με καλάμια μήκους 3,60μ - 5μ και action 2-30γρ.
    Υπάρχει και το χοντρό εγγλέζικο το οποίο γίνετε με καλάμια με action 40-120 γραμμάριων αλλά αυτός ο τύπος ψαρέματος δεν θα μας απασχολήσει τώρα.
    Με το που ακούμε «εγγλέζικο» ο νους μας πάει σε πολύ λεπτά εργαλεία, παράμαλλα αόρατα στο απλό μάτι και γενικά πολύ ελαφρύ εξοπλισμό.
    Είναι αλήθεια ότι όλος μας ο εξοπλισμός είναι πολύ λεπτός, ελαφρύς και με σχετικά μικρές αντοχές.
    Μα και πως θα βγάλω τα τέρατα των 1,5 ή 2 ή και 5 κιλών που λένε?
    Μα το «σύνολο» είναι που δουλεύει και όλα μαζί τα εξαρτήματα συντελούν ώστε να μην σπάει τίποτα την κρίσιμη στιγμή της μάχης.
    Η ατελείωτη παραβολή του καλαμιού μας, τα σωστά φρένα του μηχανισμού και οι ποιοτικές μισινέζες είναι μερικά από τα συστατικά της επιτυχίας, φυσικά μαζί με την εμπειρία του ψαρά.

    ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ:
    Για κάποιον που ξεκινάει τώρα το ψάρεμα με εγγλέζικο φελλό και πάει σε κάποιο κατάστημα ( εννοείτε ότι το καταστηματάρχης ή ο υπάλληλος γνωρίζει το άθλημα ) και θελήσει να εξοπλιστεί, το ποιο σίγουρο είναι ότι θα βρεθεί σε μια θάλασσα από διάφορα ψαροτσουμπλέκια που θα του φανούνε κινέζικα σε σχέση με ότι ήξερε μέχρι τώρα.

    Ο εξοπλισμός που θα χρειαστούμε είναι ο εξής:

    1 καλάμι εγγλέζικου τύπου ( προσωπική επιλογή με action 5-25 gr και μήκος 4,20 - 4,50 μέτρα ).


    1 μηχανισμό match (το πολύ τύπου 2500) με ρηχή μπομπίνα ( να παίρνει περίπου 100-150μ μισινέζα 0,20.


    2 ειδικές στριφταροπαραμάνες για τον φελλό (πχ. Stonfo art 360 με διάμετρο τρύπας ανάλογα την μάνα που χρησιμοποιούμε).


    1 set βαρυδάκια σχιστά.


    1 εργαλείο προσθαφαίρεσης βαρυδίων ( πχ. Stonfo art 19 ).


    1-2 βυθομετρητές 10-15γρ ( πχ Stonfo art 236-1 ).


    1 σακουλάκι αγκίστρια για biggattino ( το οποίο θα αποτελέσει το βασικό μας δόλωμα ) πχ. Mustad Maggot 10515 BR σε μέγεθος 10-16 ανάλογα τα ψάρια που κρατάει ο τόπος. Μην σας τρομάζουν τα μικρά νούμερα, έχουν βγει μέχρι και πεντόκιλα λαυράκια με 14άρι αγκίστρι, σαργοί 1,5 κιλό με 16άρι και ο κατάλογος των παραδειγμάτων δεν έχει τελειωμό.


    4-5 φελλοί διαφόρων τύπων και γραμμαρίων για να καλύψουμε ένα μεγάλο φάσμα καταστάσεων.


    1 καρούλι μισινέζα καλής ποιότητας, No memory και αν είναι δυνατόν βυθιζόμενη ( ανάλογα πόσο χωράει ο μηχανισμός μας ) 0,14 - 0,21 ανάλογα το πόσο έτοιμοι νιώθετε για «ψιλά εργαλεία».


    1 καρούλι μισινέζα καλής ποιότητας, κατά προτίμηση Fluorocarbon 100% ή έστω Coated για τα παράμαλλα μας 0,10 - 0,18 ανάλογα το πόσο έτοιμοι νιώθετε για «ψιλά εργαλεία».




    1 φακελάκι κόμπους stopper νημάτινους ( γι' αυτούς που τα θέλουν έτοιμα, αλλιώς μπορείτε να φτιάξετε κόμπο stop με ένα κομμάτι μισινέζα ).

    1 Απαγκιστρωτή ( κατά προτίμηση μικρό και ανάλογα τα αγκίστρια και το παράμαλλο που θα χρησιμοποιήσετε )


    1 Σφεντόνα για τη μαλάγρα μας (πχ. Stonfo art 339 )


    1 Απόχη με μέγεθος στεφάνης ανάλογα τα ψάρια που στοχεύετε και μήκος ανάλογα το ύψος που έχει το μέρος που ψαρεύετε από εσάς έως την επιφάνια της θάλασσας ( κατά προτίμηση 3- 4 μέτρα και ελαφριά ώστε να μπορούμε να την δουλέψουμε άνετα με το ένα χέρι όταν ψαρεύουμε μόνοι μας) .
    ΠΡΟΣΟΧΗ: Χωρίς απόχη δεν πάμε για ψάρεμα. Η απόχη πρώτη βγαίνει και τελευταία μπαίνει στο αυτοκίνητο μας.

    Αυτά είναι τα ΒΑΣΙΚΑ για να ξεκινήσουμε να ψαρέψουμε «εγγλέζικο»

    Σημείωση: Υπάρχουν και άλλα παρελκόμενα αλλά τα περισσότερα λογικά τα έχετε ήδη από τα άλλα σας ψαρέματα πχ. Φακός κεφαλής κλπ.

    Το καλάμι: Το καλάμι για το εγγλέζικο είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο και είναι δύσκολο μέσα από το κείμενο να σας μεταφέρω την αίσθηση που πρέπει να έχει.
    Αρχικά για μένα το καλύτερο καλάμι είναι 4,20 - 4,50μ και με action 5-25γρ το πολύ σε συνδυασμό με μια μισινέζα 0,14 - 0,17 για μάνα και 0,10 - 0,16 παράμαλλα ( προσοχή εδώ στα κιλά. Ποτέ το παράμαλλο δυνατότερο από την μάνα και ας είναι λεπτότερο ).
    Παραβολικό με πολλά, πολλά δαχτυλίδια μονής στήριξης, στιβαρή βάση μηχανισμού και μικρό βάρος.
    Εδώ τα τρίσπαστα υπερέχουν των τηλεσκοπικών, τόσο σε συμπεριφορά, όσο και σε αριθμό δαχτυλιδιών.
    Μειονέκτημά τους το κουβάλημα ( μεγάλο μήκος τεμαχίου ).
    Πολλοί αναφέρουν σαν μειονέκτημα το ότι πρέπει σε κάθε ψάρεμα να κόβεις την αρματωσιά για να λύσεις το τρίσπαστο.
    Μα είναι ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι μετά από κάθε ψάρεμα κόβουμε την αρματωσιά και στο επόμενο φτιάχνουμε νέα. Τι δικαιολογία θα είχατε αν χάνατε έναν σαργό του κιλού γιατί βαρεθήκατε να αλλάξετε την αρματωσιά και ήταν τριμμένη από κάποιο βράχο?

    Το μηχανάκι: Μικρό ελαφρύ με τέλεια φρένα, ρηχή μπομπίνα να παίρνει περίπου 100-150 μέτρα μισινέζα διαμέτρου 0,20μμ. Γρήγορο με σχέση 5,1 έως 6,1 με πολύ καλό στρώσιμο της μισινέζας και το roller να δουλεύει σωστά χωρίς κολλήματα και να μην κατσαρώνει την λεπτή μάνα.
    Μηχανάκια με Fightdrag, Leveldrag και παρόμοια συστήματα έχουν επιπλέον το προνόμιο να έχουμε προρυθμισμένα τα φρένα και να μην τα σκαλίζουμε την ώρα της μάχης με το ψάρι παρά με ελαφριές ρυθμίσεις του ειδικού μοχλού που διαθέτουν να λασκάρουμε ή να σφίγγουμε ανάλογα τα φρένα χωρίς να χάνουμε την προρύθμιση μας.

    Η μισινέζα ( μάνα ): Μισινέζα διαμέτρου 0,14 - 0,17 NO MEMORY, ανθεκτική στον κόμπο, κατά προτίμηση βυθιζόμενη.

    Το παράμαλλο: Fluorocarbon 100% ή Coated , NO MEMORY, ανθεκτική στον κόμπο.

    Τα αγκίστρια: Hi Carbon σε μικρά νούμερα 10 - 16 με λεπτό στέλεχος, ανθεκτικά και με κοφτερή αιχμή.

    Ο φελλός: Όπως λέει και το όνομα του χρησιμοποιούμε φελλό και με αυτό τον τρόπο μπορούμε να ψαρέψουμε στην επιφάνεια, στα μεσόνερα ή πατωτά ανάλογα πως έχουμε ρυθμίσει την αρματωσιά μας και το που βρίσκονται τα ψάρια που αναζητούμε.
    Με το φελλό καταλαβαίνουμε τα τσιμπήματα των ψαριών και έως ένα βαθμό ο φελλός καρφώνει το ψάρι ( με την αντίσταση που έχει ο φελλός στο νερό λόγω άνωσης ).
    Ο φελλός κατά την γνώμη μου είναι από τα βασικά εξαρτήματα και θα πρέπει να του δώσουμε την πρέπουσα προσοχή, σε ότι αφορά το σχήμα, το βάρος, το ερμάτισμα αλλά και την ποιότητα κατασκευής του.

    Φελλοί υπάρχουν πλαστικοί φελλοί αλλά και από ξύλο balsa και στέλεχος από φτερό παγω
    νιού.
    Σαφώς οι δεύτεροι είναι ποιο ποιοτικοί αλλά και ποιο ακριβοί από τους απλούς πλαστικούς.
    Ο κάθε φελλός χρησιμοποιείτε ανάλογα τις εκάστοτε συνθήκες στην θάλασσα και ανάλογα το δόλωμα που χρησιμοποιούμε και τα ψάρια που αναζητούμε.
    Προσωπικά εγώ χρησιμοποιώ φελλούς τύπου στυλό ( stick ) όταν ψαρεύω και η θάλασσα είναι λάδι ή έχει ελάχιστο αεράκι.

    Αντίθετα εάν έχει καιρό ή απλά κύμα θα χρησιμοποιήσω φελλούς τύπου σταγόνα ( αρνητικά ερματισμένους ) οι οποίοι έχουν καλύτερη συμπεριφορά σε αυτές τις συνθήκες.
    Το πόσο θα ζυγίζει τώρα ο φελλός που θα χρησιμοποιήσουμε εξαρτάτε από το action του καλαμιού μας, τα ρεύματα και το βάθος που θα ψαρέψουμε.
    Τα νούμερα που γράφουν επάνω οι φελλοί ( τουλάχιστον οι καλοί ) είναι του τύπου 10+3 ή 6+1.
    Αυτά μεταφράζονται το πρώτο νούμερο είναι το βάρος του φελλού και το δεύτερο το θεωρητικό μέγιστο ερμάτισμα ( τα βαρυδάκια ) που θα προσθέσουμε για να ζυγίσει σωστά ο φελλός στη θάλασσα.
    Λόγω όμως ότι ποτέ η αλμυρότητα του νερού δεν είναι η ίδια ( εγώ τουλάχιστον αυτό κάνω ), πχ. Σε ένα φελλό +2 βάζουμε +1,75γρ και τον δοκιμάζουμε να δούμε πόσο βυθίζεται, εάν είναι σωστός τότε το αφήνουμε εάν είναι ψηλά απλά προσθέτουμε λίγο βάρος ακόμη μέχρι να ζυγίσει όπως πρέπει.

    Παράδειγμα: Θέλουμε να ψαρέψουμε μελανούρια στα 3-5 μέτρα βάθος με λαδιά και χωρίς πολλά ρεύματα. Ένας φελλός τύπου στυλό ( stick ) με βάρος 6+1 ή 6+2 είναι μια καλή λύση ανάλογα το πόσο γρήγορα θέλουμε να κατεβαίνει το δόλωμα μας στο βυθό.

    Για να ψαρέψουμε στα 15+ μέτρα αλλά θέλουμε να αποφύγουμε τα μικρόψαρα που τρώνε στα μεσόνερα ή και στα 2-5 μέτρα από την επιφάνεια θα βάλουμε έναν 6+3 ή και 6+4 γρ για να κατεβάσουμε την αρματωσιά μας γρήγορα.

    Μέρος 2ο
    Αγοράσαμε τον εξοπλισμό μας και μετά?
    Καταρχήν πρέπει κάπου να τα βολέψουμε όλα αυτά.
    Εδώ προτεραιότητα έχει η φορητότητα και η προστασία των ευαίσθητων εξαρτημάτων μας.

    Μετά από πολλές επιλογές και αλλαγές κατέληξα ότι μια θήκη από αυτές που πουλάνε για videocamera πλησιάζει σχεδόν το ιδανικό.
    Συνήθως ανοίγουν από επάνω, οπότε γλυτώνουμε το να μας πέσουν εξαρτήματα με το άνοιγμα της τσάντας, έχουν παχιά τοιχώματα ( για προστασία της camera ) έχει περιφερειακά γύρω της πολλές θέσεις και θήκες για μικροπαρελκόμενα που κλείνουν είτε με velcro είτε με φερμουάρ, είναι ψιλοαδιάβροχες, έχουν ιμάντα μεταφοράς και το κόστος τους δεν ξεπερνά τα 30€.
    Εφόσον βρούμε και τη τσάντα μας βολεύουμε τα ψαροτσουμπλέκια μας και κοιτάμε τι άλλο μπορεί να χρειαστούμε στο ψάρεμα μας.
    Υγρό για τα κουνούπια, αντηλιακό, sialum και έναν νυχοκόπτη ( Inox ) για να κόβουμε την πετονιά και τα στόπερ που θα φτιάχνουμε ακριβώς χωρίς να περισσεύουν.

    Φυσικά καλό είναι, όπως και σε όλα τα ψαρέματα μας να έχουμε και ένα κουτί πρώτων βοηθειών μαζί μας για κάθε ανάγκη.

    Γέμισμα του μηχανισμού μας με μισινέζα.

    Λόγω ότι έχουμε να κάνουμε με λεπτά εργαλεία ακολουθούμε μια διαδικασία η οποία δεν στρίβει την πετονιά, δεν μας καίει τα δάχτυλα όπως την σφίγγουμε και ταυτόχρονα μαζεύουμε σφιχτά την μισινέζα μας στην μπομπίνα του μηχανισμού.
    Παίρνουμε ένα μικρό κουβά και βάζουμε μέσα χλιαρό νερό.
    Κρατώντας την άκρη του καρουλιού της μισινέζας πετάμε το καρούλι στο νερό και περνάμε την μισινέζα από τον πρώτο οδηγό του καλαμιού μας ( αυτόν που είναι κοντά στο μηχανισμό ) και μετά δένουμε την μισινέζα στην μπομπίνα του μηχανισμού μας.
    Κρατώντας με τα δάχτυλα την μισινέζα λίγο ποιο πάνω από τον μηχανισμό, αρχίζουμε να μαζεύουμε σφιχτά ( όσο πρέπει ) την μισινέζα στον μηχανισμό μας ( μην ανησυχείτε δεν θα καούνε τα δάχτυλά σας αντιθέτως θα νιώθετε το νερό να σας δροσίζει ( μεταφέρετε από τον κουβά μαζί με την μισινέζα που μαζεύουμε ).
    Γεμίζουμε σωστά τον μηχανισμό αλλά όχι υπερβολικά γιατί υπάρχει κίνδυνος η μισινέζα μας να μας πετάξει βιρίνες σε κάποια μελλοντική ρίψη.

    Κάτι άλλο που πρέπει να προσέξετε είναι όταν μαζεύεται την αρματωσιά σας κατά την διάρκεια του ψαρέματος σας να σφίγγετε λίγο την μισινέζα για να στρώνει σωστά επάνω στην μπομπίνα του μηχανισμού σας και να μην είναι χαλαρή και κάποια στιγμή σας πετάξει βιρίνα και τότε τα αποτελέσματα μπορεί να είναι τραγικά.

    Γεμίσαμε και το μηχανάκι μας και είμαστε έτοιμοι.

    Αν βάριεστε να δένετε επιτόπου παράμαλλα καλά θα ήταν να ετοιμάσετε μερικά από το σπίτι αλλά να τα τυλίξετε σε στρογγυλούς φελλούς ή αφρολέξ, γιατί τα λεπτά σας παράμαλλα είναι πολύ ευαίσθητα και παίρνουν φόρμα πολύ εύκολα από τετράγωνους φελλούς.
    Προσωπικά προτιμώ να τα δένω επιτόπου.

    Έτοιμος για ψάρεμα?

    Καταρχήν θα πρέπει να σας πω πως εφόσον ο εξοπλισμός είναι προσεκτικά επιλεγμένος δεν υπάρχει περίπτωση να σας σπάσει πχ. Η μύτη του καλαμιού που όσοι την βλέπουν τρέμουν στην ιδέα αυτή.
    Για το πρώτο μας ψάρεμα, επιλέγουμε κάποιο λιμάνι με καθαρό βυθό και άνετο μόλο και φυσικά να έχει και κανένα ψαράκι.

    Πρώτα από όλα βγάζουμε και ανοίγουμε την απόχη μας.

    Μετά θα βγάλουμε το καλάμι μας και θα το ανοίξουμε προσεκτικά ( προσοχή όσοι έχετε συνήθως Surf 100/200 ) και θα αρχίσουμε να ανοίγουμε ( στα τηλεσκοπικά ) πρώτα την μύτη και μετά το δεύτερο, το τρίτο κτλ, κτλ, προσέχοντας τα δαχτυλίδια να είναι όλα ίσια και σωστά σε μια ευθεία με το μηχανισμό μας.
    Στην περίπτωση του τρίσπαστου παίρνουμε πρώτα την μύτη και την εφαρμόζουμε στο μεσαίο κομμάτι προσέχοντας πάντα τα δαχτυλίδια να είναι σε μια ευθεία και στο τέλος βάζουμε και το τρίτο κομμάτι ( αυτό που έχει τη θέση για τον μηχανισμό μας ) προσέχοντας και εδώ να είναι όλα τα δαχτυλίδια ίσια με την βάση του μηχανισμού.
    Στην συνέχεια στερεώνουμε τον μηχανισμό μας, λασκάρουμε τα φρένα ή ανοίγουμε το pic up και περνάμε την μισινέζα σε ΟΛΑ τα δαχτυλίδια ( μην γελάτε για το ΟΛΑ αλλά πολλές φορές ξεχνάμε και κανένα από την γρηγοράδα μας ).
    Μετά περνάμε στην μισινέζα την στριφταροπαραμάνα που θα κρατάει τον φελλό μας ( ΠΡΟΣΟΧΗ αν έχετε επιλέξει να βάλετε έτοιμα στόπερ του εμπορίου θα πρέπει να τα περάσετε πριν από την στριφταροπαραμάνα ) και στην συνέχεια κάνετε μια θηλεία στην άκρη της μάνας.

    Σε περίπτωση που θέλετε να χρησιμοποιήσετε στριφτάρι απλά δένετε το στριφτάρι αντί να κάνετε θηλιά
    Στην συνέχεια επιλέγετε τον φελλό που θα χρησιμοποιήσετε στο ψάρεμα σας ανάλογα το βάθος, τα ρεύματα και το πόσο ταραγμένη είναι η θάλασσα.

    Ήρεμη θάλασσα: Θα προτιμούσα ένα stick φελλό με βάρος και ερμάτισμα ανάλογα το καλάμι και το βάθος της περιοχής που θα ψαρέψω.
    Λίγο ταραγμένη: Εδώ μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τόσο stick αρνητικά ερματισμένους, όσο και φελλούς σταγόνα ερματισμένους σωστά.
    Πολύ ταραγμένη: Αρνητικά ερματισμένους φελλούς σταγόνα.
    Στην συνέχεια προσθέτουμε τα βαριδάκια ανάλογα με το ερμάτισμα που απαιτεί ο φελλός μας.
    Σε ήρεμη θάλασσα προτιμώ πολλά και ελαφριά βαρίδια παρά λίγα και βαριά και ο λόγος είναι ότι με τα πολλά και ελαφριά πάλετε όλη η αρματωσιά εύκολα και δεν πονηρεύει τα ψάρια.
    Όσο μεγαλώνει το κύμα τόσο ποιο λίγα και βαρύτερα μολιβάκια βάζουμε για να μένει η αρματωσιά μας εκεί που πρέπει να ψαρέψει.
    Εφόσον ερματίσαμε καιρός να δέσουμε το παράμαλλο μας τώρα.
    Δένουμε κανονικά το αγκίστρι μας προσέχοντας να μην καβαλήσουμε σπείρες και πάντα σαλιώνουμε πριν σφίξουμε.
    Στη ελεύθερη άκρη κάνουμε μια θηλιά ίδια με αυτή που κάναμε στην μάνα.
    Περνάμε την θηλιά της μάνας μέσα σε αυτή του παράμαλλου και μετά το αγκίστρι μέσα στην θηλιά της μάνας και ο σύνδεσμος μας είναι έτοιμος.
    Πλεονέκτημα η αντοχή, μειονέκτημα το ότι η αρματωσιά μας στρίβει με την ανάκτηση της και μετά από έναν αριθμό ψαρεμάτων θέλουμε αλλαγή της μισινέζας μας.
    Είτε υπολογίζοντας, είτε από πληροφορίες τοποθετούμε και το στόπερ μας στην μάνα ( στο περίπου ) και είμαστε έτοιμοι.

    Τώρα είμαστε έτοιμοι να ψαρέψουμε αλλά...
    Τι βάθος έχουμε?
    Όσοι έχετε κάποιο ηλεκτρονικό βυθόμετρο ακτής θα βρείτε εύκολα το βάθος της περιοχής αλλά όχι και το σωστό βάθος που πρέπει να ψαρεύει η αρματωσιά σας
    . Καλό είναι λοιπόν να ψάξετε την περιοχή με το βυθόμετρο να δείτε το πώς είναι ο γύρω βυθός και σε τι μέτρα περίπου είσαστε αλλά βυθομέτρηση θα κάνετε και εσείς.
    Προσαρμόζουμε στο αγκίστρι μας τον βυθομετρητή και κάνουμε συνεχείς ρίψεις στο σημείο που θα ψαρέψουμε ( προσοχή όχι σε διαφορετικά σημεία αλλά στο ίδιο πάντα ) προσπαθώντας μετακινώντας το στόπερ, το πάνω μέρος του φελλού μας να είναι ακριβώς στην επιφάνεια της θάλασσας και με το που θα βγάλουμε τον βυθομετρητή ο φελλός μας θα ανέβει περίπου 3-4 εκατοστά.
    Αυτό θα είναι και το βάθος που θα ψαρεύουμε ( εφόσον δεν αλλάξουμε τόπο, δεξιά ή αριστερά ) αλλά θα πρέπει μετά από πολλές ρίψεις να ξαναβυθομετρήσουμε για να είμαστε σίγουροι ότι δεν ξέσυρε το στόπερ μας.
    Εφόσον βυθομετρήσουμε σωστά είμαστε πλέον έτοιμοι για να ψαρέψουμε.

    Το δόλωμα που θα χρησιμοποιήσουμε θα είναι το γνωστό και θαυματουργό Biggattino το οποίο θα δολώσουμε ως εξής.
    Ένα σκουλήκι θα περάσουμε κατά μήκος του στελέχους του αγκιστριού μας και τα υπόλοιπα ( ο αριθμός κυμαίνετε ανάλογα το νούμερο του αγκιστριού μας από 1 ένα και 6 ) απλά θα τα τσιμπήσουμε με το αγκίστρι μας από την μεριά που είναι χοντρό και σκληρό ( όχι από το μυτερό και λεπτό )

    Ρίχνουμε την αρματωσιά μας στο νερό ακολουθώντας μια κυκλική κίνηση για να μην μπερδευτεί το παράμαλλο με τον φελλό μας και ρίχνουμε απαλά το όλο σύστημα στο σημείο εκείνο που έχουμε κάνει προηγουμένως την βυθομέτρηση.

    Όπως θα προσέξατε δεν ανέφερα καθόλου την διαδικασία του μαλαγρώματος, αλλά αυτό είναι ένα κεφάλαιο από μόνο του και θα το δούμε αμέσως μετά.

    Μέρος 3ο

    Μαλάγρες και μαλάγρωμα:
    Το να καταφέρουμε να μαζέψουμε τα ψάρια της περιοχής που ψαρεύουμε κοντά στο αγκίστρι μας θα πρέπει να μελετήσουμε και να δώσουμε προσοχή σε αρκετούς παράγοντες.
    Πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κοιτάξουμε είναι η φορά των ρευμάτων ( προς τα που πάνε τα ρεύματα ).
    Συνήθως τα επιφανειακά ρεύματα ακολουθούν αντίθετη πορεία απο τα ποιο βαθειά υπόγεια ρεύματα.
    Αν δηλαδή το επιφανειακό ρεύμα ακολουθεί την πορεία από τα δυτικά προς τα ανατολικά το βαθύ υπόγειο ρεύμα θα έχει ( προσοχή όχι πάντα ) την αντίστροφη πορεία, δηλαδή από ανατολικά προς τα δυτικά.
    Συνήθως όταν ξεκινάει κάποιος το ψάρεμα με εγγλέζικο και με ρωτάει με τι να ψαρέψει, του προτείνω Biggattino και να μαλαγρώσει με το ίδιο, όταν εκεί που θα ψαρέψει είναι σχετικά ρηχά ( έως 5 μέτρα ) και δεν υπάρχουν δυνατά ρεύματα.
    Σε περίπτωση τώρα που το βάθος ξεπερνάει τα 5 μέτρα και εμείς θέλουμε να μαλαγρώσουμε στο βυθό, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε κάποια μαλάγρα ( είτε του εμπορίου είτε ιδιοκατασκευή ) η οποία να φτάνει στο βυθό χωρίς να διαλύετε κατά τη διαδρομή ( εκτός και επιθυμούμε κάτι τέτοιο ).
    Από την άλλη υπάρχουν μαλάγρες οι οποίες βυθίζονται ( συνήθως διαλύονται στα μεσόνερα ) αφήνοντας πίσω τους ένα ίχνος τόσο ορατό όσο και μυρωδάτο.
    Αυτές θα τις χρησιμοποιήσουμε σε περίπτωση που θέλουμε να ψαρέψουμε αφρόψαρα, πχ. μελανούρια, αλλά θέλουμε να φτάνουν και στον βυθό για κανένα πατόψαρο.
    Η δικιά μου εμπειρία περιορίζεται "μόνο" στις έτοιμες μαλάγρες, μιας και ο χρόνος που διαθέτω δεν μου επιτρέπει να κάτσω να φτιάξω κάτι σωστό για το κάθε ψάρεμα.
    Το γράφω απλά για να μην νομίζετε ότι είμαι εναντίον στις "σπιτικές" μαλάγρες ή προσπαθώ να πατρονάρω τις μαλάγρες του εμπορίου.
    Η εύκολη λύση είναι οι έτοιμες μαλάγρες ( οι γνωστές στα κουβαδάκια ) σε διάφορες γεύσεις και ποσότητες ανάλογα τα ψάρια που κυνηγάμε και σε υγρή ή ημίυγρη μορφή, η οποία μας βολεύει ώστε να την ανακατέψουμε με το Biggattino μας.
    Συνηθισμένες γεύσεις είναι, η σαρδέλα, η σαρδέλα με αίμα, η ρέγγα, η ατζούγια, το τυρί, το τυρί με γαρίδα, το τυρί με γάλα, το τυρί με γάλα και σκόρδο και αρκετές άλλες ικανές να καλύψουν όλο το διαιτολόγιο των ψαριών που κυνηγάμε.
    Η ποιο δύσκολη και χρονοβόρα λύση είναι η μαλάγρες σε σκόνη, που κατά τη γνώμη μου είναι και οι καλύτερες από τις δύο ( έτοιμες & σκόνη ) μιας και είναι ποιό εύκολο να κάνεις έτσι την πρόσμιξη που θέλεις και στην αναλογία που θέλεις άσχετα εαν υπάρχει ή όχι έτοιμη και φυσικά ορίζει εσύ το πόσο βαριά και σκληρή θέλεις να είναι.
    Ο τρόπος παρασκευής της είναι σχετικά εύκολος.
    Εφόσον επιλέξουμε την γεύση και την ποσότητα που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε, παίρνουμε ένα κουβά ή μια λεκάνη και αδειάζουμε περίπου τα 3/4 της σκόνης από το κάθε σακουλάκι.
    Ο λόγος που δεν την ρίχνουμε όλη μέσα είναι ότι πιθανόν στο τέλος να την κάνουμε ποιο μαλακή από ότι θέλουμε και θα χρειαστούμε λίγο σκόνη για να σφίξουμε την κυρίως μαλάγρα μας.
    Την υπόλοιπη που θα περισσέψει την βάζουμε κάπου όλη μαζί και την ανακατεύουμε απλά να ανακατευτούν οι γεύσεις ( εννοείτε εφόσον έχουμε επιλέξει να βάλουμε πάνω από μία γεύση μαλάγρας ).
    Στην συνέχεια ανακατεύουμε στον κουβά το μίγμα της σκόνης που έχουμε ρίξει μέχρι να γίνει ομοιογενείς το μίγμα.

    TIP 1: Εάν ψαρέψουμε με δόλωμα Biggattino σε ένα ταπεράκι βάζουμε λίγο από την σκόνη του μίγματος και εκεί βάζουμε 1 - 2 χούφτες Biggattino για τουλάχιστο 3-4 ώρες.
    Με αυτό τον τρόπο το Biggattino τρώει από το μίγμα και αποκτά το ίδιο άρωμα με την μαλάγρα μας.

    TIP 2:Πολλοί είναι αυτοί που βάζουν το Biggattino στην μαλάγρα σε αυτό το στάδιο, δηλαδή λίγο πριν μπει το νερό. ¶λλοι πάλι βάζουν το Biggattino στην μαλάγρα εφόσον αυτή είναι έτοιμη.

    Εφόσον λοιπόν ανακατέψουμε σωστά την σκόνη μας ήρθε η ώρα να ρίξουμε νερό.
    Εδώ είμαστε.....
    Πολλοί λένε ότι πρέπει να βάλουμε νερό από την θάλασσα.
    Από δικές μου πληροφορίες από τις εταιρείες που φτιάχνουν τις εν λόγω σκόνες προτείνουν "γλυκό νερό" και όχι θαλασσινό.
    Με το γλυκό ενεργοποιούνται προφανώς τα συστατικά της μαλάγρας καλύτερα.
    Ρίχνουμε λοιπόν σιγά σιγά νερό και ανακατεύουμε προσπαθώντας να μην αφήνουμε σβόλους αλλά να τους διαλύουμε με το χέρι μας.
    Μόλις η μαλάγρα μας είναι αρκετά σφιχτή και μπορούμε να την κάνουμε μπάλα χωρίς να διαλύετε ρίχνουμε εκεί μπροστά μας ένα μικρό σβόλο για να δούμε την συμπεριφορά της.
    Ανοίγει? Λιώνει και διαλύετε? ή πάει στο πάτο αφήνοντας ένα ελαφρύ ίχνος?
    Όλα αυτά έχουν μεγάλη σημασία ώστε η μαλάγρα μας να συμπεριφέρεται σωστά και φυσικά να φτάσει στο βυθό.
    Έχουμε λοιπόν ετοιμάσει την μαλάγρα μας.
    Ένας τελευταίος έλεγχος και προσπαθούμε η μαλάγρα μας να μην έχει σβόλους ( πολλοί είναι αυτοί που περνούν την μαλάγρα τους από το ειδικό κόσκινο γιαυτό τον λόγο ).
    Εγώ προσωπικά δεν την περνάω από κόσκινο ( αν και πρέπει ) απλά λόγo χρόνου και ίσως και λίγο τεμπελιάς...
    Φτάσαμε λοιπόν στο τέλος και έχουμε έτοιμη την μαλάγρα μας.
    Εδώ θα την αφήσουμε 20-30 λεπτά να ηρεμήσει και να ενεργοποιηθούν τα συστατικά της.
    Μπορείτε κάλλιστα στο χρόνο αυτό να ετοιμάσετε το καλάμι σας, την αρματωσιά σας και ότι άλλο δεν έχετε έτοιμο από το σπίτι σας.
    Εφόσον έχουμε ετοιμαστεί και αφήσει την μαλάγρα μας να ηρεμήσει ήρθε η ώρα να μαλαγρώσουμε.
    Έχοντας επιλέξει το μέρος που θα ψαρέψουμε και έχοντας παρακολουθήσει τα ρεύματα ( υποθέτουμε ότι δεν υπάρχουν ) προσέχουμε η μαλάγρα μας να πέσει κοντά στο αγκίστρι μας.
    Στην αρχή θα φτιάξουμε 4-5 μπάλες και θα τις ρίξουμε σε ακτινική διάταξη στο σημείο που θα ρίχνουμε το αγκίστρι μας.
    Στην συνέχεια θα μαλαγρώνουμε κατά περιόδους και πάντα προς την περίοδο που κόβουν τα τσιμπήματα.
    Μην πέσετε στην παγίδα να ρίξετε τόνους μαλάγρας ( αχ δάσκαλε που δίδασκες.... το λέω γιατί το έχω κάνει πολλές φορές αυτό το λάθος, ειδικά όταν δεν έχει ψάρια ) γιατί μάλλον αρνητικά αποτελέσματα θα έχετε.
    Αν ακολουθήσετε αυτούς τους απλούς κανόνες πιστεύω δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα.

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    11/10/2005 16:43 #2 από fisherman
    Απαντήθηκε από fisherman στο θέμα Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....
    Οπως θα παρατηρήσατε σαν αρχή έβαλα το άρθρο Εγγλέζικο απο το Α εως το ...
    Ακριβώς αυτό θα κάνουμε εδώ.
    Θα πάμε παρακάτω.
    Τα υλικά και οι τεχνικές που θα συζητήσουμε εδώ θα βγούν κάποια στιγμή υπο την μορφή άρθρου αλλά αργότερα οταν θα είναι ολοκληρομένα και σωστά.
    Περιμένω λοιπόν τις ερωτήσεις και της δικές σας εμπειρίες που ειχατε μ ετην όμορφη αυτή τεχνική.
    Προς θεού μη νομίζετετ οτι το παίζω ξερόλας ή θεός στο εγγλέζικο απλά είναι μια κλειστή συζήτηση για εσάς που θέλετε να πάρετε και να δώσετε γνώσεις σε όλους μας και απο όλους μας.

    Ελπίζω να δικαιωθώ για τον τίτλο της συζήτησης απο το Α εώς το .... :wink:

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    11/10/2005 18:34 #3 από wizzard
    Απαντήθηκε από wizzard στο θέμα Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....
    Γιώργο για άλλη μια φορά μπράβο για το μεράκι σου και την αγάπη που έχεις για το ψάρεμα. Αυτό που έχω να πω σχετικά με το άρθρο είναι σχετικά με το ερμάτισμα του φελλού.Και εγώ στην αρχή τον ερμάτιζα κατά το 95% του αναφερόμενου βάρους.Όμως δεν το κάνω πια. Ο λόγος; Από την στιγμή που ερμάτιζα τον φελλό 100% δεν έχασα τσιμπιά.(έχασα όμως ψάρια :lol: )
    Αυτά προς το παρόν.

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    12/10/2005 09:35 #4 από paschal_s
    Απαντήθηκε από paschal_s στο θέμα Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....
    Φίλε wizzard πιστεύω ότι το ερμάτισμα του φελού (τουλάχιστον σε επίπεδο 95-100%) έχει να κάνει καθαρά με τη σωστή εμφάνισή του έξω από το νερό. Εγώ τον ερματίζω στο 95% ώστε αν υπολογίσουμε και το βάρος δολώματος και στριφταριού (που το χρησιμοποιώ πάντα) να έχω ένα διακριτό κομάτι φελού. Ειδικά όταν μιλάμε για ημερίσιο ψάρεμα με το ήλιο φάτσα και με συνθήκες υψηλού contrast χρειάζεται να το βλέπεις καθαρά. ¶λλωστε μιλάμε για τόσο ψιλούς φελούς που η μικρή διαφορά στο ερμάτισμα δεν πιστεύω να έχει καμία απολύτως επίδραση στα τσιμπήματα.
    Εγω θα ήθελα να κάνω και μια ερώτηση στον Γιώργο αναφορικά με το πέταγμα (μια που το έθεσε στην συνάντηση της Λεπτοκαριάς). Σε συνθήκες με κόντρα αέρα και μετά από αρκετές δοκιμές, αποφάσισα να πετάω την αρματωσιά μου από το πλάι και χαμηλά (παράλληλα με το έδαφος) και όχι από πάνω. Δίνω έτσι λιγότερο ύψος με αποτέλεσμα να είναι λιγότερο εκτεθιμένη στον αέρα και να μην μου γυρνάει πίσω. Μάλιστα με αυτόν τον τρόπο είχα και ελάχιστα μπερδέματα. Βέβαια δεν έπιανα το "απόλυτο" μήκος αλλά τουλάχιστον πήγαινα μακρύτερα από το overhead πέταγμα.
    Μήπως υπάρχει καλύτερος τρόπος πετάγματος σε κόντρα αέρα?
    Φιλικά Πασχάλης

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    12/10/2005 13:50 #5 από fisherman
    Απαντήθηκε από fisherman στο θέμα Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....

    wizzard έγραψε: Γιώργο για άλλη μια φορά μπράβο για το μεράκι σου και την αγάπη που έχεις για το ψάρεμα. Αυτό που έχω να πω σχετικά με το άρθρο είναι σχετικά με το ερμάτισμα του φελλού.Και εγώ στην αρχή τον ερμάτιζα κατά το 95% του αναφερόμενου βάρους.Όμως δεν το κάνω πια. Ο λόγος; Από την στιγμή που ερμάτιζα τον φελλό 100% δεν έχασα τσιμπιά.(έχασα όμως ψάρια :lol: )
    Αυτά προς το παρόν.


    Αποστόλη θεωριτικά ο φελλός πρέπει να ζυγίζετε στο 100% του αναγραφόμενου βάρους για να έχει την σωστή ευαισθησία στο τσίμπιμα και την μικρότερη αδράνια ( αντίσταση ) στο τσίμπιμα του ψαριού.
    Αυτό στην πράξη γίνετε ( απο δικιά μου πάντα εμπειρία ) ΜΟΝΟ με ακριβούς φελλούς Balsa και κεραία απο φτερό παγωνιού.
    Αν μιλάμε για τέτοιους φελλούς το 100% είναι σωστό και επιβάλετε για να δουλέψει σωστά ο φελλός.
    Αλλά αν μιλάμε για φελλού ςτου εμπορίου πλαστικούς ( που πολλές φορές αναγραφουν και λάθος στοιχεία ) τότε .... :? μονο ο πειραματισμός μας σώζει. :wink:

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    12/10/2005 14:06 #6 από fisherman
    Απαντήθηκε από fisherman στο θέμα Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....

    paschal_s έγραψε: Φίλε wizzard πιστεύω ότι το ερμάτισμα του φελού (τουλάχιστον σε επίπεδο 95-100%) έχει να κάνει καθαρά με τη σωστή εμφάνισή του έξω από το νερό. Εγώ τον ερματίζω στο 95% ώστε αν υπολογίσουμε και το βάρος δολώματος και στριφταριού (που το χρησιμοποιώ πάντα) να έχω ένα διακριτό κομάτι φελού. Ειδικά όταν μιλάμε για ημερίσιο ψάρεμα με το ήλιο φάτσα και με συνθήκες υψηλού contrast χρειάζεται να το βλέπεις καθαρά. ¶λλωστε μιλάμε για τόσο ψιλούς φελούς που η μικρή διαφορά στο ερμάτισμα δεν πιστεύω να έχει καμία απολύτως επίδραση στα τσιμπήματα.
    Εγω θα ήθελα να κάνω και μια ερώτηση στον Γιώργο αναφορικά με το πέταγμα (μια που το έθεσε στην συνάντηση της Λεπτοκαριάς). Σε συνθήκες με κόντρα αέρα και μετά από αρκετές δοκιμές, αποφάσισα να πετάω την αρματωσιά μου από το πλάι και χαμηλά (παράλληλα με το έδαφος) και όχι από πάνω. Δίνω έτσι λιγότερο ύψος με αποτέλεσμα να είναι λιγότερο εκτεθιμένη στον αέρα και να μην μου γυρνάει πίσω. Μάλιστα με αυτόν τον τρόπο είχα και ελάχιστα μπερδέματα. Βέβαια δεν έπιανα το "απόλυτο" μήκος αλλά τουλάχιστον πήγαινα μακρύτερα από το overhead πέταγμα.
    Μήπως υπάρχει καλύτερος τρόπος πετάγματος σε κόντρα αέρα?
    Φιλικά Πασχάλης


    Πασχάλη το βάρος του δολώματος στο νερό είναι σχεδόν μηδενικό οπότε μην το υπολογίζεις σαν ερμα...
    Το πέταγμα στο εγγλέζικο είναι μια τέχνη απο την άποψη οτι πρέπει να μην μπερδευετε το παράμαλλο ( το οποίο έιναι αρκετά μακρύ αλλά και λεπτό ) με τον φελλό.
    Θα προσπαθήσω να περιγράψω την κίνηση.
    Ξέχασε οτι ξέρεις απο casting βολές....
    Κρατώντας το καλάμι εμπρός και την αρματωσιά να κρέμεται κάνουμε μια κυκλική κίνηση πίσω αριστερά και το φέρνουμε πίσω δεξιά μας και μετά εμπρός με όλη την κίνηση να γίνετε μαλακά και όχι με αποτομες κινήσεις.
    Με αυτόν τον τρόπο απλώνει η αρματωσιά μας και με λίγη εξάσκιση πάει και στο σημείο που θέλουμε με μεγάλη ακρίβεια.
    Προυπόθεση να έχουμε σωστό εξοπλισμό.
    Αυτό με το απόλυτο μήκος δεν το κατάλαβα.
    Πόσο δηλαδή θέλεις να πετάξεις.
    Δεν χρειάζετε να ψαρέψουμε μακριά μας, μιας και μετά έχουμε άλλα προβλήματα.

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    12/10/2005 15:49 #7 από paschal_s
    Απαντήθηκε από paschal_s στο θέμα Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....
    Γιώργο έχεις δίκιο ότι με το εγγλέζικο δεν ψαρεύουμε πολύ μακριά. Μου έτυχε όμως σε αρκετές περιπτώσεις να έχω κόντρα αέρα και με φελό 8+2 να μην μπορώ να ρίξω πάνω από 10 (π.χ.) μέτρα διότι έπαιρνε ύψος η αρματωσιά και μου την γυρνούσε ο αέρας πίσω. Ο μόνος λόγος να προσπαθήσω να πάρω μέτρα είναι για να είμαι όσο λιγότερο ορατός γίνεται από τα ψάρια, να αποφύγω σκαλώματα από βράχια κτλ κτλ.

    Θα ήθελα εδώ να αναφέρεις πόσο drop αφήνουμε στην πετονιά μας (αν υποθέσουμε πχ μια αρματωσιά από φελό έως αγκίστρι 1.5 μέτρα) ώστε να γίνει η βολή μας πιο ομαλή. Επίσης πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα μπόσικα που μονίμως έχει η μάνα (εκτός από το μεγάλο μήκος καλαμιού που βοηθάει σε αυτόν τον τομέα) προκειμένου να καρφώνουμε άμεσα. Και πάλι εδώ πέρα ο αέρας μου έφερνε τον φελό-αρματωσιά προς το μέρος μου με αποτέλεσμα να μαζεύω συνέχεια μπόσικα και να επηρεάζω το ψάρεμά μου.

    Και κάποια άλλα πρακτικά προβλήματα.

    1)το stopper από μισίνα που κάνω δεν κρατάει πολλές φορές σταθερό μήκος αφού ο φελός το μετακινεί (μιλάω για το κάτω stopper και όχι αυτό που ρυθμίζει το βάθος που ψαρεύω). Θα μου λυθεί το πρόβλημα αμα πάρω stopper του εμπορίου (όχι σιλικονούχα) ?

    2)οι φακές όσο και να τις σφίξω στην μάνα πολλές φορές ματακινούνται με αποτέλεσμα να αλλάζει η ισορροπία της αρματωσιά μου. Πόσο μπορώ να τα σφίξω χωρίς να κάνω ζημιά στην μάνα?

    Για να γίνω πιο σαφής αναφέρω την αρματωσιά που κάνω: Αγκίστρι με 70-80 εκ παράμαλλο-στριφταράκι-μάνα. Αφήνω πάνω από το στριφταράκι 70-80 εκ χώρο για τα μολυβάκια και μετά περνάω το πρώτο stopper και μετά έχω την στριφταροπαραμάνα και το δεύτερο stopper, αυτό της βυθομέτρησης. Τα μολυβάκια συνήθως τα βάζω σε 3 ομάδες των τριών με τα βαρύτερα κοντά στο στριφταράκι, τα μεσαία στην μέση της απόστασης στριφτάρι φελός και τα τρία πιό μικρά κοντά στον φελό.




    Φιλικά Πασχάλης

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    13/10/2005 12:19 #8 από no-nick
    Απαντήθηκε από no-nick στο θέμα Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....
    πασχαλη ειχα και εγω τα ιδια προβληματα με τα στοπερ, ειτε του εμποριου ειτε με πετονια ειχα προβλημα. με αυτα του εμποριου μετα που φουσκωναν στο νερο χαλαρωναν , επισης οταν προσπαθουσα να βρω το βαθος και τα μετακινουσα πανω κατω στην μανα, αυτη μου κατσαρωνε παρα πολυ. ψες τη νυχτα εκαμα διαφορα πειραματα για στοπερ, τελικα νομιζω βρηκα την ληση με το να χρησημοπιησω ελαστικο νημα απο αυτο που πουλανε στα καταστηματα με ειδη ραπτικης, το βρισκουμε σε πολλα χρωματα για να ειναι ευδιακρητο.μετα που εκανα κομπο πανω σε 18ρα μανα και το εσφιξα καλα δεν μου παρουσιασε η μανα το προβλημα να κατσαρωνη, μετα τοποθετησα την μανα με το στοπερ σε ενα ποτηρι νερο για 30 λεπτα περιπου και δεν χαλαρωσε καθολου. τωρα μενει να το δοκιμασω σε πραγματικες συνθηκες ψαρεματος . ελπιζω να βρηκα την λυση

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    13/10/2005 13:35 #9 από paschal_s
    Απαντήθηκε από paschal_s στο θέμα Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....
    Νίκο μου μετά από παρότρυνση φίλου από το site είχα χρησιμοποιήσει οδοντικό νήμα για stopper. Μερικές φορές μου δούλεψε καλά και μάλιστα το κερί του απέτρεπε το νήμα από το να πάρει νερό και να χαλαρώσει. Μερικές φορές όμως δεν μου δούλεψε καλά (ίσως επειδή ήτανε αρκετά παλιό και είχε χάσει τις ιδιότητές του) και γι’αυτό το εγκατέλειψα (θα το ξαναδοκιμάσω όμως). Θα ήθελα όμως να μου δώσεις περισσότερες πληροφορίες για το νήμα αυτό που λές όπως τι διάμετρο είναι, τι χρήση έχει για να ξέρω να το ζητήσω και τι κόμπο κάνεις για να το δέσεις.
    Πάντως για το κάτω stopper θα ήθελα και μια άλλη λύση πιο σταθερή μια που δέχεται όλη τη δύναμη της βολής. Δοκίμασα μια φορά μάλιστα και έκανα έναν γαιδουρόκομπο και πέρασα ένα μολυβάκι (φακή) από πάνω του ώστε ο φελός να κοντράρει στο μολυβάκι. Πέτυχα αυτό που ήθελα αλλά ξέρω ότι θυσιάζω την αντοχή της μάνας, κάτι που δεν μου αρέσει.
    Εδώ τίθεται και ένα άλλο θέμα. Όταν για stopper χρησιμοποιώ μισινέζα, βάζω 2 νούμερα μικρότερα από τη μάνα. Δλδ για μάνα 20άρα βάζω stopper από 18άρα. Μήπως κάνω λάθος και πρέπει να βάλω μικρότερη/μεγαλύτερη?
    Φοβάμαι όμως ότι ξεκινάμε από τη μέση και εδώ θα έπρεπε να επέμβει ο Γιώργος για να ξεκαθαρίσει μερικά πράγματα. Η ημιμάθεια άλλωστε είναι χειρότερη από την αμάθεια!!!!!!!
    Φιλικά Πασχάλης

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    13/10/2005 15:02 #10 από wizzard
    Απαντήθηκε από wizzard στο θέμα Εγγλέζικο ψάρεμα απο το Α έως το ....
    Πασχάλη καλησπέρα θα 'ηθελα να μου λείσεις μια απορία ή μάλλον δύο.Η πρώτη είναι ποιός ο λόγος της ύπαρξης δεύτερου στόππερ κάτω από τον φελλό (ένα πράγμα που μου θυμίζει bollonoge) μιας και νομίζω πως την δουλειά του την κάνει σωστά το τελευταίο βαρίδι (το βαρίδι που είναι ξέχωρο από την αρματωσιά).Η δεύτερη απορία μου είναι γιατί είσαι φανατικός της ύπαρξης στριφταριού. Εγώ που κάνω θηλειά-θηλειά δεν έχω προβλήματα.
    Για το στόππερ βυθομέτρησης χρησιμοποίησε λίγο χοντρίτερη πετονιά από την μάνα .
    Υ.Γ Ελπίζω μέσα από το τόπικ αυτό να γίνουμε καλύτεροι εγγλεζάδες :lol:

    Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

    Συντονιστές: Δημήτρηs ΚουζούπηsΠαπακωστας Δημητρης (tselikas)Γιαννης (STAY_ALIVE)Φώτης Σαρρηγεωργίου
    Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.188 δευτερόλεπτα

    Επικοινωνία

      Τηλέφωνο : 210 3001234

      Τηλέφωνο : 211 8008686

      Κινητό      : 693 6572728

      info@psarema.gr

     

    No Internet Connection