Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009 23:29

Η γειτονιά ήταν καλή για την Ακρόπολη, γιατί δεν είναι για το μουσείο;

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)


Ο Μιχάλης Φωτιάδης, ο Ελληνας αρχιτέκτονας της ομάδας Τσουμί, δεν καμαρώνει, φυσικά, για τις μεγάλες πολυκατοικίες της αντιπαροχής που περιβάλλουν το μουσείο. Σε μια ευνομούμενη χώρα, τώρα που ανέβηκε η αξία τους, θα τους επιβαλλόταν, λέει, κάποιος φόρος. Θα ήταν χρήσιμος και για τον καλλωπισμό της γειτονιάς.


«Η θέση του μουσείου είναι πολύ σημαντική, αφού βρίσκεται σε οπτική επικοινωνία με την Ακρόπολη, αλλά και πολύ στριμωγμένη», υποστηρίζει ο έτερος της αρχιτεκτονικής ομάδας Τσουμί, Μιχάλης Φωτιάδης. «Ακούσαμε τόσα και τόσα για το μέγεθος του μουσείου. Αλλά αν θέλεις ένα μουσείο που να χωράει ολόκληρο τον Παρθενώνα, δεν μπορεί να είναι μικρότερο. Υπό αυτή την άποψη το θέμα αυτό ήταν εξ αρχής προβληματικό».

Θα μπορούσε ωστόσο ο αρχιτέκτονας να βρει λύση ώστε να μη βλέπει ο επισκέπτης του μουσείου μια όψη της Αθήνας διόλου κολακευτική για την πόλη, έτσι δεν είναι;

«Αν το κτήριο δεν έβλεπε αυτή την Αθήνα, τη βαριόμοιρη και μίζερη, δεν θα έβλεπε και τον Παρθενώνα. Μια φίλη δημοσιογράφος μού είπε, "αφού ξέρατε εκ των προτέρων ότι υπάρχουν δύο διατηρητέα κτήρια σ' αυτό το τετράγωνο, οι δύο πολυκατοικίες της Διον. Αρεοπαγίτου, γιατί γυρίσατε το κτήριο να βλέπει προς τα εκεί;". Της απάντησα, "γιατί δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς". Ο εξώστης, που έχει θέα προς τον Παρθενώνα, λειτουργεί συγχρόνως και ως στέγαστρο της ανασκαφής, που βρίσκεται κάτω από το μουσείο. Επίσης σηματοδοτεί την είσοδο του μουσείου».

Μήπως αν έλειπε το κτήριο Βάιλερ, θα μπορούσε το κτήριο να βλέπει καλύτερα την Ακρόπολη;

«Εμείς είχαμε να φτιάξουμε το μουσείο σε ένα οικοδομικό τετράγωνο που είχε μια σειρά κτισμάτων τα οποία είχαν από 20ετίας χαρακτηρισθεί ως απαλλοτριωτέα και τρία διατηρητέα. Στο κενό έπρεπε να κατασκευάσουμε ένα κτήριο που να κρατά τις δέουσες αποστάσεις από τα διατηρητέα. Κι αυτό τηρήθηκε. Το διατηρητέο Βάιλερ έχει μια παρουσία στο χώρο και το χρησιμοποιεί χρόνια η Αρχαιολογική Υπηρεσία. Αλλά μήπως θυμάστε τι ύψος έχουν οι πολυκατοικίες που περιβάλλουν το μουσείο; Πρόκειται για πολύ μεγάλα κτήρια, για τα οποία δεν καμαρώνει κανείς, που, δυστυχώς, χτίστηκαν με τις αρχές της αντιπαροχής. Αυτή είναι η Αθήνα. Κι αφού η γειτονιά αυτή ήταν καλή ώς τώρα για την Ακρόπολη, γιατί δεν είναι για το μουσείο;»

Τώρα που το πρόβλημα φάνηκε, δεν θα μπορούσε να υπάρξει ένας έξυπνος αρχιτεκτονικά τρόπος για να μην προβάλλεται αυτό το κομμάτι της πόλης, που δεν είναι το ωραιότερο;

«Πώς να επέμβεις όταν βλέπεις αλλού το λουτρό, αλλού την κουζίνα, την μπουγάδα, τις κεραίες και ούτω καθ' εξής; Γιατί, μετά την καθαίρεση των πολυκατοικιών του οικοπέδου Μακρυγιάννη, ήρθαν στην πρώτη γραμμή θέασης οι παλιές πολυκατοικίες της οδού Χατζηχρήστου, ορατές από τη νότια πλευρά του μουσείου. Στον πρώτο όροφο, των Αρχαϊκών, το ζήτημα το αντιμετωπίσαμε με τζάμια αμμοβολής, απ' όπου μπαίνει το φως αλλά δεν φαίνεται τίποτα απ' έξω κι έτσι δεν διασπάται η προσοχή του επισκέπτη κατά την περιήγησή του».

Στην αίθουσα του Παρθενώνα φαίνεται πως τοποθετήθηκαν τελευταία κάποια πανέλα με λεπτό ύφασμα, τα οποία όμως δεν κρύβουν τις πολυκατοικίες με τις πολύχρωμες τέντες και το δάσος των κεραιών.

«Αυτά τα στοιχεία προστατεύουν τα εκθέματα από τον ήλιο. Κάθε πλευρά από τις τέσσερις της αίθουσας αυτής έχει διαφορετικά στοιχεία στα τζάμια με αισθητήρες. Ετσι, όταν οι συνθήκες το απαιτούν, κατεβαίνουν πανό από μέταλλο και πανί, ενώ συγχρόνως εξακολουθείς να βλέπεις έξω. Κάναμε έναν χώρο διαφανή γνωρίζοντας πως θα δεχθούμε επικρίσεις. Οταν πήραμε το βραβείο για τη μελέτη του μουσείου, μας είπαν, και τώρα πηγαίνετε να λύσετε το πρόβλημα που δημιουργήσατε».

Υπάρχει μήπως ένα σχέδιο με προτάσεις του κ. Τσουμί για τη βελτίωση των όψεων των γύρω κτηρίων, ώστε όσοι ιδιοκτήτες το επιθυμούν να το υλοποιήσουν, δεδομένου ότι τα ακίνητα απέκτησαν τώρα και μεγαλύτερη αξία;

«Σε άλλες χώρες ευνομούμενες, όταν ο περιβάλλων χώρος βελτιώνεται και κάποια ακίνητα ευνοούνται, τους επιβάλλεται κάποιος φόρος. Σε εμάς δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Κι επειδή γίνεται πολύς λόγος για τις κεραίες στη γειτονιά του μουσείου, θυμάμαι προ πολλών ετών όταν ο δήμαρχος Αθηναίων Πλυτάς είχε πει ότι θα τοποθετηθεί σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο μία κεραία που θα εξυπηρετεί όλους, τότε όλες οι εφημερίδες γέλασαν πάρα πολύ με την απόφασή του. Και φυσικά δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Τέτοιοι είμαστε. Δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε βήμα μπροστά. Θα πηγαίνουμε πάντα πίσω».


ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια