Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010 11:04

Ο Γάλλος επαναστάτης του Μάντσεστερ

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Ο Ερίκ Καντονά αποτέλεσε μία από τις πιο ιδιαίτερες ποδοσφαιρικές φυσιογνωμίες, που αγαπήθηκε και μισήθηκε όσο λίγοι

«1966 was a great year for the British football. Eric was born» (το 1966 ήταν μια υπέροχη χρονιά για το βρετανικό ποδόσφαιρο. Ο Ερίκ γεννήθηκε). Με το διαφημιστικό αυτό σποτάκι, το οποίο τυπώθηκε σε χιλιάδες μπλουζάκια και γέμισε τις πινακίδες στους δρόμους του Μάντσεστερ, θέλησαν οι οπαδοί της Γιουνάιτεντ να εκφράσουν τον θαυμασμό τους προς τον Ερίκ Καντονά. Το γεγονός ότι η Αγγλία το 1966 κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο, μάλλον, μικρή σημασία είχε γι' αυτούς...

Ο Καντονά γεννήθηκε στις 24 Μαΐου του 1966 στη Μασσαλία και αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα στον χώρο του ποδοσφαίρου και όχι μόνο.

Επαναστατικός και δραστήριος από μικρή ηλικία είχε ως πρότυπο τον πατέρα του Αλμπερτ (υπάλληλος ψυχιατρείου), ο οποίος καταγόταν από τη Σαρδηνία. Ξεκίνησε την καριέρα του ως τερματοφύλακας στην άσημη Καγιόλ, αλλά σύντομα κατάλαβε ότι αυτός ο παθητικός ρόλος δεν του ταίριαζε. Αποφάσισε σύντομα με την παρότρυνση και του πατέρα του να αλλάξει θέση μέσα στο γήπεδο και να πάρει το παιχνίδι στα... πόδια του.

Στα 14 του τον ανακάλυψε ο «αιώνιος» προπονητής της Οσέρ, Γκι Ρου, και τον πήρε στην ομάδα του παρά τις έντονες αντιρρήσεις της μητέρας του, Τζολί, για τον δρόμο της «ξενιτιάς» που έπαιρνε ο γιος της. Ο Καντονά, κάνοντας μερικές εκπληκτικές εμφανίσεις με τις εφηβικές ομάδες της Οσέρ, έπεισε τον προπονητή του να τον χρησιμοποιήσει στην πρώτη ομάδα σε ηλικία 17 χρόνων. Από αυτό το σημείο και μετά αρχίζει μια μικρή «Οδύσσεια» για την καριέρα του.

Μετά δύο μέτριες σεζόν από το '83 μέχρι το '85 ο Καντονά δόθηκε δανεικός στη Μαρτίγκ για ένα χρόνο, όπου δεν αγωνίστηκε ούτε σε ένα παιχνίδι! Ωστόσο, ο Γκι Ρου τον ξαναπήρε στην Οσέρ και του έδωσε την ευκαιρία. Ο Καντονά δεν φάνηκε διατεθειμένος να την αφήσει να πάει χαμένη. Εμεινε δύο χρονιές στην ομάδα, και σε 68 εμφανίσεις πέτυχε 21 γκολ. Στο τέλος της δεύτερης σεζόν ήρθε σε σύγκρουση με τον προπονητή του και όχι μόνο, λέγοντας ότι ούτε ο ίδιος (ο Γκι Ρου) αλλά ούτε και η ομάδα του μπορούν να καλύψουν τις φιλοδοξίες του. Επίσης, τον Αύγουστο του '87, μια μπουνιά στο μάτι του τερματοφύλακα συμπαίκτη του Μπρούνο Μαρτίνι του στοίχισε ένα βαρύτατο χρηματικό πρόστιμο. Την ίδια χρονιά, έκανε και το επίσημο ντεμπούτο του με την Εθνική Γαλλίας, στο παιχνίδι με την τότε Δυτική Γερμανία.

Η πρόταση της Μαρσέιγ το καλοκαίρι του '88 ήταν ιδανική με 800 εκατ. δραχμές (ρεκόρ για την εποχή) και ο Ερίκ δεν το σκέφτηκε πολύ, φόρεσε τη φανέλα της και έβαλε πλώρη για κυριολεκτικά καινούργιες περιπέτειες. Οι πρώτες του εμφανίσεις με την καινούρια του φανέλα μέτριες, οι αντιδράσεις του, όμως, στα παιχνίδια, εντυπωσιακές! Μετά την αντικατάστασή του σε ένα ματς έβγαλε τη φανέλα του και την πέταξε στον διαιτητή (αφού πρώτα τον έφτυσε...)! Η κίνηση αυτή σχολιάστηκε αρνητικά από τον πρόεδρο της Μαρσέιγ, Μπερνάρντ Ταπί, με αποτέλεσμα να έρθει και ένας δεύτερος δανεισμός για τον Καντονά, αυτή τη φορά για έξι «ήσυχους» μήνες στην Μπορντό.

Επόμενος σταθμός του η Μονπελιέ. Εκεί μέσα σε ένα χρόνο πρόλαβε να τσακωθεί μόνο με έναν συμπαίκτη του, αλλά και να πανηγυρίσει ένα Κύπελλο Γαλλίας. Το 1990 επέστρεψε στη Μαρσέιγ αλλά ένας σοβαρός τραυματισμός τον άφησε πολύ πίσω και δεν του επέτρεψε να διεκδικήσει θέση βασικού. Το καλοκαίρι του 1991 υπέγραψε στη Νιμς, αλλά ο απείθαρχος χαρακτήρας του δεν τον εγκατέλειψε. Σε παιχνίδι για το γαλλικό πρωτάθλημα αποβλήθηκε και κλώτσησε την μπάλα στον διαιτητή, με αποτέλεσμα η γαλλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία να τον τιμωρήσει για έναν μήνα εκτός αγωνιστικών χώρων. Η ποινή αυτή, όμως, δεν ήταν αρκετή για τον Καντονά, ο οποίος αποκάλεσε ηλίθιους όλα τα στελέχη της γαλλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας με συνέπεια η ποινή του να τριπλασιαστεί!

Ισως εκείνη η απόφαση να έπαιξε τον καθοριστικότερο ρόλο στη μετέπειτα καριέρα του Καντονά.

Η αναγέννηση, η αναγνώριση και η αρχή του τέλους

Ο Ερίκ Καντονά τον Δεκέμβριο του 1991 αποφάσισε να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Ωστόσο, ο Μισέλ Πλατινί και ένας ψυχαναλυτής τον έπεισαν να αναζητήσει την τύχη του στην Aγγλία. Το 1992, η Σέφιλντ Γουέντσντεϊ κινήθηκε για την απόκτησή του, με την προϋπόθεση να τον δοκιμάσει πρώτα. Ο Καντονά το θεώρησε υποτιμητικό και δεν το αποδέχτηκε. Επίσης, απορρίφθηκε από τον Γκρέιαμ Σούνες της Λίβερπουλ. Λίγο αργότερα, η Λιντς έσπευσε να τον αποκτήσει και τα κατάφερε. Ο Γάλλος βοήθησε τη νέα του ομάδα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και από εκείνη τη στιγμή η ζωή του άλλαξε ριζικά.

Η μεταγραφή του στη Μάντσεστερ με 1,2 εκατ. λίρες ήταν η αρχή ενός ονείρου που κράτησε πέντε χρόνια. Στο «Ολντ Τράφορντ» έγινε ο φυσικός ηγέτης των «κόκκινων διαβόλων» και οδήγησε την ομάδα του σε τέσσερα πρωταθλήματα (1993, 1994, 1996, 1997) και δύο Κύπελλα (1994, 1996).

Ο Καντονά, όμως, δεν έλεγε να αποτινάξει από πάνω του τον «μανδύα» του κακού παιδιού. Στις 25 Ιανουαρίου 1995, η Μάντσεστερ έπαιζε στο «Σέλχαστ Παρκ» με την Κρίσταλ Πάλας Αποβλήθηκε για ένα μαρκάρισμα εκτός φάσης και στη συνέχεια χτύπησε στο στήθος με μια εναέρια κλωτσιά έναν άτυχο φίλαθλο των γηπεδούχων, τον Μάθιου Σίμονς, που τον αποδοκίμαζε από την κερκίδα. Από εκείνη τη στιγμή, ο Γάλλος, εκτός από τα προσωνύμια «The Red Devil» (ο κόκκινος διάβολος), «The Winner» (ο νικητής), «The Artist» (ο καλλιτέχνης) και «The Traveler» (ο ταξιδιώτης), απέκτησε ένα ακόμη, «Eric Cantona, the Kung Fu King» (Ερίκ Καντονά, ο βασιλιάς του κουνγκ φου). Μετά την απολογία του, όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για το γεγονός αυτό, η απάντηση που έδωσε μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον αφοπλιστική: «Οταν οι γλάροι ακολουθούν τις τράτες, είναι γιατί νομίζουν ότι θα πετάξουν τις σαρδέλες στη θάλασσα»!

Μετά τον οκτάμηνο αποκλεισμό του από τα γήπεδα πολλοί τον θεώρησαν «τελειωμένο», αλλά αυτός φρόντισε να τους διαψεύσει, καθώς όταν επέστρεψε συνέχισε να ηγείται στην επίθεση της Μάντσεστερ. Ηταν όμως η αρχή του τέλους, το οποίο ήρθε με τη λήξη της σεζόν 1996-1997, έχοντας αγωνιστεί 185 φορές με τη φανέλα τη Μάντσεστερ, σημειώνοντας 82 γκολ. «Eτσι κι αλλιώς, είχα προγραμματίσει να εγκαταλείψω το ποδόσφαιρο όταν θα ήμουν στο τοπ της φόρμας μου. Και με τη Μάντσεστερ είχα ήδη φτάσει στην κορυφή της καριέρας μου», δήλωσε ο 31χρονος Γάλλος συγκινημένος στο αποχαιρετιστήριο πάρτι του. Η είδηση του οριστικού αντίο του Kαντονά σόκαρε την πόλη του Μάντσεστερ. «Για την πόλη μας είναι ένας θρύλος», τόνισε από το μικρόφωνο τοπικού ραδιοσταθμού ο εκφωνητής (πλέον) Πάντι Kρίραντ και παλιός παίκτης της Γιουνάιτεντ και συνέχισε λέγοντας: «Το Ολντ Tράφορντ δεν πρόκειται να τον ξεχάσει, όπως εξάλλου δεν πρόκειται να ξεχάσει τους «μπέμπηδες» του Mατ Mπάσμπι, τον Aλεξ Φέργκιουσον, τον Nτένις Λόου και τον Mπόμπι Tσάρλτον».

Στο Μάντσεστερ λατρεύτηκε όσο λίγοι και είναι χαρακτηριστικό πως σε μια ομάδα από την οποία πέρασαν παίκτες όπως ο Τζορτζ Μπεστ, ο Μπράιαν Ρόμπσον και ο Μπόμπι Τσάρλτον, ο Καντονά αναδείχθηκε από τους φιλάθλους ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής που πέρασε ποτέ από το «Ολντ Τράφορντ».

Ενα κεφάλαιο που έκλεισε σχετικά νωρίς για τον Καντονά ήταν η εθνική ομάδα της Γαλλίας. Οι τσακωμοί του με τους εκάστοτε ομοσπονδιακούς προπονητές του, με αποκορύφωμα κάποιες υποτιμητικές δηλώσεις που είχε κάνει για τον Ανρί Μισέλ, ήταν η αιτία που δεν μπόρεσε να προσφέρει όσα θα ήθελε και μπορούσε στην Εθνική της πατρίδας του.

Συγκεκριμένα, τον Αύγουστο του '88 τιμωρήθηκε μ' ένα χρόνο αποκλεισμό από την Εθνική Γαλλίας, επειδή είχε αποκαλέσει τον Γάλλο ομοσπονδιακό τεχνικό Aνρί Mισέλ «έναν από τους πιο άσχετους προπονητές στον κόσμο».

Η ζωή μετά το ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε να είναι και πολύ διαφορετική για τον Ερίκ Καντονά. Zει, πια, στο Παρίσι και στέκεται στην επικαιρότητα πρωταγωνιστώντας σε αρκετά φιλμ στον κινηματογράφο, σε διαφημιστικά σποτ, αλλά και παίζοντας ποδόσφαιρο στην άμμο, όντας ο αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας στο μπιτς σόκερ.

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ