Ερώτηση Νέες τεχνικές και ερασιτεχνικός επαγγελματισμός

Με αφορμή τους διάφορους προβληματισμούς που διαβάζω να διατυπώνονται στον παρόντα ιστότοπο αλλά και στο διαδίκτυο γενικώς και τις συζητήσεις - προβληματισμούς μεταξύ ερασιτεχνών και επαγγελματιών ψαράδων, είπα να ανοίξω αυτό το θέμα, ώστε να δούμε να διατυπώνονται πιο οργανωμένα διάφορες γνώμες και απόψεις μήπως και μάθουμε κάτι χρήσιμο.
Πιο συγκεκριμένα από αρκετούς ακούω να διατυπώνεται η άποψη ότι ένα είδος υπεραλίευσης (και επομένως καταστροφής του θαλάσσιου πλούτου) οφείλεται και στην γενικευμένη χρήση εξελιγμένης τεχνολογίας εκ μέρους πολλών ερασιτεχνών. Μιλάω κυρίως για τα εργαλεία ανίχνευσης και κατάδυσης, στη χρήση των οποίων αρκετοί ερασιτέχνες διαπρέπουν, ίσως και περισσότερο από αρκετούς επαγγελματίες, σε βαθμό που συνδυάζοντας τις αξιόλογες ψαρευτικές επιδόσεις / αποδόσεις τους, με τις πιεστικές οικονομικές ανάγκες που αντιμετωπίζουν πολλά νοικοκυριά στη σημερινή συγκυρία, να οδηγούνται ακόμη και στην συστηματική εμπορική εκμετάλλευση των αλιευμάτων που αποκτούν με αυτόν τον τρόπο.
Σκοπός της συζήτησης είναι πρώτα να διερευνηθεί αν όντως οι μαρτυρίες αυτές έχουν βάση και σε ποιο βαθμό και εκ δευτέρου να δούμε αν υπάρχουν τρόποι και ποιοι να αντιμετωπισθούν αυτά τα φαινόμενα.
Κάνοντας την αρχή θα καταθέσω μια πρώτη δική μου γνώμη και θα περιμένω την εξέλιξη τη συζήτησης, εάν και εφ’ όσον υπάρξει, για να συμμετέχω στη συνέχεια.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι πράγματι η εξέλιξη της τεχνολογίας, αφ’ ενός των συστημάτων ανίχνευσης (ψηφιακά βυθόμετρα κ.λ.π.), αλλά και των συστημάτων αυτόνομης κατάδυσης (μπουκάλες κ.λ.π.) έχουν οδηγήσει πολλούς ερασιτέχνες σε επιτυχίες, που σε άλλες εποχές θα ήταν άπιαστες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εξέλιξη της τεχνικής του jigging, το οποίο ενώ ήταν ένα ψάρεμα που στην Ελλάδα είχε από χρόνια εγκαταλειφθεί, επανεμφανίστηκε και εξασφαλίζει σημαντικές επιτυχίες στους γνώστες του.
Το ψάρεμα αυτό σύμφωνα με όσα διαβάζουμε στην σχετική βιβλιογραφία, (έχω συμπεριλάβει όλες τις σχετικές πληροφορίες στο νέο κείμενό μου που θα αναρτήσω με θέμα την «Τεχνική της Συρτής»), ήταν μία τεχνική που αναπτύχθηκε κυρίως την εποχή της Κατοχής, όπου παρατηρήθηκε κατακόρυφη αύξηση της θαλάσσιας πανίδας, ίσως και εξαιτίας της μειωμένης λόγω της κατάστασης αλίευσης. Την εποχή εκείνη στην κυριολεξία ότι και να έριχνες στη θάλασσα έφερνε στην επιφάνεια αξιόλογα ψάρια με απίστευτη ευκολία, σύμφωνα με όλες τις βιβλιογραφικές αναφορές που έχω υπόψη μου.
Αυτό που σήμερα ονομάζουμε με τον ξενόφερτο (και ακατανόητο σε μένα) όρο «jigging» τότε ονομαζόταν «Τσαπαρί του βυθού» ή «Πλάνος» ή «Τσαπαρί με πλάνο». (Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί δεν εξακολουθούμε να το ονομάζουμε «Πλάνο» και προτιμούμε το «jigging». Δεν διστάζω να χαρακτηρίσω αυτή την προτίμηση ως απλή «ξενομανία» σαν κι αυτή που υπήρχε στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του Ελληνικού κράτους, όπου η «υψηλή» κοινωνία εκφραζότανε με μισά ελληνικά και μισά γαλλικά, πράγμα που πολύ πετυχημένα σατιρίστηκε με τη γνωστή τηλεοπτική σειρά στην οποία πρωταγωνιστούσε η πασίγνωστη «μαντάμ - Σουσού»).
Ο λόγος που αυτό το ψάρεμα επανεμφανίστηκε είναι φανερό ότι είναι η εξέλιξη των μέσων ανίχνευσης που έχουν φτάσει να αποκαλύπτουν στους έμπειρους χρήστες τους τα ελάχιστα ψάρια που έχουν απομείνει. Από την ανακάλυψη της φωλιάς του ψαριού, μέχρι τη σύλληψή του, ο δρόμος και ο κόπος είναι ... ελάχιστος. Αν το τεχνικό μέσο δεν υπήρχε, αμφιβάλλω αν έστω και ένας σήμερα θα ψάρευε με αυτήν την τεχνική, με την οποία για να πιάσεις ψάρι θα σου έβγαιναν τα χέρια με το πάνω - κάτω του πλάνου για ατέλειωτες ώρες και μέρες, για να μην πω μήνες και χρόνια!
Και βέβαια είναι φυσικό ότι αφού τα ψάρια πιάνονται τόσο εύκολα, σε συνδυασμό και με την φυσική απληστία που διακατέχει αρκετούς, μοιραία ο ερασιτέχνης ψαράς να οδηγείται στην εμπορία τους, αφού και να θέλει δεν είναι δυνατόν ο ίδιος να μπορεί να καταναλώσει αυτές τις πολύ μεγάλες ποσότητες.
Και βέβαια ακόμη πιο φυσικό είναι το ότι όταν τα ψάρια βάλλονται με τόσο εξελιγμένους τρόπους οι άμυνές τους να μην επαρκούν για να τα διατηρήσουν, με αποτέλεσμα να μειώνονται διαρκώς.
Θα σταματήσω εδώ προτρέποντας και άλλους να τοποθετηθούν και θα επανέλθω στη συνέχεια της συζήτησης αν και εφόσον υπάρξει. Πριν κλείσω όμως αυτό το εισαγωγικό σημείωμα, θα διατυπώσω τα πρώτα ερωτήματα σε ότι αφορά τους τρόπους με τους οποίους ίσως θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί αυτή η κατάσταση:
– Θα πρέπει να απαγορευτεί η χρήση προηγμένης τεχνολογίας στους ερασιτέχνες;
– Θα πρέπει να θεσπισθούν αυστηρές ποινές σε όσους εμπορεύονται παράνομα τα αλιεύματα;
– Θα πρέπει να δημιουργηθούν θαλάσσια πάρκα και κάποιου είδους θαλάσσιοι δρυμοί ώστε να ενισχυθεί και να προστατευτεί η θαλάσσια ζωή;
Τι θα μπορούσατε εσείς να προτείνετε για να συνεισφέρετε στη συζήτηση;

Πιστευω,πως πρεπει να θεσπιστουν πιο αυστηρες ποινες για τους επαγγελματιες ψαραδες- εμπορους,γιατι δεν μπορω να βλεπω να ριχνουν τα διχτυα τους απο την ακτη,ουτε μπορω να βλεπω σε ιχθυοπωλειο της Πρεβεζας να πωλουνται μουρμουρακια των 100γραμμαριων(με το ζορι!!!!) που εγω που ψαρευω απο την ακτη με καλαμι τα επιστρεφω στην θαλασσα χωρις δευτερη σκεψη.Καποιοι εκμεταλευονται το γεγονος οτι το λιμεναρχειο δεν κανει ελεγχους,οχι γιατι δεν εχουν καυσιμα αλλα γιατι δεν θελουν,επειδη προφανως τους εκοψαν χρηματα απο το μισθο.Το να κανει ελεγχο το λιμεναρχειο στην βαρκα,οταν επιστρεφει στο λιμανι,δεν χρειαζεται ουτε καυσιμα,ουτε καν πλωτο μεσο!!!Θεληση χρειαζεται!Αφηστε το γονο να γινει γονιος κι ολα θα μια χαρα.

Μιχάλης έγραψε: Με αφορμή τους διάφορους προβληματισμούς που διαβάζω να διατυπώνονται στον παρόντα ιστότοπο αλλά και στο διαδίκτυο γενικώς και τις συζητήσεις - προβληματισμούς μεταξύ ερασιτεχνών και επαγγελματιών ψαράδων, είπα να ανοίξω αυτό το θέμα, ώστε να δούμε να διατυπώνονται πιο οργανωμένα διάφορες γνώμες και απόψεις μήπως και μάθουμε κάτι χρήσιμο.
Πιο συγκεκριμένα από αρκετούς ακούω να διατυπώνεται η άποψη ότι ένα είδος υπεραλίευσης (και επομένως καταστροφής του θαλάσσιου πλούτου) οφείλεται και στην γενικευμένη χρήση εξελιγμένης τεχνολογίας εκ μέρους πολλών ερασιτεχνών. Μιλάω κυρίως για τα εργαλεία ανίχνευσης και κατάδυσης, στη χρήση των οποίων αρκετοί ερασιτέχνες διαπρέπουν, ίσως και περισσότερο από αρκετούς επαγγελματίες, σε βαθμό που συνδυάζοντας τις αξιόλογες ψαρευτικές επιδόσεις / αποδόσεις τους, με τις πιεστικές οικονομικές ανάγκες που αντιμετωπίζουν πολλά νοικοκυριά στη σημερινή συγκυρία, να οδηγούνται ακόμη και στην συστηματική εμπορική εκμετάλλευση των αλιευμάτων που αποκτούν με αυτόν τον τρόπο.
Σκοπός της συζήτησης είναι πρώτα να διερευνηθεί αν όντως οι μαρτυρίες αυτές έχουν βάση και σε ποιο βαθμό και εκ δευτέρου να δούμε αν υπάρχουν τρόποι και ποιοι να αντιμετωπισθούν αυτά τα φαινόμενα.
Κάνοντας την αρχή θα καταθέσω μια πρώτη δική μου γνώμη και θα περιμένω την εξέλιξη τη συζήτησης, εάν και εφ’ όσον υπάρξει, για να συμμετέχω στη συνέχεια.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι πράγματι η εξέλιξη της τεχνολογίας, αφ’ ενός των συστημάτων ανίχνευσης (ψηφιακά βυθόμετρα κ.λ.π.), αλλά και των συστημάτων αυτόνομης κατάδυσης (μπουκάλες κ.λ.π.) έχουν οδηγήσει πολλούς ερασιτέχνες σε επιτυχίες, που σε άλλες εποχές θα ήταν άπιαστες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εξέλιξη της τεχνικής του jigging, το οποίο ενώ ήταν ένα ψάρεμα που στην Ελλάδα είχε από χρόνια εγκαταλειφθεί, επανεμφανίστηκε και εξασφαλίζει σημαντικές επιτυχίες στους γνώστες του.
Το ψάρεμα αυτό σύμφωνα με όσα διαβάζουμε στην σχετική βιβλιογραφία, (έχω συμπεριλάβει όλες τις σχετικές πληροφορίες στο νέο κείμενό μου που θα αναρτήσω με θέμα την «Τεχνική της Συρτής»), ήταν μία τεχνική που αναπτύχθηκε κυρίως την εποχή της Κατοχής, όπου παρατηρήθηκε κατακόρυφη αύξηση της θαλάσσιας πανίδας, ίσως και εξαιτίας της μειωμένης λόγω της κατάστασης αλίευσης. Την εποχή εκείνη στην κυριολεξία ότι και να έριχνες στη θάλασσα έφερνε στην επιφάνεια αξιόλογα ψάρια με απίστευτη ευκολία, σύμφωνα με όλες τις βιβλιογραφικές αναφορές που έχω υπόψη μου.
Αυτό που σήμερα ονομάζουμε με τον ξενόφερτο (και ακατανόητο σε μένα) όρο «jigging» τότε ονομαζόταν «Τσαπαρί του βυθού» ή «Πλάνος» ή «Τσαπαρί με πλάνο». (Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί δεν εξακολουθούμε να το ονομάζουμε «Πλάνο» και προτιμούμε το «jigging». Δεν διστάζω να χαρακτηρίσω αυτή την προτίμηση ως απλή «ξενομανία» σαν κι αυτή που υπήρχε στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του Ελληνικού κράτους, όπου η «υψηλή» κοινωνία εκφραζότανε με μισά ελληνικά και μισά γαλλικά, πράγμα που πολύ πετυχημένα σατιρίστηκε με τη γνωστή τηλεοπτική σειρά στην οποία πρωταγωνιστούσε η πασίγνωστη «μαντάμ - Σουσού»).
Ο λόγος που αυτό το ψάρεμα επανεμφανίστηκε είναι φανερό ότι είναι η εξέλιξη των μέσων ανίχνευσης που έχουν φτάσει να αποκαλύπτουν στους έμπειρους χρήστες τους τα ελάχιστα ψάρια που έχουν απομείνει. Από την ανακάλυψη της φωλιάς του ψαριού, μέχρι τη σύλληψή του, ο δρόμος και ο κόπος είναι ... ελάχιστος. Αν το τεχνικό μέσο δεν υπήρχε, αμφιβάλλω αν έστω και ένας σήμερα θα ψάρευε με αυτήν την τεχνική, με την οποία για να πιάσεις ψάρι θα σου έβγαιναν τα χέρια με το πάνω - κάτω του πλάνου για ατέλειωτες ώρες και μέρες, για να μην πω μήνες και χρόνια!
Και βέβαια είναι φυσικό ότι αφού τα ψάρια πιάνονται τόσο εύκολα, σε συνδυασμό και με την φυσική απληστία που διακατέχει αρκετούς, μοιραία ο ερασιτέχνης ψαράς να οδηγείται στην εμπορία τους, αφού και να θέλει δεν είναι δυνατόν ο ίδιος να μπορεί να καταναλώσει αυτές τις πολύ μεγάλες ποσότητες.
Και βέβαια ακόμη πιο φυσικό είναι το ότι όταν τα ψάρια βάλλονται με τόσο εξελιγμένους τρόπους οι άμυνές τους να μην επαρκούν για να τα διατηρήσουν, με αποτέλεσμα να μειώνονται διαρκώς.
Θα σταματήσω εδώ προτρέποντας και άλλους να τοποθετηθούν και θα επανέλθω στη συνέχεια της συζήτησης αν και εφόσον υπάρξει. Πριν κλείσω όμως αυτό το εισαγωγικό σημείωμα, θα διατυπώσω τα πρώτα ερωτήματα σε ότι αφορά τους τρόπους με τους οποίους ίσως θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί αυτή η κατάσταση:
– Θα πρέπει να απαγορευτεί η χρήση προηγμένης τεχνολογίας στους ερασιτέχνες; οχι βεβαια γιατι προηγημενη τεχνολογια ειναι και τα σημερινα καλαμια που σε γνωστες εχουν βολες πανω απο 100 μετρα και οι αορατες πετονιες, πως θα μπορουσε να μπει ενας φραγμος στο τι απαγορευεται και τι οχι?
– Θα πρέπει να θεσπισθούν αυστηρές ποινές σε όσους εμπορεύονται παράνομα τα αλιεύματα; εννοειτε αυτο και μαλιστα οι ελεγχοι να γινουν τακτικοι
– Θα πρέπει να δημιουργηθούν θαλάσσια πάρκα και κάποιου είδους θαλάσσιοι δρυμοί ώστε να ενισχυθεί και να προστατευτεί η θαλάσσια ζωή; με σωστη διαχειρηση των παρκων ειναι μια λυση και αυτη.
Τι θα μπορούσατε εσείς να προτείνετε για να συνεισφέρετε στη συζήτηση;

καποιοι ερασιτεχνες παντα πουλουσαν ψαρια, μην ξεχναμε οτι υπαρχουν ψαροντουφεκαδες που εχουν ευκολα τα 40+ μετρα, αυτοι δεν χρειαζονταο μπουκαλες, αλλωστε με τις μπουκαλες ο χρονος παραμονης στον βυθο ειναι μικρος και η ζημια που μπορει να γινει μικρη και αυτη σε σχεση με καποιον απνεηστα που μπορει να ψαρευει 5-8 ωρες με αμετρητες βουτιες.
για το θεμα των βυθομετρων, ξερω παππουδες ψαραδες που τον βυθο στην περιοχη που ψαρευουν τον γνωριζουν καλυτερα απο την παλαμη τους, αυτοι συνηθως κανουν ξεκληρισμους και βεβαια πουλανε τα περισσοτερα ψαρια που πιανουν.
με την πωληση των ψαριων ειμαι αντιθετος, αλλα σημερα δεν μπορω νακατακρινω καποιον ο οποιος τα φερνει δυσκολα βολτα και εχει βρει αυτον τον παρανομο τροπο για να μπορεσει να αυξησει λιγο το εισοδημα του.

Θα ήθελα να διευκρινίσω για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις ότι στο παραπάνω κείμενο που κατέθεσα δεν διατύπωσα καμία γνώμη για το κυρίως θέμα παρά μόνο για τη χρήση ξενόγλωσσων όρων που στην ουσία δεν είναι του παρόντος, αλλά το σχολίασα παρεμπιπτόντως. Τα όσα έθεσα στο τέλος του κειμένου είναι ερωτήματα και όχι γνώμες μου. Τη γνώμη μου θα την διατυπώσω φυσικά και εγώ, αλλά επέλεξα αργότερα, ώστε να μην επηρεάσω όσους θέλουν να συμμετέχουν και να τοποθετηθούν σχετικά.

Κοιτάξτε, ο πρώτος και μεγαλύτερος καταστροφέας είναι οι τράτες κ όλα τα συναφή.
Από κει και πέρα, το γεγονός ότι έτσι κι αλλιώς δε γίνονται ελέγχοι, όποιος και να είναι αυτός που πουλάει δεν έχει σημασία, γιατί μπορεί ένας με jigging να βγάλει 5 καλές συναγρίδες, αλλά ο άλλος επαγγελματίας με δίχτυα να πιάσει 50 μικρές. Οπότε, ο δεύτερος και καλά νόμιμος κάνει μεγαλύτερη καταστροφή και έχει λιγότερα έσοδα.

Νόμοι υπάρχουν το θέμα είναι ότι δε τους εφαρμόζει κανείς.
Επομένως, το μόνο που απομένει, είναι να καθοριστούν ζώνες που δε θα ψαρεύει κανείς, είτε από στεριά είτε από θάλασσα. Είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να γίνει. Και όποιος εντοπιστεί εκεί, επιτόπου αυτόφορο χωρίς ελέγχους πως ψάρευε,γιατί ψάρευε τι έπιασε κτλ.

Μια και βλέπω αρκετούς φίλους να εκδηλώνουν διάθεση συμμετοχής στη συζήτηση, ας καταθέσω κι εγώ μια πρώτη γνώμη για να καταγραφεί και η άποψή μου:
– Στο ερώτημα αν πρέπει να απαγορευτεί η χρήση προηγμένης (νόμιμης φυσικά) τεχνολογίας στους ερασιτέχνες, η γνώμη μου είναι κάθετα όχι.
Αν και σχεδόν όσα θα ήθελα να πω τα έχει ήδη πει ο Ηλίας Αφσάρογλου θα αναπτύξω την γνώμη μου και με τη δική μου οπτική:
Κατ’ εμένα η κάθε προηγμένη τεχνολογία αποτελεί αγαθό / κατάκτηση της ανθρωπότητας συνολικά, με την προϋπόθεση φυσικά ότι η χρήση της γίνεται κάτω από προκαθορισμένους κανόνες. Πιο συγκεκριμένα, σε ότι αφορά τη χρήση της εξελιγμένης τεχνολογίας στη χώρα μας, θεωρώ ότι «όλα βαίνουν καλώς» με μόνη παρατήρηση τις περιπτώσεις «αθέμιτης διαφήμισης», δηλαδή τα χονδροειδή ψέματα που πολλές φορές χρησιμοποιούν οι έμποροι για να παραπλανήσουν τον καταναλωτή, πράγμα που το θεωρώ αφενός «σταγόνα στον ωκεανό» και εκτός θέματος, αλλά και πρόβλημα που μπορεί εύκολα να αντιμετωπισθεί από τη στιγμή που οι καταναλωτές των συγκεκριμένων ειδών είναι στην πλειοψηφία τους ιδιαιτέρως υποψιασμένοι, λόγω και της οικονομικής δυσχέρειας της συγκυρίας.

Kαλησπερα σε ολους τους φιλους!Δυο πολυ καλες λυσεις στο μεγαλο αυτο προβλημα(εκτος απο τον πιο αυστηρο ελενχο απο το λιμενικο και την εφαρμογη των νομων)πιστευω οτι θα ηταν οι εξης.
1)Δημιουργια ειδικων κρατικων ιχθυοτροφιων για την αναπαραγωγη ψαριων υπο εξαφανιση και εν συνεχεια απελευθερωση τους!
2)Αν και βρισκομαστε μεσα στην κριση πιστευω οτι επειδη το προβλημα αυτο ειναι παγκοσμιο θα μπορουσε να δωθει μια επιδοτηση απο την Ευρωπαίκη Ενωση σε ολους τους επαγγελματιες ψαραδες ετσι ωστε για καποια μεγαλη χρονικη περιοδο του ετους να μην ψαρευουν!Οποιος ομως παρει την επιχορηγηση και πιαστει να ψαρευει να εχει μεγαλες συνεπειες!

Καλησπερα στην παρεα!!

Θα ηθελα με τη σειρα μου κι εγω να καταθεσω καποιες πρωτες σκεψεις μου.

Η τεχνολογια ειναι για να βοηθαει οποιον μπορει να την ακολουθησει και να την υποστηριξει.

Βεβαια η σωστη παιδεια ειναι αυτη που θα πρεπει να μας οδηγει στη "συλληψη και την απελευθερωση"

Κραταμε το τροπαιο και τα υπολοιπα επιστρεφουν εκει που ανοικουν

αυτο που στα ελληνικα μεταφραζεται σε "catch and release"

Ο ερασι-τεχνης δεν εχει καμια σχεση με τον παρανομο που εμπορευεται τα αλιευματα του

Για τον ερασιτεχνη αυτοσκοπος ειναι το ψαρεμα και οχι το ψαρι.

Διστυχως η αστυνομευση των αρχων εχει παρα πολλα κενα και οι ελεγχοι ειναι ανυπαρκτοι η

οτα πραγματοποιουνται εχουν εισπρακτικο και μονο σκοπο.

Τωρα αν μπορουν να υπαρξουν καποια θαλασσια παρκα αναπαραγωγης και εμπλουτισμου αυτων των πληθισμων

θα ηταν ευχης εργο!!

αυτές τις μέρες μιας και εμπλεξα δεν είχα καθολου χρονο να καθομαι να γράφω αλλά για αρχή ας πω 2 πραγματα και μεσα στο σκ τα λέμε περισσότερο.
καταρχήν μπράβο μιχάλη που ξεκίνησες το θέμα.

εμένα πιο πολύ με πειράζει και το ουσιαστικό πρόβλημα είναι πως ο κάθε άνθρωπος είτε είναι ερασιτέχνης είτε είναι επαγγελματίας πρώτα σκεφτεται πως θα εκμεταλευτεί τη θάλασσα προς δικό του όφελος κάνοντας κακό στον υδροβιότοπο και τα ζώα που τον κατοικούν,με μόνο σκοπό να αυξήσει τα χρηματά του και την αποτελεσματικότητά του.άρα θα πρέπει να εστιάσουμε κατά πρώτον στην παιδεία του ψαρά και την ενημέρωση...
για να μην παρεξηγηθώ σίγουρα υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά είναι λίγες......

επίσης για την τεχνολογία δυστηχώς κάνει πιο ευκολή τη ζωή αυτών των κακόβουλων ανθρόπων και μαθαίνουν και στηρίζονται σε αυτή και χάνουν όλη την ουσία του ψαρέματος....

τώρα τελευταία παίζει πολύ η δυναμίτιδα βρε παιδιά μέχρι και στα τοπικά κανάλια αναφέρθηκε....

ΧΡΗΣΤΟΣ έγραψε: αυτές τις μέρες μιας και εμπλεξα δεν είχα καθολου χρονο να καθομαι να γράφω αλλά για αρχή ας πω 2 πραγματα και μεσα στο σκ τα λέμε περισσότερο.
καταρχήν μπράβο μιχάλη που ξεκίνησες το θέμα.

εμένα πιο πολύ με πειράζει και το ουσιαστικό πρόβλημα είναι πως ο κάθε άνθρωπος είτε είναι ερασιτέχνης είτε είναι επαγγελματίας πρώτα σκεφτεται πως θα εκμεταλευτεί τη θάλασσα προς δικό του όφελος κάνοντας κακό στον υδροβιότοπο και τα ζώα που τον κατοικούν,με μόνο σκοπό να αυξήσει τα χρηματά του και την αποτελεσματικότητά του.άρα θα πρέπει να εστιάσουμε κατά πρώτον στην παιδεία του ψαρά και την ενημέρωση...
για να μην παρεξηγηθώ σίγουρα υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά είναι λίγες......

επίσης για την τεχνολογία δυστηχώς κάνει πιο ευκολή τη ζωή αυτών των κακόβουλων ανθρώπων και μαθαίνουν και στηρίζονται σε αυτή και χάνουν όλη την ουσία του ψαρέματος....

τώρα τελευταία παίζει πολύ η δυναμίτιδα βρε παιδιά μέχρι και στα τοπικά κανάλια αναφέρθηκε....

Χρήστο,
Γνωρίζεις φυσικά ότι είσαι η αιτία που άνοιξα αυτό το θέμα και για τούτο θα ήθελα να γνωρίζεις ότι όταν δεσμεύομαι για κάτι, κάποια στιγμή το πραγματοποιώ.
Ξέρεις δεν μου αρέσει αυτή η λογική που δαιμονοποιεί τα πάντα, με το σκεπτικό ότι «για όλα φταίνε οι άλλοι».
Θα ήθελα να σου αναγγείλω ότι μέσα από τις συζητήσεις που είχαμε σε αυτόν τον ιστότοπο έχουν προκύψει κι άλλα ζητήματα, που θα τα θέσω στη συνέχεια, γιατί είμαι από τους ανθρώπους που «δεν αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω».