Για διαταραχή αλλά και καταστροφή των ιχθυαποθεμάτων του Παγασητικού Κόλπου καταγγέλλει ο Σύλλογος Παράκτιων Αλιέων Μαγνησίας 10 συναδέλφους του οι οποίοι και «παίζουν» με την ισορροπία των ιχθυαποθεμάτων ρίχνοντας εκατοντάδες παγίδες στο βυθό τις οποίες και στην συνέχεια παρατάνε.

Το πρόβλημα δημιουργείται, όπως αναφέρει και το taxydromos.gr ,από την χρήση των ιχθυοπαγίδων καθώς όταν μένουν στο βυθό, κυρίως οστρακόδρμα όπως είναι καραβίδες αλλά και ξιφίες και χταπόδια, μπλέκονται σε αυτές και επειδή δεν μπορούν να ελευθερωθούν πεθαίνουν χωρίς να τα αλιεύει κανείς.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο των παράκτιων αλιέων Μαγνησίας Δημήτρη Σκοπελίτη 8-10 συνάδελφοι του αρνούνται να συμμορφωθούν με τους περιορισμούς και όχι μόνο ρίχνουν τις παγίδες αλλά ρίχνουν πολλές παραπάνω από όσες επιτρέπεται και τις αφήνουν ες αεί στο βυθό του Παγασητικού.

«Ανά αλιευτικό σκάφος επιτρέπεται η ρίψη 300 παγίδων. Οι συνάδελφοι ωστόσο ρίχνουν ο καθένας από 800 έως 1.000 τις οποίες και αφήνουν μέσα στην θάλασσα μετατρέποντας τον Παγασητικό σε σκουπιδοτενεκέ», τονίζει ο κ. Σκοπελίτης και προσθέτει πως στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ δύσκολος ο έλεγχος.

Σύμφωνα με τον ίδιο οι αλιείς ρίχνουν την παγίδα χωρίς όμως να έχει σήμανση, οι ίδιοι την ξαναβρίσκουν με την χρήση GPS, γεγονός που δυσκολεύει την δουλειά του λιμενικού.«Έχουμε κάνει αμέτρητες κρούσεις σε υπουργείο και Περιφέρεια ώστε να βρεθεί μια λύση. Τα περισσότερα σκάφη που δραστηριοποιούνται στον Παγασητικό αν και έχουν στην άδεια τους το δικαίωμα να χρησιμοποιούν ιχθυοπαγίδες εντούτοις η τεράστια πλειοψηφία δεν τις χρησιμοποιεί διότι έχουν συνειδητοποιήσει την καταστροφή που επιφέρει το εργαλείο αυτό. Ωστόσο αυτοί οι 8-10 συνάδελφοι μας αδιαφορούν και αρνούνται να συμμορφωθούν στις ισχύουσες διατάξεις αλλά και σε όλες τις παρατηρήσεις που τους έχουμε κάνει», αναφέρει ο πρόεδρος των παράκτιων.

Σε κίνδυνο η ισορροπία του Παγασητικού

Οι ιχθυοπαγίδες είναι ένα πολύ δυναμικό εργαλείο το οποίο αλιεύει 24 ώρες το 24ωρο και καθόλη την διάρκεια του μήνα με αποτέλεσμα οι ποσότητες καραβίδας που αλιεύονται να είναι τεράστιες.

«Με το να μένουν οι παγίδες στο βυθό πιάνονται σε αυτές ψάρια που μένουν εκεί να πεθάνουν με αποτέλεσμα επειδή δεν μπορούν να περάσουν όλα από τις τρύπες αλλά όσα χωράνε, κυρίως ξιφίες, χταπόδια και καραβίδες, να υπεραλιεύονται και η ισορροπία των ιχθυαποθεμάτων στον Παγασητικό να απειλείται», αναφέρει ο κ. Σκοπελίτης.

Αφανίζονται καραβίδες-χταπόδια

Πολλαπλασιάζονται τα καβούρια

Μετά από έρευνες που κάνει κάθε χρόνο το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και συγκεκριμένα το εργαστήριο ιχθυολογίας και υδροβιολογίας της Γεωπονικής Σχολής για τα ιχθυαποθέματα του Παγασητικού δείχθηκε ότι οι ιχθυοπαγίδες συλλαμβάνουν τις αυγόμενες θηλυκές καραβίδες κάτι που προκαλεί καταστροφή της αναπαραγωγικής της απόδοσης και μειωμένο αριθμό νέας γενιάς. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που παρατηρείται συνεχής μείωσης του πληθυσμού της καραβίδας στον Παγασητικό.

Οι έρευνες του Π.Θ. αποδεικνύουν πως το ιχθυακό απόθεμα της καραβίδας έχει μειωθεί σε τραγικό βαθμό ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τα χταπόδια τα οποία όμως τρώνε τα καβούρια με αποτέλεσμα από την στιγμή που δεν υπάρχουν πολλά να έχει γεμίσει ο Παγασητικός καβούρια.

Στο σχεδιασμό των πρώτων ζωνών βιώσιμης αλιείας στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Φούρνων Κορσεών προχωρεί το Ινστιτούτο «Αρχιπέλαγος» σε στενή συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση και τον τοπικό αλιευτικό σύλλογο κι έπειτα από πολύμηνη προεργασία, διαβουλεύσεις και επεξεργασία επιστημονικών δεδομένων.

... Στο πλαίσιο της συνεργασίας του Ινστιτούτου σε θέματα περιβαλλοντικού δικαίου με τη αμερικανική νομική Σχολή του Yale, ομάδα ερευνητών από το Environmental Protection Clinic του Πανεπιστημίου έφτασε στα τέλη Νοεμβρίου στην Ελλάδα και πραγματοποιεί σειρά επαφών στους Φούρνους, στη Σάμο και στην Αθήνα προκειμένου να συντάξει τον φάκελο και να συμβάλλει στη νομική οχύρωση του σχεδίου.

Η ομάδα ερευνητών του Yale θα καταθέσει στο επόμενο χρονικό διάστημα, αφιλοκερδώς, συγκεκριμένες προτάσεις που θα κατοχυρώνουν νομικά την αναγκαιότητα της δημιουργίας διαχειριζόμενων ζωνών αλιείας με βάση αντίστοιχα διεθνή μοντέλα που εφαρμόζονται με επιτυχία σε χώρες με κυρίαρχη την αλιευτική παράδοση, αναφέρει το «Αρχιπέλαγος» σε ανακοίνωσή του. «Η Ελλάδα διαθέτει τον μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο, αλλά και τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη. Όμως, η πολιτική της χώρας μας ουσιαστικά αγνοεί παντελώς τη θεμελιώδη σημασία της αλιείας για τις νησιωτικές και παράκτιες κοινωνίες. Δεν έχει δημιουργήσει διαχειριζόμενες ζώνες, στις οποίες να εξασφαλίζεται η αειφόρος χρήση του κάθε εργαλείου, με συγκεκριμένα κριτήρια επιλεκτικότητας, όπως συμβαίνει στις υπόλοιπες αλιευτικές χώρες. Παράλληλα συνεχίζουμε να αγνοούμε τον πολύτιμο ρόλο που θα μπορούσαν να έχουν οι τοπικές αλιευτικές κοινωνίες, στην συνδιαχείριση των ιχθυαποθεμάτων και αυτοέλεγχο έναντι των καταστροφικών αλιευτικών πρακτικών», προσθέτει το «Αρχιπέλαγος».

Η περίπτωση των Φούρνων είναι χαρακτηριστική, καθώςαποτελεί μία από τις πλέον παραδοσιακές μικρές αλιευτικές κοινωνίες της Ελλάδας και οι κάτοικοι ακόμα και σήμερα ζουν σε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό από την αλιεία. Το νησιωτικό σύμπλεγμα των Φούρνων εντάσσεται στο Δίκτυο Natura 2000.

Αν και πριν μια δεκαετία η περιοχή συνέθετε ένα από τα πλουσιότερα αλιευτικά πεδία, η διαρκώς αναπτυσσόμενη καταστροφική και παράνομη αλιεία από εργαλεία που φτάνουν από κάθε γωνιά της Ελλάδας, έθεσε την αλιευτική παραγωγή σε ιστορικό χαμηλό και την τοπική κοινωνία στα όρια της επιβίωσης.

Η προσπάθεια έχει, μεταξύ άλλων, και τη στήριξη της Επιτροπής Θαλάσσιων Υποθέσεων & Αλιείας που σταθερά υποστηρίζει τον καθορισμό ενός δικτύου προστατευόμενων περιοχών αλιείας στη Μεσόγειο, ως μία ασφαλή οδό για την ανάκαμψη και τη διαφύλαξη της παραγωγικότητας των θαλασσών, τη βιωσιμότητα της αλιείας και την επιβίωση των προστατευόμενων ειδών.